Για να παίξει μια ομάδα 3-4-3 απαιτούνται ορισμένες προϋποθέσεις,. Τα στόπερ να ξέρουν μπάλα και να έχουν χημεία μεταξύ τους, οι δύο… ακραίοι να διαθέτουν τρομερή φυσική κατάσταση και οι τρεις επιθετικοί να  γυρίζουν και στην άμυνα.

Δεν είναι εύκολο αυτό το σύστημα. Εμείς εδώ στην Ελλάδα το έχουμε για αμυντικό, αλλά στην ουσία είναι φουλ επιθετικό.

Με Ντέλια, Καρέτσα, Τζόλη και Παυλίδη αυτή η εθνική μπορεί να παίξει 3-4-3; Η γνώμη μου είναι πως όχι, διότι θα έχει θέμα στις επιστροφές και στα νεκρά διαστήματα που είναι η αχίλλειος πτέρνα της. Το είδαμε και στη Στοκχόλμη.

Τα συστήματα καθορίζονται από τα χαρακτηριστικά των παικτών κι ασφαλώς ανάλογα και με τον αντίπαλο.

Ο Γιοβάνοβιτς, βέβαια,  καλά έκανε και το δοκίμασε χθες με τους Σουηδούς για να έχει μια ιδέα.

Για 50΄η εθνική ανταποκρίθηκε, διότι οι γραμμές της ήταν κοντά, είχε αλληλοκάλυψη και της πήγαινε να  βγαίνει με αντεπιθέσεις. Ο Τζόλης είναι σε εξαιρετική κατάσταση. Προηγηθήκαμε και στο 0-1 θα μπορούσαμε να έχουμε πετύχει και δεύτερο τέρμα.

Το σκηνικό άλλαξε στο δεύτερο ημίχρονο και σε αυτό έπαιξαν ρόλο οι πολλές  αλλαγές. Για παράδειγμα, άλλο Ρέτσος και Ρότα κι άλλο Χατζηδιάκος με Βαγιαννίδη ο οποίος για εμένα δεν είναι κλασικός αμυντικός.

Ο Σέρβος δήλωσε ότι έτσι θα παίξει κι αύριο με τους Ιταλούς. Οκέι.

Αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει να κατασταλάξει γιατί έρχονται πολύ ζόρικα ματς που η εθνική δεν θα έχει τον πρώτο λόγο και θα χρειαστεί ιδιαίτερο πλάνο. Και με τους Ολλανδούς και με τους Γερμανούς.