Ο Μάριος Ηλιόπουλος έδωσε το «παρών» στην Καλαμάτα, στο πλαίσιο της εκδήλωσης για την παρουσίαση του τροπαίου της Super League που κατέκτησε η ΑΕΚ.

Ο διοικητικός ηγέτης της «κιτρινόμαυρης» ΠΑΕ μίλησε στο Mesogeios TV, αναφερόμενος στις οικογενειακές του ρίζες, στην κοινωνία, στη νέα γενιά και στις αξίες που πρεσβεύει η ΑΕΚ.

Αναλυτικά όσα ανέφερε ο Μάριος Ηλιόπουλος:

«Έντονα συναισθήματα, απίστευτα. Έχουν περάσει αρκετά χρόνια. Ο αείμνηστος πατέρας μου ερχόταν συχνά στην Καλαμάτα. Οι μνήμες είναι ανάμεικτες, μνήμες περηφάνειας και συγκίνησης, παρόμοιες με εκείνες της προσφυγιάς. Το 1944 οι Γερμανοί, θεωρώντας ότι η οικογένειά μου είχε σχέσεις με το ΕΑΜ, έκαψαν το σπίτι τους.

Ο πατέρας μου έφυγε 12 χρονών, κατατρεγμένος, χωρίς ρούχα και υπάρχοντα, και έφτασε ως λαθρεπιβάτης στην Κρήτη. Τον παππού μου τον αναζητούσαν για να τον σκοτώσουν και τελικά φυγαδεύτηκε κι εκείνος στην Κρήτη.

Καταλαβαίνετε ότι η ΑΕΚ πρεσβεύει την προσφυγιά, το ψυχικό σθένος και το πώς ένα τραγικό γεγονός μπορεί να μετατραπεί σε προοπτική, έμπνευση και επιτυχία.

Αυτή η διαδικασία συνδυάζει το DNA της ΑΕΚ, της Μικράς Ασίας και της Κωνσταντινούπολης με την Καλαμάτα και τον Λογγά. Το γεγονός του 1944, με ανθρώπους να φεύγουν κατατρεγμένοι από τον τόπο τους, σου δημιουργεί συγκίνηση, αλλά και την ανάγκη να υπερασπιστείς αρχές και αξίες, παραμένοντας μαχητής στη ζωή.

Το ποδόσφαιρο είναι το πιο δημοφιλές άθλημα στον κόσμο και μέσα από αυτό, όποιος ηγείται και διαθέτει ευαισθησία για την προσφυγιά, αξιακό κώδικα και ως σύμβολο τον Δικέφαλο Αετό, μπορεί να περάσει σημαντικά μηνύματα στην κοινωνία.

Φέτος κατακτήσαμε το πρωτάθλημα. Το σημαντικότερο, όμως, δεν είναι μόνο ότι το πήραμε, αλλά ο τρόπος με τον οποίο το κατακτήσαμε. Ένα από τα πιο καθαρά πρωταθλήματα των τελευταίων δεκαετιών, απέναντι σε όλους και σε όλα. Για αυτό πρέπει να είμαστε κοντά στην κοινωνία, να μη ξεχνάμε τις ρίζες μας και να μεταφέρουμε κοινωνικά μηνύματα, ακόμη κι αν υπάρχει κόστος. Όταν βλέπω αδικία, θα μιλάω και δεν πρόκειται να σταματήσω.

Είμαι άνθρωπος που απεχθάνεται τα κλισέ και τα μεγάλα λόγια. Αυτός ο τόπος πρέπει να προχωρήσει με διαφορετική νοοτροπία. Η κοινωνία δοκιμάζεται και πολλές βασικές αρχές, ιδανικά, ήθη και έθιμα κλονίζονται.

Έχουμε υποχρέωση, τόσο οι πολίτες όσο και οι κυβερνήσεις, να έρθουμε πιο κοντά στην κοινωνία και στα προβλήματά της. Το τρίπτυχο Υγεία – Παιδεία – Αθλητισμός πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα, ώστε να μπορούμε να βλέπουμε το μέλλον με αισιοδοξία και ελπίδα. Οι νέες γενιές το έχουν ανάγκη.

Το όραμά μου το είχα μοιραστεί με τον πατέρα μου πριν τον χάσω και συνεχίζω να πορεύομαι σε αυτόν τον δρόμο. Τα παιδιά χρειάζονται έμπνευση και για αυτό φέραμε το τρόπαιο στην πλατεία. Χρειάζονται ανθρώπους που θα τους μεταδώσουν τη σπίθα, είτε είναι γονείς, προπονητές, μέντορες, καλλιτέχνες ή αθλητές.

Οι υποδομές παραμένουν ένα μεγάλο πρόβλημα. Ξοδεύτηκαν δισεκατομμύρια ευρώ και πολλές εγκαταστάσεις που δημιουργήθηκαν μετά το 2004 έχουν εγκαταλειφθεί. Γίνεται προσπάθεια, αλλά δεν αρκεί. Χρειάζονται ακόμη περισσότερα, γιατί το μέλλον των παιδιών είναι άμεσα συνδεδεμένο με τις υποδομές.

Σήμερα προσπαθώ να αισθανθώ όσα βίωσαν οι πρόγονοί μου σε αυτόν τον τόπο, αλλά κυρίως πώς ένιωσαν όταν είδαν το σπίτι τους να καίγεται από τους Γερμανούς και η ζωή τους να αλλάζει μέσα σε μία νύχτα. Αυτή η σκέψη θα με συνοδεύει μέχρι να φύγω από εδώ.

Θέλω τα νέα παιδιά να σέβονται και να τιμούν τους γονείς τους. Παράλληλα, προσπαθώ οι φίλαθλοι να μην προσβάλλουν μάνες και ιερά σύμβολα στα γήπεδα.

Τα παιδιά σήμερα έχουν μεγαλώσει μέσα σε μεγαλύτερη άνεση. Ο αθλητισμός, όμως, μπορεί να τα βάλει στη διαδικασία να διεκδικήσουν ιδανικά και να συμβάλουν σε μια καλύτερη κοινωνία. Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια. Θα με αφήσετε να σκεφτώ τις επόμενες κινήσεις μου και το επόμενο ταξίδι μου».