Έχω κουραστεί να γράφω για τους τραγικούς Έλληνες διαιτητές που είναι ικανοί να τινάξουν στον… αέρα οποιοδήποτε παιχνίδι.

Δυστυχώς, η συγκεκριμένη γενιά είναι μετριότατη ως κακή. Δεν έχει να κάνει με στοχευμένες διαιτησίες όπως παλιότερα, διότι έτσι ήθελαν τα αφεντικά. Αλλά με την ικανότητά τους. Δεν το έχουν. Είναι λίγοι, άρα κι επικίνδυνοι.

Όπως χθες στην Τούμπα ο Φωτιάς. Έφτασε στο σημείο να μετατρέψει το καθαρό πέναλτι του ΠΑΟΚ σε φάουλ για να συμψηφίσει το δεύτερο ακυρωθέν γκολ του Ηρακλή.

Η φάση του Ζαφείρη ήταν γραμμή και μέσα. Όχι γραμμή κι έξω.

Συν ότι το γκολ του Γηραιού δεν θα μετρούσε, διότι υπήρχε παίκτης που συμμετείχε στη φάση και ήταν και οφσάιντ.

Στη δε φάση του Αθανασιάδη με τον Εντιαγιέ, εννοείται ότι δεν υπήρχε καμία παράβαση. Κι ο Φωτιάς μαζί με τον άπειρο Κουκούλα στο VAR αποφάνθηκαν ότι είχε προηγηθεί οφσάιντ.

Όσον αφορά το πρώτο γκολ του Ηρακλή που ακυρώθηκε ως φάουλ, προσωπικά θεωρώ ότι δεν έγινε κάποια παράβαση που να δικαιολογούσε τέτοια απόφαση.

Αυτές οι φάσεις είναι ψωμοτύρι σε όλα τα γήπεδα του κόσμου και γι’ αυτό δεν είπε λέξη ο παίκτης του ΠΑΟΚ στον οποίο υποτίθεται έγινε το φάουλ.

Για ποδόσφαιρο μιλάμε, άλλωστε, και όχι για τα μπαλέτα Μπολσόι.

 Ο Ηρακλής σημείωσε ένα κανονικό γκολ κι έχει κάθε δικαίωμα να διαμαρτύρεται.