Είναι οριστικό πλέον ότι η Σούπερ Λιγκ 2018-19 θα ξεκινήσει! Έστω και με μια μικρή καθυστέρηση (δηλαδή τον Σεπτέμβριο αντί για την τελευταία εβδομάδα του Αυγούστου) το πρωτάθλημα της μεγάλης επαγγελματικής κατηγορίας θα κάνει σέντρα…

Για να συμβεί αυτό φυσικά θα πρέπει να υπογραφεί η προκήρυξη από τη διοργανώτρια, αλλά και σε αυτό βρέθηκε τρόπος να ξεπεραστεί το αγκάθι των άστεγων τηλεοπτικών ΠΑΕ που μπλοκάρουν τις διαδικασίες.

Πώς θα συμβεί αυτό; Με ένα… τρικ.

 Αυτή τη στιγμή απαιτείται πλειοψηφία 3/4 για να περάσει η προκήρυξη του νέου πρωταθλήματος και με δεδομένο ότι οι 7 άστεγες ΠΑΕ δεν λένε το “ναι” δεν συγκεντρώνεται ο αριθμός των 12 θετικών ψήφων στο σύνολο των 16 μελών του συνεταιρισμού.

Το κόλπο, λοιπόν, είναι να προσπεραστεί αυτή η διάταξη του καταστατικού της διοργανώτριας. Και τη λύση τη δίνει το ίδιο το καταστατικό: Αν δεν υπάρξει απαρτία και οδηγηθούμε σε τρίτη κατά σειρά ΓΣ δεν θα χρειάζεται η πλειοψηφία των 3/4, αλλά απλή πλειοψηφία των παρόντων!

Το σχέδιο ουσιαστικά φωτογραφίζεται στην ανακοίνωση της Σούπερ Λίγκας για ΓΣ στις 9/8/2018. Εκεί ρητώς αναφέρεται ότι αν δεν υπάρξει απαρτία η διαδικασία θα επαναληφθεί στις 13 Αυγούστου και αν δεν υπάρχει ούτε τότε θα πραγματοποιηθεί στις 16 του ίδιου μήνα!

Όλα αυτά αναφέρονται στο άρθρο 15 του καταστατικού της Σούπερ Λίγκας, αλλά είναι η πρώτη φορά στην ιστορία του συγκεκριμένου φορέα που περιγράφονται αναλυτικότατα σε μια ανακοίνωση φανερώνοντας τις… εξελίξεις που ακολουθούν.

Αν μέχρι τότε δεν έχει βρεθεί λύση με τα τηλεοπτικά, όλα δείχνουν πως δεν θα υπάρχει απαρτία ούτε στις 9 ούτε στις 13 Αυγούστου, αλλά ξαφνικά αυτή θα επιτευχθεί στις 16 Αυγούστου.

Τότε με 50% +1 των παρόντων το “ναι” στην προκήρυξη της σεζόν 2018-19 θα ψηφιστεί και όλα ωραία και αγγελικά πλασμένα…

Κοινώς, το πρωτάθλημα θα ξεκινήσει ακόμα και αν υπάρχουν παιδιά και αποπαίδια και με ΠΑΕ που δεν θα έχουν τηλεοπτικό συμβόλαιο με συνέπεια να μην παιχθεί μπάλα επί ίσοις όροις.

Ουσιαστικά όπως καταλαβαίνει κανείς αυτό το σχέδιο καταστρώθηκε και για να πιεστούν οι άστεγες ΠΑΕ στις επαφές που έχουν με τηλεοπτικά κανάλια προκειμένου να καταλήξουν σε συμφωνία, ώστε να μην χρειαστεί να τεθεί σ’ εφαρμογή το… πλάνο του εξοστρακισμού τους.