Mία Εθνική φοβισμένη, χωρίς σέντερ φορ, αν και υπήρχε ο πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος Κουλούρης που ποτέ δεν μπήκε στο ματς, κατέρρευσε από το πρώτο ημίχρονο και γνώρισε βαριά ήττα από την εμφανώς ανώτερη Ιταλία (0-3).

Ενδεχομένως ούτε οι ίδιοι Ιταλοί όταν μπήκαν απόψε το βράδυ στον αγωνιστικό χώρο του Ολυμπιακού Σταδίου να μην είχαν φανταστεί πως θα καταφέρουν τόσο εύκολα να φύγουν με τους τρεις βαθμούς της νίκης από την Αθήνα.

Ανύπαρκτο πλάνο, ανώτερος αντίπαλος, έλλειψη ικανότητας να αντιδράσει. Η Ελλάδα έζησε ένα εφιαλτικό πρώτο ημίχρονο απέναντι στην Ιταλία και συνολικά μια βραδιά που θέλει να ξεχάσει, με το τελικό 0-3 να είναι έως και φτωχό για να αποτυπώσει την πραγματικότητα.

Η Ελλάδα ήταν στα χαρτιά το αουτσάιντερ, ωστόσο υπέκυψε πολύ εύκολα, ενώ παράλληλα φάνηκε η τεράστια διαφορά ποιότητας μεταξύ των δυο ομάδων. Η Ιταλία βρήκε την αντίπαλό της όπως ακριβώς ήθελε, ώστε να περάσει ένα εύκολο βράδυ και να διατηρήσει την πρώτη θέση του ομίλου.

Η Εθνική παρατάχθηκε από τον Άγγελο Αναστασιάδη με διάταξη 4-5-1 και με τον Φορτούνη στην κορυφή της επίθεσης, που γινόταν σε κάποιες στιγμές 4-3-3…

Η Ιταλία, όμως, δεν δυσκολεύτηκε ούτε να πάρει την μπάλα στα πόδια της, ούτε να την κυκλοφορήσει. Εξαρχής είχε συντριπτική κατοχή, ενώ πίεζε ψηλά στα ελάχιστα διαστήματα που η Ελλάδα προσπαθούσε να ελέγξει τον ρυθμό.

Ο Σιόβας έτρεχε παντού και χωρίς αποτέλεσμα μπροστά από τον Μανωλά και τον Παπασταθόπουλο, ενώ ο Βεράτι με τον Ινσίνιε και τον Έμερσον έκαναν… πλακίτσα αριστερά, με τον Ζέκα να κάνει υπερπροσπάθεια να τους ακολουθήσει και τον Μασούρα να γυρίζει συνέχεια για να του προσφέρει βοήθεια.

Οι Ιταλοί διάβασαν τις αδυναμίες μας. Και γρήγορα προσάρμοσαν το πλάνο τους εκεί που πονούσαμε. Έφεραν με άνεση το ματς στα νερά τους και έμοιαζαν όλα να είναι θέμα χρόνου. Τελικά χρειάστηκαν μόλις εννέα λεπτά για να μας… καληνυχτίσουν. Αν δεν ήταν και ο Μπάρκας να κάνει όντως την καλύτερη βραδιά του με την εθνική ομάδα θα είχαμε βαρεθεί να μετράμε. Τελικά μείναμε στο 0-3. Και πάλι καλά να λέμε με βάση την εικόνα.

Mετά το 3ο γκολ ο ομοσπονδιακός τεχνικός γύρισε το σύστημα με 3-5-2. Η διακοπή του ημιχρόνου… λύτρωσε την ομάδα του Άγγελου Αναστασιάδη, που έγινε μόλις η τρίτη ομάδα, μετά τα Νησιά Φερόε και το Λιχτενστάιν, από 2 φορές, που έχουν δεχθεί τρία ή περισσότερα γκολ σε επίσημο αγώνα στο ημίχρονο από τη «Σκουάντρα Ατζούρα» από τον Οκτώβριο του 2005!

Το δεύτερο ημίχρονο ξεκίνησε με επιβεβλημένες αλλαγές, που πάντως επίσης δεν διόρθωσαν πολλά. Ο Σιώπης πήρε τη θέση του Κουρμπέλη, αλλά παραδόξως και ρόλο αρκετά ψηλά στο γήπεδο, ενώ ο Μαυρίας αντικατέστησε τον Κολοβό, με τον Ζέκα να έρχεται στον άξονα και το σύστημα πλέον να είναι 5-4-1 και κατά περίσταση 3-5-2.

Ο ρυθμός ήταν σαφώς χαμηλότερος, με τους Ιταλούς να κάνουν συντήρηση δυνάμεων και να μην επιτίθενται κατά κύματα όσο στο πρώτο μέρος.

Από την άλλη η Εθνική δεν κατάφερε ούτε τώρα να κρατήσει την μπάλα και αναλώθηκε σε ανούσιες ενέργειες.

Η Εθνική μέτρησε όλη κι όλη μια καλή στιγμή στο παιχνίδι, την ώρα που χρειάστηκαν οι επεμβάσεις του Μπάρκα μας βοήθησαν ώστε το σκορ να μην ανοίξει κι άλλο.

Μετά απ’ αυτή την ήττα εμείς την Τρίτη παίζουμε τα «ρέστα» μας με την Αρμενία, όπου δεν έχουμε περιθώρια απωλειών. Και αυτό το ματς αναμένεται δύσκολο με βάση την αποψινή εικόνα! Η οποία θύμισε εποχές Ρανιέρι…

Υπάρχει επίσης και κάτι άλλο. Στην Ζένιτσα χάναμε με 2-0 από το 15’, άσχετα αν το γυρίσαμε στην επανάληψη. Στο πρόσφατο φιλικό με την Τουρκία χάναμε με 2-0 από το 17’, το 2-1 ήρθε τιμητικά στις καθυστερήσεις. Με τους Ιταλούς το σκορ ήταν 0-3 από το 33ο λεπτό. Σύμπτωση; Και μάλιστα σε τρία συνεχόμενα παιχνίδια; Με τίποτα. Λανθασμένο διάβασμα λέγεται αυτό.