Οι πάντες ρωτούν τι έκανε ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς στο ημίχρονο κι άλλαξε προς το καλύτερο η εικόνα της εθνικής με τους Γερμανούς. Τρία πράγματα έκανε ο Σέρβος.

Έριξε στο ματς τους Ανδρούτσο, Καρέτσα και ανέβασε πιο ψηλά την αμυντική γραμμή σε ένα θεωρητικά 4-3-3. Τρίτο χαφ έπρεπε να είχε βάλει και στο δεύτερο ημίχρονο με τους Ολλανδούς.

Ο Ανδρούτσος, λοπόν, ήταν καταπλητικός. Περιόρισε αισθητά τον Πάβλοβιτς και με τα τρεξίματά του ήταν καταλυτικός στο να αμύνονται πιο σωστά οι Ζαφείρης, Κουρμπέλης και ο Μουζακίτης που αντικατέστησε τον μέσο του Αστέρα Τρίπολης.

Ταυτόχρονα δεν επέτρεψαν στον παικταρά Βιρτς να συνεχίσει να είναι απειλητικός.

Η Γερμανία εξακολούθησε να έχει την ίδια κατοχή όπως στο πρώτο ημίχρονο, αλλά δεν βρήκε χώρους να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για το γκολ. Ήταν φλύαρη και αναγκάστηκε να αυτοσχεδιάζει.

Αντίθετα με τα πρώτα 45 λεπτά που ήταν τρομερή και εξαφάνισε το τόπι. Τα έκανε όλα εκτός από το να σκοράρει.

Η εθνική μας υπέφερε διότι μόνο αμυνόταν με νύχια και με δόντια και δεν μπορούσε ούτε καν να αλλάξει δύο πάσες.

Στην επανάληψη ο Καρέτσας άρχισε να κρατά λίγο τη μπάλα και σιγά σιγά βγήκαμε από το καβούκι μας, ενώ ο Ιωαννίδης έδωσε τρομερές μάχες και βοήθησε την ομάδα να παίρνει πολύ σημαντικές ανάσες.

Εννοείται ότι μιλάμε για μία τεράστια επιτυχία. Παίξαμε δυο φορές με τους Γερμανούς και δεν δεχθήκαμε γκολ.

Τους νικήσαμε μέσα στην έδρα τους και μείναμε όρθιοι στην Θεσσαλονίκη αναγκάζοντας τον Κλοπ να δηλώσει ότι πλέον η Ελλάδα δεν ανήκει στις μικρές ποδοσφαιρικά χώρες. Πολύ μεγάλη δήλωση από έναν τζέντλεμαν των γηπέδων.

Αυτό, άλλωστε, είναι και το παράσημό μας. Η ομάδα μας κατέθεσε ψυχή κι έκανε την υπέρβαση. Είναι ξεκάθαρο πια ότι δεν έχει ταβάνι. Είναι ικανή για μεγάλα πράγματα και συγχαρητήρια σε όλους.