Ο θρύλος του ελληνικού μπάσκετ Νίκος Γκάλης έκανε το… τζάμπολ του Galis Basketball 3on3 στη Ρόδο και μεταξύ άλλων επεσήμανε πως δεν τιμάει το μπάσκετ να μην κατεβαίνουν οι ομάδες στους αγώνες.

Αναλυτικά όσα είπε ο Έλληνας Hall of Famer:

«Καταρχήν σας ευχαριστώ θερμά για τη φιλοξενία. Αξίζουν συγχαρητήρια στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, στους χορηγούς και σε όσους συμμετέχουν στη διοργάνωση αυτού του event. Είμαι πολύ χαρούμενος που βρίσκομαι ξανά στη Ρόδο, που είναι η πατρίδα του πατέρα μου. Θεωρώ ότι η επιτυχία του τουρνουά στη Ρόδο και στην Κω θα είναι δεδομένη και πως θα συνεχιστεί σε όλη την Ελλάδα. Χαίρομαι να βλέπω τα παιδιά να παίζουν στους δρόμους και όχι μόνο στα κλειστά. Με αυτόν τον τρόπο ξεκίνησα και εγώ να παίζω μπάσκετ, στο δρόμο».

Για την κατάσταση που επικρατεί στο ελληνικό μπάσκετ, ο Νίκος Γκάλης τόνισε: «Για μένα αυτά είναι πράγματα που θα μπορούσαμε να αποφύγουμε, είναι αστεία. Δεν τιμάει το άθλημα να μην κατεβαίνουν οι ομάδες στους αγώνες. Θα ήθελα να ήταν όλα ομαλά, να πηγαίνουν οι οικογένειες στο γήπεδο, όπως γίνεται στο εξωτερικό. Σαν θέατρο. Δεν χρειάζεται να γίνει πόλεμος για να νικήσεις, πρέπει να υπάρχει fair play».

Όσον αφορά για τον αγώνα μπάσκετ με αμαξίδιο που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή στο πλαίσιο του Galis Basketball 3on3 και θα καλυφθεί και τηλεοπτικά από την ΕΡΤ2, ο κορυφαίος ίσως μπασκετμπολίστας όλων των εποχών στην Ελλάδα μίλησε με συγκινητικά λόγια:

«Είναι πολύ σημαντικό για αυτά τα παιδιά που αγαπάνε το άθλημα, να έχουν την ευκαιρία να αγωνίζονται σε τέτοιες διοργανώσεις. Έχω στηρίξει αυτά τα παιδιά. Εγώ χαίρομαι πάρα πολύ και θαυμάζω τη δύναμή τους. Οι αθλητές αυτοί δείχνουν τεράστια θέληση και μαχητικότητα και τους αξίζουν συγχαρητήρια. Εγώ τους το έχω πει προσωπικά. Εγώ σας θαυμάζω. Εσείς είστε οι ήρωες. Πιο πολύ από εμάς. Εσείς είστε οι ήρωες».

Από τη μεριά του, ο Μιχάλης Κακιούζης μίλησε με θαυμασμό για τον Νίκο Γκάλη και μοιράστηκε ενδιαφέρουσες ιστορίες από το παρελθόν:

«Ευχαριστώ πολύ για την τιμή που μου κάνετε να παραβρεθώ στο event. Εγώ είμαι… παιδί του Νίκου Γκάλη και ξεκίνησα να παίζω μπάσκετ χάρη σε εκέινον και τα άλλα παιδιά του ‘87. Οι μοναδικές εικόνες που είχα από το μπάσκετ, ήταν εκείνοι. Μετά από κάθε παιχνίδι του, ξεπατικώναμε τις κινήσεις που έκανε μέσα στο γήπεδο. Το όνειρο μας ήταν να μπορέσουμε να κάνουμε έστω και στο ελάχιστο αυτό που έκανε ο Νικ, ο οποίος είναι ο κορυφαίος αθλητής όλων των εποχών στην Ελλάδα. Είναι παράδειγμα για μας και είναι τεράστια τιμή για μένα να μιλάω μαζί του, να τον ακουμπάω, όπως κάνουν τα παιδάκια. Γιατί, δίπλα του νιώθω κι εγώ σαν παιδάκι».

Μάλιστα, ο Μιχάλης Κακιούζης στάθηκε και σε μια ιστορία που αποτελεί παράδειγμα της αφοσίωσης που έδειχνε ο Γκάλης στην προπόνηση και που του έχει μέινει αξέχαστη:

«Το 1993 ήταν η πρώτη φορά που έβλεπα τον Νίκο Γκάλη ζωντανά στη ζωή μου. Κάναμε προπόνηση με την Εθνική Παίδων στη Γλυφάδα και ο Νικ τότε αγωνιζόταν στον Παναθηναϊκό. Είχαν παίξει αγώνα την προηγούμενη ημέρα και έκαναν αποθεραπεία, πριν ξεκινήσουμε εμείς την προπόνησή μας. Όλοι οι αθλητές έκαναν διατάσεις, ή όποια άλλη άσκηση ήθελε ο καθένας για να χαλαρώσει το κορμί του από τον αγώνα. Ο Νικ λοιπόν έτρεχε γύρω γύρω, σε ρυθμό γρήγορου τζόκινγκ, το οποίο αν ακολουθούσα εγώ θα…πέθαινα! Όταν σταμάτησε, έβγαλε τη φανέλα και βλέπω ότι φοράει ένα γιλέκο 20 κιλών. Αυτή ήταν η προπόνηση που έκανε μετά από τον αγώνα, για αποθεραπεία. Όταν βλέπεις να κάνει αυτά τα πράγματα ο Νικ, δε μπορείς παρά να μην κάνεις εσύ τα ίδια και περισσότερα για να τα καταφέρεις».

Όταν ρωτήθηκε για το πού ήταν το βράδυ της 14ης Ιουνίου του 1987, ο Μιχάλης Κακιούζης είπε:

«Έξω ήμουν και έπαιζα ποδόσφαιρο. (γέλια) Πλάκα κάνω. Ήμουν σπίτι μου στο μπαλκόνι και έβλεπα μπάσκετ όπως όλη η Ελλάδα. Όχι μόνο εκείνη την ημέρα, όλο το τουρνουά. Στο τέλος, έτρεχα πέρα δώθε στο σπίτι σαν τρελός. Δε νομίζω να υπήρχε Έλληνας εκείνη τη μέρα που να έμεινε μέσα στο σπίτι».

Παράλληλα, σε ερώτηση για την κατάσταση του ελληνικού μπάσκετ το τελευταίο διάστημα, τόνισε: 

«Είναι τραγικό αυτό που συμβαίνει, όχι μόνο στο μπάσκετ. Tο έχουμε δει σε όλα τα αθλήματα. Σαφώς και υπάρχει λύση. Οι ειδικοί που θεωρούνται πιο έξυπνοι από εμάς και είναι στα ανώτερα κλιμάκια, έχουν τις λύσεις… Αν δεν τις έχουν, προφανώς κάτι κάνουν λάθος.

Το να μην κατεβαίνουν οι ομάδες να παίζουν, να υπάρχει μουρμούρα, γκρίνια και απειλές, είναι λάθος γενικότερα. Υπάρχουν άλλα προβλήματα στη ζωή, πραγματικά προβλήματα, όχι αυτά. Εγώ όλα αυτά τα εκλαμβάνω ως αστεία. Θεωρώ ότι πρέπει όλοι και ειδικά οι μεγάλοι να δώσουν το σωστό παράδειγμα και θα πρέπει άμεσα να μπούμε σε διαδικασία ώστε να ηρεμήσουν τα πράγματα και όλοι μας να μπορέσουμε να  απολαύσουμε τον αθλητισμό, είτε λέγεται μπάσκετ ή ποδόσφαιρο ή κωπηλασία».