Σταθερή στο δόγμα πως διάλογος δεν μπορεί να υπάρξει με την Άγκυρα παρά μόνον εάν εκλείψουν οι προκλήσεις και οι παραβατικές συμπεριφορές, αλλά και μόνον εάν συζητηθεί η οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών και ουδέν άλλο παραμένει η Αθήνα. Αυτό είναι και το μήνυμα που έστειλε στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν μέσω… Ντόναλντ Τραμπ ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ενώ το ζήτημα των κυρώσεων της ΕΕ κατά της Τουρκίας παραπέμφθηκε –όπως αναμενόταν– από το άτυπο συμβούλιο των υπουργών Εξωτερικών στην έκτακτη Σύνοδο Κορυφής του Σεπτεμβρίου (24-25/9).

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ωστόσο, συνεχίζει ακάθεκτος, απειλώντας ευθέως την Ελλάδα ακόμη και με πόλεμο, όπως και οι υπουργοί του. Στις απειλές αυτές η ελληνική πλευρά απαντά με ψυχραιμία, αποφασιστικές κινήσεις στο διπλωματικό πεδίο και την οικοδόμηση ισχυρών συμμαχιών. Προς τούτο ακριβώς υπάρχει στο Μαξίμου η εκτίμηση ότι το «διπλό» τηλεφώνημα Τραμπ στον Έλληνα πρωθυπουργό λειτούργησε θετικά για την Αθήνα και πρακτικά μεταφέρει το βάρος της ευθύνης στην πλευρά της Άγκυρας.

Εξάλλου, ως θετική εξέλιξη καταγράφεται για την Ελλάδα πως τόσο η ΕΕ στο σύνολό της όσο και η… «δύσκολη» Γερμανία δείχνουν –παρά τις διαφορετικές προσεγγίσεις– ν’ αντιλαμβάνονται τα γεγονότα στην πραγματική τους διάσταση και να επικρίνουν την Άγκυρα για τη στάση της και κυρίως την αδιαλλαξία της και την απουσία πραγματικών προθέσεων για διάλογο. Γαλλία και Αυστρία χρησιμοποιούν σκληρή γλώσσα κατά της Τουρκίας, ενώ δεδομένη είναι η πρόθεση της Αθήνας να «τρέξει» στον ΟΗΕ και για τη συμφωνία με την Αίγυπτο για την ΑΟΖ και να προλάβει τυχόν προσπάθειες της Άγκυρας να ντύσει με μανδύα νομιμότητας μέσα από τον ΟΗΕ και την ανάρτηση των σχετικών χαρτών το παράνομο μνημόνιο με τη Λιβύη.

Ακόμη, πάντως, κι αν η Τουρκία δείξει καλή θέληση και παύσει τις προκλήσεις, τούτο δεν σημαίνει ότι η ελληνική πλευρά θα καθίσει άμεσα στο τραπέζι του διαλόγου, καθώς διαμηνύει πως θα πρέπει να υπάρξει ένα ικανό διάστημα ηρεμίας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Το διάστημα αυτό θα επιβεβαιώσει ότι η πρόθεση της Τουρκίας δεν είναι επίπλαστη, καθώς κατά πάγια τακτική της επαναλαμβάνει τις προκλήσεις μετά από οποιαδήποτε συμφωνία για αποκλιμάκωση.