Πάντα είχα την αδυναμία να εκφραστώ όπως πραγματικά ένιωθα για τους συνανθρώπους μας που για τον άλφα η, βήτα λόγο έφευγαν από τη ζωή.

Και για τον Παντελή Παντελίδη η στεναχώρια μου πρώτα έχει να κάνει με το ότι ήταν ένα νέο παλικάρι και μετά ένας πολύ γνωστός τραγουδιστής.

Τον έμαθα από την μεγάλη μου κόρη και πριν δύο χρόνια την συνόδευσα στο μαγαζί που ο νεαρός τραγουδούσε στην παραλιακή.

Μου έκανε μεγάλη εντύπωση οι εκδηλώσεις αγάπης του κόσμου και πιο πολύ της νεολαίας.

Τρομερό το δέσιμο του Παντελή με το κοινό. Ένα μαγαζί χόρευε για ώρες…

Πολύ σύντομα ο Παντελίδης έγινε δημοφιλής και έτσι εξηγείται γιατί ο περισσότερος κόσμος έχει βυθιστεί στο πένθος.

Αυτό αποδεικνύεται από την πρώτη στιγμή που έγινε γνωστή η τραγική είδηση του θανάτου του.

Η θλίψη είναι πανελλήνια γιατί ο κόσμος αισθανόταν τον Παντελίδη δικό του άνθρωπο.

Αυτή είναι η μεγαλύτερη καταξίωση για έναν καλλιτέχνη.

Να είναι αποδεκτός από το κοινωνικό σύνολο.

Ο Παντελίδης τα κατάφερε και σαν τραγουδιστής και σαν απλός άνθρωπος.

Ο λαός τον αγαπούσε γιατί ξεκίνησε μόνος του και τουλάχιστον στην αρχή της καριέρας του τα τραγούδια του είχαν ένα ξεχωριστό στιλ που τα αναδείκνυε το ιδιαίτερο χρώμα της δυνατής φωνής του.

Έτυχε να έχουμε έναν κοινό φίλο και πληροφορήθηκα αρκετά πράγματα για τη ζωή του και το πάθος του για την ΑΕΚ.

Άλλωστε σαν γέννημα θρέμμα της Νέας Ιωνίας ποια άλλη ομάδα μπορούσε να αγαπά…

Απεχθάνομαι τον λαϊκισμό και δεν πρόκειται να γράψω τα καθιερωμένα.

Ούτε είμαι ο κατάλληλος, ούτε μου αρέσουν τα πολλά λόγια.

Αυτό που ξέρω είναι ότι ο Παντελίδης όπως εμφανίστηκε μόνος του από το πουθενά και μπήκε μέσα στο σύστημα και το ταρακούνησε, έτσι ακριβώς τελείως αναπάντεχα έφυγε.

Φαινόταν από την αρχή ότι θα φτάσει πολύ ψηλά, αλλά ο Παντελίδης το παράκανε και πήγε πολύ ψηλότερα…

Μόλις στα 32 του χρόνια ο Παντελής έφυγε μακριά και το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να ευχηθώ στην οικογένειά του να βρει την δύναμη για να αντέξει τον πόνο της απώλειάς του…