Πολύ κοντά στη σύναψη συμφωνίας με τον αντικαταστάτη του Άγγελου Αναστασιάδη στον πάγκο της Εθνικής βρίσκεται η ΕΠΟ.

Όπως έγινε γνωστό χθες, ο Ολλανδός προπονητής Τζον Φαν Σιπ έχει προχωρημένες συζητήσεις με τα στελέχη της ομοσπονδίας και φαίνεται πως οδεύουν προς το κλείσιμο της μεταξύ τους συνεργασίας.

Φιλοσοφία της διοίκησης της ΕΠΟ είναι να οδηγήσει τις εθνικές ομάδες σε ένα νέο δρόμο εκπαίδευσης και σε αλλαγή φιλοσοφίας.

Από τη στιγμή που προχωρήσει η συνεργασία με τον Φαν Σιπ, ο Ολλανδός κόουτς θα έρθει στην Ελλάδα με συνεργάτη, το όνομα του οποίου θα προκαλέσει αίσθηση.

Από κοινού θα επιχειρήσουν να αλλάξουν ολόκληρη τη φιλοσοφία, τον τρόπο εκπαίδευσης και λειτουργίας της Εθνικής και να βάλουν τη γαλανόλευκη σε μία νέα τροχιά ανάπτυξης.

Βλέπετε, καλό είναι να υπάρχει ένα καταξιωμένο-αναγνωρισμένο όνομα στον πάγκο του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος, αλλά από μόνο του αυτό δεν εγγυάται την επιτυχία.

Γι’ αυτό και εκτός από έναν ικανό ομοσπονδιακό τεχνικό, χρειάζεται κι ένα επιτελείο που θα διαθέτει, τεχνογνωσία, φιλοδοξίες, όραμα και θα «κουμπώσει» αρμονικά με τον χεντ κόουτς της Εθνικής.

Στην προκειμένη περίπτωση, ο άμεσος συνεργάτης που προορίζεται να έχει ο Φαν Σιπ στην εθνική ομάδα θα είναι κι αυτός Ολλανδός με «πλούσιο» βιογραφικό.

Ο λόγος για τον Άρον Βίντερ.

Γεννημένος στις 1 Μαρτίου 1967 στο Σουρινάμ, «έφτιαξε» το όνομά του ως ποδοσφαιριστής μέσω της θητείας του σε μεγάλες ευρωπαϊκές ομάδες (Άγιαξ, Λάτσιο, Ίντερ) και των 84 συμμετοχών του στην Εθνική Ολλανδίας. Υπήρξε, μάλιστα, μέλος των «οράνιε» που κατέκτησε το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 1988.

Σε συλλογικό επίπεδο κέρδισε με τον Άγιαξ ένα πρωτάθλημα (1989-90), ένα Κύπελλο (1986-87) και δύο Κύπελλα UEFA (1986-86, 1991-92), ενώ με την Ίντερ ένα Κύπελλο UEFA (1997-98).

Το 2003 κρέμασε τα παπούτσια και του ασχολήθηκε με την προπονητική  «Μπουσούλησε» ως κόουτς στη δεύτερη ομάδα του Άγιαξ και τον Γενάρη του 2011 πήγε στον Καναδά, αναλαμβάνοντας την τεχνική ηγεσία του Τορόντο, οδηγώντας το κλαμπ στα ημιτελικά του CONCACAF Champions League. Έπειτα από 64 παιχνίδια στον πάγκο αποχώρησε το καλοκαίρι του 2012.

Τον Ιούλιο του 2014 ανέλαβε το «τιμόνι» της Εθνικής Ολλανδίας U19 και παρέμεινε για δύο χρόνια στο συγκεκριμένο πόστο. Τον Αύγουστο του 2016 επέστρεψε στον Άγιαξ και ανέλαβε την δεύτερη ομάδα του συλλόγου, ενώ είχε επτά παιχνίδια ως πρώτος -υπηρεσιακός- προπονητής της πρώτης ομάδας του «Αίαντα» τη σεζόν 2016-17.

Από το καλοκαίρι του 2017 έχει σταθερή παρουσία στο τεχνικό επιτελείο της πρώτης ομάδας του Άγιαξ, ως βοηθός προπονητής των Μίκαελ Ράιζινγκερ, Μαρσέλ Κάιζερ και Έρικ Τεν Χαγκ.