Ο Άρης έχει περάσει σε νέα εποχή, καθώς ο Βασίλης Σπανούλης παρουσιάστηκε επίσημα σε συνέντευξη Τύπου του «Αυτοκράτορα».

Ο Έλληνας τεχνικός απάντησε σε αρκετές ερωτήσεις των δημοσιογράφων στην παρουσίασή του στον πάγκο της ομάδας.

Αναλυτικά όσα είπε ο Σπανούλης

«Εγώ μιλούσα με τον Νίκο και τον Ρίτσαρντ. Με αυτούς κάναμε το πλάνο της ομάδας. Με τον Νίκο και τους συνεργάτες μου χτίζω το αγωνιστικό σκέλος της ομάδας μου. Η ιδιοκτησία μας δίνει εχέγγυα να κάνουμε αυτό που θέλουμε. Ακούω για Τζειμς, Πάντερ κλπ. Πρέπει να ξέρουμε τι συζητάμε και τι λέμε.

Συζητάμε με παίκτες που να θέλουν να παίξουν στο επίπεδο που είμαστε τώρα. Αυτοί θέλουν να πάρουν τη Euroleague. Δε θα έρθουν στον Άρη επειδή είναι ο Άρης. Πρέπει ο Άρης να αποκτήσει ξανά τον σεβασμό του ευρωπαϊκού στερεώματος, όπως παλιά.

Δεν είναι όπως παλιά που όλοι έβλεπαν τον Άρη. Πρέπει να βλέπουμε το τώρα, έχοντας τα εχέγγυα του παρελθόντος. Πρέπει να χτίσεις. Χρόνο με τον χρόνο να πάμε εκεί που θέλουμε.

Είναι πολύ ωραίο που βλέπω τόσο κόσμο εδώ. Πραγματικά ευχαριστώ πολύ τον κόσμο χθες, αλλά όπως είπα αυτή την υποδοχή δεν την εκλαμβάνω μόνο προς εμένα. Την εκλαμβάνω ως αρχή της προσπάθειας του οργανισμού του Άρη. Ο Άρης είναι πολύ μεγάλος σύλλογος, όχι μόνο στην Ελλάδα ή στην Ευρώπη.

Έβαλε το μπάσκετ στα σπίτια των Ελλήνων και ενέπνευσε πολλές γενιές. Θέλω να πω ένα τεράστιο ευχαριστώ στον Νίκο που έπαιξε μεγάλο ρόλο στην απόφαση μου. Για να χτίσεις κάτι σε γερές βάσεις που θα έχει διάρκεια, χρειάζεσαι ανθρώπους που θα έχουν τον ίδιο στόχο, αξίες και τρόπο σκέψεις.

Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό για εμένα και το έχω εδώ, κυρίως με τον Νίκο και την εμπιστοσύνη της ιδιοκτησίας. Δεν μου αρέσουν τα μεγάλα λόγια. Δεν μου αρέσει να δίνω υποσχέσεις. Γνωρίζω πολύ καλά το μπάσκετ, είναι η ζωή μου, το μικρόβιο μου.

Δεν σου χαρίζεται τίποτα. Χρειάζεται πειθαρχία, στόχος, προσήλωση και συνέπεια στο πλάνο. Αυτό θέλω για την ομάδα μου. Θέλω να χτίσω μια ομάδα που θα έχει πολλές και γερές βάσεις. Θέλω να κάνουμε περήφανο τον κόσμο του Άρη.

Δεν νιώθω καμία πίεση, κανένα βάρος. Μόνο δέος. Όταν μπαίνεις σε ένα γήπεδο που ενέπνευσε τόσο μεγάλες γενιές, σε πιάνει δέος. Με αυτούς μεγαλώσαμε. Δε νιώθω πίεση, έχω κίνητρο, πλάνο και όραμα. Δεν μου αρέσουν τα λόγια.

Το να μιλάμε για τρόπαια, δε θα κάνει καλό τώρα. Αν δεν υπήρχε η δυνατότητα να χτιστεί κάτι, δεν θα υπήρχε η επένδυση από την ιδιοκτησία. Συνέπεια σε γερές βάσεις, ώστε να κάνουμε τον κόσμο περήφανο γι’ αυτόν που βλέπουμε.

Όποιος αξίζει θα παίζει. Δεν είναι έτοιμα όλα τα παιδιά να παίξουν. Τα παιδιά πρέπει να καταλάβουν ότι πρέπει να δουλέψουν περισσότερο. Το πιο δύσκολο κομμάτι είναι η μετάβαση. Μπορεί να τους λένε ταλέντα οι γονείς τους και άλλοι.

Χρειάζεται πειθαρχία, ανθρώπους. Δε γίνεται όταν δεν παίζει ένα παιδί να φεύγει από την ομάδα. Δεν πρέπει να το παλέψει; Πιστεύω πολύ στα νέα παιδιά. Κάθε σοβαρός οργανισμός χρειάζεται καλές ακαδημίες».