Του ΜΙΧ. ΦΟΥΣΤΕΡΗ

Από τότε που υπάρχει ελληνικό ποδόσφαιρο, Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός ήταν απέναντι. Πάντα. Πως είναι ο Σταμάτης κι ο Γρηγόρης στους φωτεινούς σηματοδότες των δρόμων, το άκρον άωτον δηλαδή; Έτσι και το κόκκινο με το πράσινο στις φανέλες διαγωνίζονταν ανέκαθεν όχι για το ποιο είναι πιο ωραίο χρώμα, γούστα είναι αυτά, αλλά για το πιο πετυχημένο φλερτ στη στρογγυλή θεά. Το πιο τσαχπίνικο και μαζί το πιο αποδοτικό.

Ποτέ δεν ήταν ίδια τα ματς ανάμεσά τους. Μια βαβούρα για το πέναλτι που δεν έδωσε ο διαιτητής, μια για το κανονικό γκολ που δεν μέτρησε, μια για το οφσάιντ που δεν σηκώθηκε το σημαιάκι, μια για τα γαλλικά από την εξέδρα… Ποτέ δεν πλήττεις με τους αιώνιους, το πιο αντιπροσωπευτικό ίσως είδος ομάδων και οπαδών από καταβολής του αθλήματος στην Ελλάδα. 

Σήμερα το Filathlos.gr κάνει τη βουτιά του στο παρελθόν, ανατρέχοντας σε ματς με γκολ. Πολλά γκολ. Όσο πιο πολλά, τόσο το καλύτερο, είτε τα σημείωναν “ερυθρόλευκοι” είτε “πράσινοι”. Με έμφαση στους εντός έδρας αγώνες του Ολυμπιακού, όπως καλή ώρα απόψε στο Φάληρο. Για πάμε. 

16-2-1936, Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός 6-1  

Προπολεμικά η πρώτη μας στάση, σ’ ένα παιχνίδι που σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εποχής παραλίγο να μην διεξαχθεί, διότι την αμέσως προηγούμενη Κυριακή είχαν γίνει επεισόδια στον αγώνα των Μικτών Ομάδων ΕΠΣ Αθήνας -ΕΠΣ Πειραιά και οι του Παναθηναϊκού αρνήθηκαν αρχικά να κατέβουν ξανά στο Φάληρο. 

Στον αγώνα αυτό οι διαφαινόμενοι πρωταθλητές του Ολυμπιακού επιζητούσαν τη ρεβάνς της ήττας τους με 1-4 στον α΄ γύρο. Από την ομάδα που είχε συντριβεί το 1930, μόνο ο τερματοφύλακας Αχιλλέας Γραμματικόπουλος συμμετείχε στο παιχνίδι, ενώ ο τότε παίκτης Νίκος Πανόπουλος ήταν τώρα προπονητής της.

Σκόρερ οι Δεπούντης 4΄, 11, Αναματερός 15΄, Μαλεύρης 55΄, Βάζος 62΄, 84΄ – Κρητικός 37΄. Το συγκεκριμένο αποτέλεσμα αποτελεί την ευρύτερη νίκη του Ολυμπιακού σε επίσημο ή φιλικό επίπεδο εις βάρος του αιωνίου αντιπάλου του, παράλληλα με ένα ίδιο εκτός έδρας τρία χρόνια και τρεις μήνες νωρίτερα (13 Νοεμβρίου 1932) για τα προημιτελικά του Κυπέλλου. 

Το ρεκόρ βέβαια εξακολουθεί να το κατέχει ο Παναθηναϊκός με το 8-2 του 1930 (κατά τον πρώτο μεταξύ τους αγώνα σε επίσημη διοργάνωση), όμως ο συνδυασμός των δύο 6-1 θεωρήθηκε ως απάντηση στην προγενέστερη συντριβή των “ερυθρόλευκων”.

24-7-1960, Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός 1-4

Το πρώτο ντέρμπι “αιωνίων” στη φυσική έδρα του Ολυμπιακού ήταν αυτό που έφερε και το πρώτο διπλό για λογαριασμό του Παναθηναϊκού. Ήταν 24 Ιουλίου του 1960 και στο “Καραϊσκάκη” οι Πειραιώτες μπήκαν δυναμικά με τον Παπάζογλου να τους δίνει προβάδισμα μόλις στο 15′. 

Οι “πράσινοι” αντέδρασαν άμεσα με τον Παπαεμμανουήλ στο 22′ και με το αυτογκόλ του Λαιμού στο 42′ πήραν κεφάλι στο σκορ. Η συνέχεια ήταν ακόμα καλύτερη για εκείνους, αφού στο 71′ ο Παπαεμμανουήλ σκόραρε με πέναλτι, ενώ στο 83′ ξανά ο “κούνελος” σφράγισε τον θρίαμβο της ομάδας του μέσα στον Πειραιά.

Πέρασαν δυο χρόνια για να φύγει ξανά νικητής από το Φάληρο ο Παναθηναϊκός, αυτή τη φορά στην καρδιά του χειμώνα. Ήταν 28 Ιανουαρίου του 1962 όταν το “τριφύλλι” με το νεαρό τότε Δομάζο άνοιγε το σκορ στο 9′ και με τον Παπαεμμανουήλ στο 24′ έθετε βάσεις νίκης. Ένα ακόμα γκολ του Παπάζογλου σε ντέρμπι αιωνίων, στο 59′ δεν ήταν αρκετό για να αλλάξει την κατάσταση.

Στις 24 Μαΐου του 1964 το γκολ του Πανάκη στο 54′ έκρινε το “αιώνιο” ντέρμπι και έδωσε τη νίκη στους “πράσινους”, οι οποίοι μάλιστα κατέκτησαν αήττητοι τον τίτλο εκείνης της περιόδου, μοναδικό μέχρι σήμερα επίτευγμα, αφού δεν έχασαν ούτε στην πιο δύσκολη εκτός έδρας αποστολή τους την τελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος.

26-2-1967, Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός 4-0

Πριν από τη σέντρα της συγκεκριμένης αναμέτρησης, το ερώτημα ήταν ένα – όχι αν θα νικήσει ο Ολυμπιακός καθώς αυτό ήταν δεδομένο λόγω της δαιμονισμένης φόρμας τους, αλλά πόσα γκολ θα βάλει στον αντίπαλό του! 

Το τελικό 4-0, σύμφωνα και με μαρτυρίες των αντιπάλων τους, αδικεί τους νικητές, αφού και οκτώ και εννέα τέρματα να σκόραραν και πάλι λίγα θα ήταν. Οι “πράσινοι” σταμάτησαν πολλές φορές την μπάλα πάνω στη γραμμή, σε σημείο που χάθηκε το μέτρημα.

Το σκορ άνοιξε με κεφαλιά του Βασιλείου που εκμεταλλεύτηκε την ασταθή απόκρουση του Οικονομόπουλου στο φάουλ του Γκαϊτατζή, στο 17′. Και πριν προλάβουν να κοπάσουν οι πανηγυρισμοί στις εξέδρες ήρθε το 2-0 από τον Σιδέρη που ανάγκασε όλη την άμυνα να τον παρακολουθεί, ανίκανη να αντιδράσει. Ο άσος των “ερυθρόλευκων” απέφυγε το μαρκάρισμα του Σούρπη και με βολίδα νίκησε τον Οικονομόπουλο, σε μια φάση που οι αμυντικοί του ήταν θεατές.

Το πρώτο μέρος ολοκληρώθηκε με ένα ακόμη γκολ, στο 36′ και πάλι από τον Σιδέρη. Φάουλ έξω από την περιοχή, εκτελεσμένο με πάσα από τον Γιούτσο στον “Φόντακα” και αυτός με δυνατό σουτ πέρασε την μπάλα μέσα από το τείχος και την έστειλε στη γωνία της εστίας. Στο δε 62′ εκμεταλλεύτηκε την αδράνεια του Μπέλλη, προχώρησε και πλάσαρε για το τελικό σκορ. Αποθέωση.

8-11-1987, Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός 1-4

Στις 8 Νοεμβρίου του 1987 ο Ολυμπιακός είχε ακόμα ως έδρα το ΟΑΚΑ και περίμενε τον Παναθηναϊκό για το πρώτο μεγάλο ντέρμπι της σεζόν. Στο 13′ ο Γεωργαμλής άνοιξε το σκορ για το “τριφύλλι” και στο 22′ ο Ζελελίδης έφερε το ματς στα ίσα. 

Βαγγέλης Βλάχος και Δημήτρης Σαραβάκος πήραν το όπλο τους, με τα γκολ του πρώτου στο 42′ και του δεύτερου στο 46′ να γέρνουν την πλάστιγγα στη μεριά των φιλοξενούμενων, ενώ πάλι ο Βλάχος στο 88′ διαμόρφωσε το τελικό σκορ.

Μετά από δυόμιση χρόνια ο Ολυμπιακός έχει πια επιστρέψει στο Φάληρο, αλλά απέχει ακόμα από επιτυχίες και τίτλους. Το ντέρμπι που έγινε στις 25 Φεβρουαρίου 1990 στιγματίστηκε από πολλά επεισόδια, ρίψεις αντικειμένων και τον τραυματισμό του 18χρονου τότε τερματοφύλακα του Παναθηναϊκού Αντώνη Νικοπολίδη. 

Με γκολ των Καλιτζάκη, Μαραγκού, Αντωνίου και Σαμαρά οι “πράσινοι” κατέκτησαν μια ακόμα μεγάλη νίκη στην αντίπαλη έδρα.

16-1-2008, Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός 4-0

Τρεις μέρες μετά από τον ισόπαλο 1-1 αγώνα πρωταθλήματος ο Ολυμπιακός θα επικρατήσει για την προημιτελική φάση του Κυπέλλου με 4-0 επί του Παναθηναϊκού (6′ Λούα-Λούα, 63′ Τοροσίδης, 66′ Κοβάσεβιτς, 81′ Νούνιες). Η ήττα αυτή μάλιστα δρομολόγησε εξελίξεις στα διοικητικά δρώμενα της “πράσινης” ΠΑΕ με την πολυμετοχικότητα.