Με μεγάλη ευκολία αποδέχθηκε την πρόταση του Ολυμπιακού ο Ντέιβιντ Μπλατ, ο οποίος εξήγησε τον λόγο που ένιωσε την ανάγκη να μιλήσει για την απομάκρυνση του Τσάβι Πασκουάλ από τον Παναθηναϊκό. 

Απόσπασμα απ’ όσα δήλωσε ο Ντέιβιντ Μπλατ στην εκπομπή «Pick n Roll» της «Cosmote TV»: 

Για τον γιο του Ταμίρ και τι ρόλο θα είχε σε μία ταινία του αν εκείνος ήταν ο… σκηνοθέτης: «Θα ήταν μάλλον ο σταρ, γιατί δεν υπάρχει άλλος τρόπος (σ.σ. γέλια). Είναι μεγάλο παράδειγμα για τα νέα παιδιά, γιατί με τη δουλειά του δείχνει πως μπορεί να γίνει ένας πολύτιμος παίκτης για την ομάδα, χωρίς να διαθέτει διάφορα πράγματα». 

Για το αν θα τον έφερνε στον Ολυμπιακό ή τον… Ντουράντ όπως είχε πει αστειευόμενος μετά από παιχνίδι των «ερυθρόλευκων»: «Όσο και να σέβομαι τον Ντουράντ, ψάχνουμε γκαρντ στον Ολυμπιακό… Αλλά κανένα από τα δύο δεν πρόκειται να συμβεί». 

Για το αν μοιάζει στον Νίκο Ζήση: «Πιο πολύ ως άνθρωπος και αυτό είναι πολύ σημαντικό. Και ως παίκτης, γιατί ο Νίκος παίζει για την ομάδα και τη βάζει πάνω από όλα. Και τίποτα άλλο δεν είναι πιο σημαντικό». 

Για την αποχώρηση του Πασκουάλ από τον Παναθηναϊκό και τις δηλώσεις που είχε κάνει για εκείνον μετά το ματς με την Γκραν Κανάρια: «Δεν το είχα σκεφτεί από πριν αυτό που είπα τότε. Αντέδρασα απλώς ως φίλος και ως συνάδελφος ενός ατόμου που αντιμετώπισα αρκετές φορές και ήμουν σε συναντήσεις μαζί του και με ένα άτομο που έχασε τη δουλειά του. Γενικά, παγκοσμίως οι προπονητές είναι υποτιμημένοι και επειδή κανείς δεν μίλησε γι’ αυτό, ένιωσα την ανάγκη να το πω. 

Θα σας πω μια ιστορία που θα σας αρέσει και θα σας εξηγήσω πώς γυρίζει ο προπονητικός κόσμος και γιατί μίλησα για τον κόουτς Πασκουάλ. Όταν ήμουν προπονητής της Εφές πριν από πολλά χρόνια είχα δύο επισκέπτες από επιτελεία του ΝΒΑ. Ήθελαν να έρθουν να δουν πώς πάνε τα πράγματα στην Ευρώπη και να βρουν ιδέες που θα πάρουν μαζί τους στο ΝΒΑ. Ο ένας ήταν ο Τέρι Στοτς, προπονητής των Μπλέιζερς και ο άλλος ήταν ο Ντουέιν Κέισι, που έγινε προπονητής της χρονιάς με τους Ράπτορς, μετά τον απέλυσαν και τώρα είναι στους Πίστονς. Και ο Λάρι Ντρου ήταν στους Χοκς και είχε έρθει μαζί μου στο Τελ Αβίβ για να μάθει κάποια πράγματα. Τον προσέλαβα ως βοηθό στο Κλίβελαντ, τώρα είναι πρώτος στο Κλίβελαντ. Έτσι λειτουργεί. Υπάρχουν πολλοί που βιώνουν υποτίμηση. Όμως, μιλάμε για φοβερούς προπονητές, που κάνουν σκληρή δουλειά. Είμαστε οικογένεια, πρέπει να στηρίζουμε ο ένας τον άλλον». 

Για το τι θα έκανε εάν δεν ήταν στο μπάσκετ: «Ο πρώτος μου έρωτας σε άθλημα ήταν το φούτμπολ. Αλλά, θα σπαταλούσα λιγότερο χρόνο στο φούτμπολ, απ’ ότι κάνω τώρα στο μπάσκετ. Εάν δεν ήμουν στο μπάσκετ θα ασχολούμουν (ή μπορεί να ασχοληθώ στο μέλλον) με τη διπλωματία. Όχι με την πολιτική, τονίζω με τη διπλωματία». 

Για το πώς ανέλαβε τον Ολυμπιακό: «Ειλικρινά δεν ήταν δύσκολη η διαδικασία. Έχω αντιμετωπίσει και γνωρίζω το περιβάλλον του Ολυμπιακού σε πολλές περιπτώσεις στην καριέρα μου. Έζησα στην Ελλάδα, ξέρω την κουλτούρα και την αγαπώ. Όταν ο Ολυμπιακός με την ιστορία και το παρελθόν του σου κάνει πρόταση και έχει έναν ελληνικό κορμό με Σπανούλη, Πρίντεζη, Μάντζαρη, τον Μπόγρη είναι εύκολο να την αποδεχθείς. Ήταν μία εύκολη απόφαση. Αυτή την στιγμή έχω το προνόμιο στην καριέρα μου, να είμαι εκεί που θέλω και με κάνει χαρούμενο. Βρίσκομαι σε μία οικογένεια που με κάνει χαρούμενο και θέλω να την κάνω ακόμη πιο χαρούμενη». 

Για το τι θέλει να εφαρμόζουν οι παίκτες του: «Θέλω να είναι ο καλύτερός τους εαυτός για τους ίδιους και για την ομάδα». 

Για την ετικέτα στον Ολυμπιακού του Μπλατ: «Δούλεψε σκληρά και κάνε το να λειτουργήσει σωστά». 

Για το πόσο έχει φτάσει η ομάδα του Πειραιά στα «θέλω» του: «Γι’ αυτό το χρονικό σημείο είμαστε καλά. Δεν είμαι άνθρωπος των αριθμών. Είμαστε στο σωστό μονοπάτι, για να πάμε σε ένα καλύτερο μέρος. Ως προπονητής αυτό που θέλω, είναι να ξέρω το που είναι ο καθένας καλός και όλο αυτό να λειτουργεί ως σύνολο και ως μονάδες. Έτσι δουλεύω ως προπονητής». 

Για το ποια είναι η καλύτερη ομάδα που έχει κοουτσάρει: «Μάλλον η καλύτερη ομάδα που ήμουν προπονητής της, ως μπάσκετ και όχι με βάση τους τίτλους, ήταν η Γκαλίλ Ελιόν το 1995. Είχαμε 4-5 παίκτες 21 ετών και κάτω. Είχαμε παίκτες όπως ο Σέρεφ, μετέπειτα αρχηγός της Μακάμπι και τερματίσαμε τρίτοι με μία ομάδα που όλοι περίμεναν να υποβιβαστεί. Κάναμε πράγματα σε επίθεση και άμυνα, μπροστά από την εποχή μας». 

Για το ποια είναι τα πράγματα που επιμένει: «Ο κάθε προπονητής πρέπει να είναι ειλικρινής και να σκεφτεί πως θα ταιριάξουν οι παίκτες μεταξύ τους. Δίνω στους παίκτες τη δυνατότητα να λειτουργήσουν με το ένστικτό τους, αλλά γενικά τους δίνω την ελευθερία, με την πειθαρχία που έχουμε βέβαια».