Στον ομαδικό αθλητισμό όταν κάτι δεν πάει καλά η ευθύνη είναι συνολική. Και το ίδιο ισχύει στον μπασκετικό Παναθηναϊκό.

Αλλά κατά τη γνώμη μου το μεγαλύτερο μερίδιο ανήκει στον προπονητή για τον οποίο από τον περασμένο Οκτώβριο είχα γράψει σε τούτη τη στήλη ότι δεν μου αρέσει η γλώσσα του σώματος. «Κάτι δεν πάει καλά με τον Τούρκο», είχα αναφέρει χαρακτηριστικά.

Έχω γράψει άπειρες φορές ότι όλα αρχίζουν και τελειώνουν στο πώς ο προπονητής διαχειρίζεται τους παίκτες και τι επικρατεί μέσα στα αποδυτήρια. Ε, ο Αταμάν είχε χάσει τον έλεγχο εδώ και μήνες. Γι’ αυτό και η αστάθεια στην απόδοση της ομάδας του.

Ναι, αυτός ο Παναθηναϊκός διαθέτει σούπερ παίκτες και είναι ικανοί για όλα. Και πάλι, όμως, το αφεντικό είναι ο Αταμάν, ο οποίος έχει την φιλοσοφία ότι θα καθαρίζει με έξι και επτά παίκτες και στην ουσία με ένα, δυο βαριά χαρτιά.

Έτσι πήρε το μάθημά του από την Βαλένθια του Μαρτίνεθ ο οποίος στηρίζεται και στους 12 παίκτες και με τις συνεχείς αλλαγές τούς έχει ανά πάσα στιγμή έτοιμους. Αντίθετα με τον Παναθηναϊκό που οι πάντες τα περιμένουν όλα από τον Ναν. Μόνο που τον έχουν μάθει καλά οι αντίπαλοι και τον παίζουν ανάλογα.

Όταν το Τριφύλλι πήρε την Ευρωλίγκα οι Ευρωπαίοι δεν ήξεραν καλά τον Αμερικανό. Τώρα τον έχουν μάθει. Κι ο Ναν δεν μπορεί να προσφέρει όσα την πρώτη σεζόν.

Το ίδιο και ο Λεσόρ που ταλαιπωρήθηκε τόσο πολύ από τον τραυματισμό του.

Οι δε Τολιόπουλος και Ρογκαβόπουλος δεν γίνεται όλη τη σεζόν να είναι εκτός ομάδας και ξαφνικά να καλούνται για να βγάλουν το φίδι από την τρύπα. Και ο Γκριγκόνις που είχε σοβαρό θέμα με τη μέση του.

Ο Σορτς αγωνίζεται με διαλυμένη τη ψυχολογία του. Χθες στο ημίχρονο ο Αταμάν είπε το απίστευτο ότι “με τον Σορτς παίζαμε με ένα παίκτη λιγότερο στην επίθεση”. Αν είναι δυνατόν. Κι έτσι να ήταν, δεν λέγεται κάτι τέτοιο. Και, μάλιστα, στο ημίχρονο. Πώς να συνεχίσει ο παίκτης και ο καθένας στη θέση του;

Όλη τη σεζόν ο Αταμάν άδειαζε τους παίκτες του και το κλίμα είναι βαρύ. Δεν ξέρω τι θα κάνει ο Τούρκος που είχε δηλώσει ότι αν δεν πάρει την Ευρωλίγκα θα σηκωθεί να φύγει, αλλά αν θέλει ο Παναθηναϊκός να διεκδικήσει το πρωτάθλημα από τον Ολυμπιακό είναι μονόδρομος να το κάνει χωρίς τον Αταμάν.

Οι παίκτες να νιώσουν… ελεύθεροι, να τους φύγει η τρομερή πίεση που ήταν προϊόν της αμφισβήτησης και της κακής διαχείρισης από τον προπονητή τους και να  δείξουν τι πραγματικά μπορούν να πετύχουν.