Επιτέλους νίκη για την Ελλάδα! Το συγκρότημα του Φαν Σιπ παρουσίασε ένα καταπληκτικό πρόσωπο. Όχι απλά ήταν μια κανονική ομάδα στον αγωνιστικό χώρο του ΟΑΚΑ κόντρα στη Βοσνία, αλλά ήταν πραγματική απόλαυση.

Όχι μόνο επικράτησε 2-1 της Βοσνίας που καιγόταν για τη νίκη, όχι μόνο δημιούργησε 25 τελικές, αλλά επιπρόσθετα μπόρεσε να κάνει το χάλι που παρουσιάστηκε στη μεγαλύτερη διάρκεια της διαδικασίας των προκριματικών να φαντάζει σαν ένας μακρινός εφιάλτης.

Πραγματοποιώντας μία από τις καλύτερες εμφανίσεις της τα τελευταία χρόνια έχασε ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο σωρεία ευκαιριών και παρά τη μεγάλη ατυχία της (δύο δοκάρια) δικαιώθηκε στο τέλος χάρη σε ένα αυτογκόλ του Κοβάτσεβιτς έπειτα από υπέροχη ενέργεια του Φετφατζίδη που είχε περάσει πριν από λίγα λεπτά στο ματς.

Η αλήθεια είναι πως ο Φαν Σιπ δεν έχει βιογραφικό που σε πείθει ως προπονητής. Κανείς δεν ξέρει πώς θα εξελιχθεί η πορεία του στον ελληνικό πάγκο στα ματς που θα είναι φωτιά.

Στα προκριματικά του Μουντιάλ, δηλαδή. Παρόλα αυτά, σήμερα (κυρίως), αλλά και στη Ρώμη το Σάββατο κέρδισε πόντους.

Παρά το γεγονός ότι κάποιες από τις επιλογές του αιφνιδίασαν και συζητήθηκαν. Ο ομοσπονδιακός τεχνικός δείχνει να βάζει κάποια στοιχεία στην ομάδα, όπως το εξαιρετικό και σωστό πρέσινγκ στην αντίπαλη άμυνα, το σφίξιμο στις γραμμές μην αφήνοντας αποστάσεις και τα παιχνίδι με τ’ ανεβάσματα των μπακ και γενικά των ακραίων.

Το 4-2-3-1 λειτούργησε εξαιρετικά. Ο Σταφυλίδης ως στόπερ στάθηκε πολύ καλά. Ο σκοπός του Φαν Σιπ, με την απουσία του Τζέκο να διευκολύνει τα πλάνα του, ήταν να ξεκινά από εκείνον το κτίσιμο των επιθέσεων και γι΄ αυτό τον προτίμησε από τους Λαμπρόπουλο, Σιόβα. Δεν είναι τυχαίο ότι απ΄τα πρώτα λεπτά του αγώνα ο Ολλανδός έδινε ρητή εντολή στον Πασχαλάκη να μην κάνει βολέ. 

Πολύ καλό ματς είχαμε επίσης στη μεσαία γραμμή τόσο απ’ το δίδυμο Κουρμπέλη-Γαλανόπουλου που είναι περισσότερο ανασταλτικό και όχι τόσο δημιουργικό όσο και απ’ τους τρεις χαφ πίσω από τον φορ. Όλοι πίσω από τον Παυλίδη και μετά τον Κουλούρη πήγαιναν και έπαιρναν μπάλα, αναλάμβαναν πρωτοβουλίες. Ο Λημνιός και ο Μπακασέτας ήταν από τους κορυφαίους, από κοντά και ο Μάνταλος, ενώ και ο Μασούρας έδωσε ώθηση και αυτός με το που μπήκε.

Εξαιρετικοί και οι μπακ με πρώτο και καλύτερο τον Μπακάκη.

Η Εθνική πέτυχε μια νίκη ψυχολογίας και αισιοδοξίας. Νίκη για το μέλλον, μπας και στο επόμενο ματς πάει περισσότερος κόσμος ώστε να μην ξαναδούμε αυτό το άθλιο θέαμα των άδειων εξεδρών του ΟΑΚΑ. Ίσως μια μετακόμιση στο Παγκρήτιο βοηθήσει σε κάτι τέτοιο.

Υπάρχει κι ένα ακόμα θετικό στοιχείο από το ματς με τη Βοσνία. Οι παίκτες έπαιξαν με πρωτοφανές πάθος, λες και αυτοί καίγονταν για τη νίκη και όχι οι αντίπαλοί τους, ενώ με τις δηλώσεις τους στο τέλος έδειξαν πως αυτό το έκαναν και για να… στηρίξουν τον προπονητή τους.

Ακολουθούν δύο εξίσου καλά ματς μέχρι το τέλος των προκριματικών του Euro 2020 και το Nations League πριν μπούμε στον… Γολγοθά των προκριματικών για το Κατάρ. Και τον χαρακτηρίζω έτσι, διότι η κατρακύλα στη βαθμολογία της FIFA θα μας βάλει πολύ δύσκολα στον όμιλο που θα προκύψει. 

Στο διάστημα αυτό που ακολουθεί μέχρι τον Μάρτιο του 2021 θα  πρέπει ο Τζον Φαν Σιπ να διατηρήσει αυτή τη φλόγα των παικτών, αλλά και ταυτόχρονα να δει πώς θα μπορέσει να ξαναβάλει στην ομάδα, αν το επιθυμεί φυσικά διότι η δήλωσή του: “Στείλαμε το μήνυμα ότι η Εθνική δεν είναι για ξεκούραση. Δεν έρχεσαι στην Εθνική για να ξεκουραστείς”, είναι χοντρό καρφί, κάποιες από τις παλιοσειρές που έκοψε, προς το παρόν όπως είπε ο ίδιος. Τότε, ίσως η Εθνική μας ξανακερδίσει και μας δώσει ελπίδες για επιστροφή, αν όχι ολική, τουλάχιστον κοντά, στις παλιές καλές ημέρες.