Ο Ολυμπιακός του Αλγουαθίλ έχει αρχίσει να αποκτά ταυτότητα. Φαίνεται μια ομάδα που ξέρει τι θέλει στον αγωνιστικό χώρο και πώς να το πάρει.

Το πρώτο μέλημα είναι η άμυνα. Πολύ τρέξιμο και στοχευμένη πίεση στον αντίπαλο για να τον κουράσει σωματικά και πνευματικά. Και μετά το γκολ και η νίκη.

Δεν είναι τυχαίο ότι  στα τέσσερα τελευταία τους παιχνίδια οι ερυθρόλευκοι δεν έχουν δεχθεί γκολ. Αυτό είναι αποτέλεσμα της εξαιρετικής ανασταλτικής λειτουργίας που έχει να κάνει με το πώς αμύνεται ολόκληρη η ομάδα.

Το δυνατό σημείο του Ολυμπιακού στο αμυντικό κομμάτι είναι το κέντρο. Οι ποιοτικοί παίκτες, οι αποστάσεις μεταξύ των γραμμών, η αλληλοκάλυψη των παικτών.

Και εκτιμώ ότι μελλοντικά αυτό θα γίνει ακόμα καλύτερο, διότι ο Αλγουαθίλ θα χρειαστεί κι άλλο χρόνο για να μάθει στους παίκτες όλα αυτά που έχει στο μυαλό του και θέλει να τα βλέπει στο χορτάρι.

Όσον αφορά την επίθεση, ναι μεν το 1-0 θεωρείται ρευστό σκορ, όμως σημασία έχει ότι η μπάλα πάει στα δίχτυα και ότι ο Ολυμπιακός δημιουργεί τις προϋποθέσεις για να σκοράρει.

Δεν θαμπώνει με την εμφάνισή του, όμως κλέβει μπάλες, παίζει γρήγορα και προκαλεί αναστάτωση στις αντίπαλες άμυνες.

Έτσι ακριβώς πήρε χθες το ματς με την Σπάρτα. Μια καλοδουλεμένη και δυνατή ομάδα, η οποία έβαλε δύσκολα στον Ολυμπιακό, γι’ αυτό και η νίκη του αποκτά μεγαλύτερη αξία.

Και πλέον ο δρόμος των ερυθρόλευκων είναι ολάνοικτος για απευθείας πρόκριση στις 16 καλύτερες ομάδες του Γιουρόπα Λιγκ.

Υ.Γ. Ο Γκονσάλες δεν σου γεμίζει το μάτι, αλλά είναι μέσα στις φάσεις και σκοράρει…