Σε κλίμα  οδύνης συγγενείς και φίλοι λένε αυτή την ώρα το τελευταίο «αντίο» στην άτυχη Ανθή Λινάρδου, την μητέρα που το βράδυ της 9ης Ιανουαρίου σκότωσε με τα ίδια του τα χέρια ο 40χρονος σύζυγός της, Τάσος Τσιουχάρας, στον Βελβεντό Κοζάνης. 

Το φρικιαστικό έγκλημα και το θέατρο που έπαιζε ο συζυγοκτόνος μέχρι και την τελευταία στιγμή, παριστάνοντας τον θλιμμένο και ζητώντας βοήθεια στις έρευνες, σόκαρε το πανελλήνιο.
 

Τραγικές φιγούρες η μητέρα, ο πατέρας και η αδελφή της άτυχης Ανθής Λινάρδου, οι οποίοι βρίσκονται στο Κοιμητήριο του Σχιστού στον Ιερό Ναό του Αγίου Γερασίμου, για να αποχαιρετήσουν την Ανθή, που έφυγε τόσο άδικα και βάναυσα από τη ζωή. 
 

Και οι τρεις προσπαθούν να μείνουν δυνατοί για τα τρία ανήλικα παιδιά της 37χρονης, Ανθής, ένα οκτάχρονο αγόρι και δύο δίδυμα εξάχρονα κορίτσια, των οποίων απέκτησαν την επιμέλεια έπειτα από δικαστική εντολή που δόθηκε το περασμένο Σάββατο. 
 

Τα πρόσωπα στην κηδεία της 37χρονης είναι σκυθρωπά. Κανείς δε μπορεί να πιστέψει πώς ένας τόσο δυνατός άνθρωπος, γεμάτος ενέργεια και ζωή, είχε μια τραγική κατάληξη. Ο σπαραγμός της μάνας, στην οποία η Ανθή είχε εκμυστηρευτεί ότι θέλει να πάρει διαζύγιο και να γυρίσει στην Αττική με τα παιδιά της, ραγίζει καρδιές. Δυστυχώς, η 37χρονη δεν πρόλαβε να κάνει πράξη τα σχέδια της και τη νήμα της ζωής της κόπηκε με τον πιο σκληρό τρόπο το βράδυ της 9ης Ιανουαρίου, την ώρα που τα τρία αγγελούδια της κοιμούνταν στα δωμάτιά τους. 
 

Σημειώνεται ότι μεταξύ εκείνων που έστειλαν στεφάνι για το ύστατο χαίρε στην αδικοχαμένη Ανθή ήταν και η βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ στη Β’ Πειραιώς, Νίνα Κασιμάτη, που ήταν συμμαθήτρια με την 37χρονη.

Την ίδια ώρα σπαρακτικό είναι το μήνυμα αποχαιρετισμού της Κατερίνας Λινάρδου στην αδερφή της, Ανθή.

«Γίνε άγγελος και δώσε μου δύναμη και καθοδήγηση να αντέξω. Σε αγαπάω μ’ ακούς» αναφερε στο Facebook:

«Άντα μου κοίτα πόσοι και πόσο πολύ σε αγαπάμε. Μακάρι να μπορούσαμε να γυρίζαμε το χρόνο πίσω και να ένιωθες την αγάπη μας και να μην αισθανόσουν τόσο μα τόσο μόνη. Πονάω Άντα… με ακούς; Πονάω γιατί δεν μου είπες κάτι; Γιατί βρε κοριτσάκι μου; Αφού το αισθανόσουν ότι θα σε σκοτώσει… το ήξερες. Το σχεδίαζε μήνες ολόκληρους γιατί; Πες μου γιατί; Ο αχρείος… το σκουπίδι… ο τιποτένιος… δεν του άξιζες κορίτσι μου, ατίθασο πλάσμα χαμογελαστό. Όλους τους τιποτένιους συγγενείς φρόντιζες ακόμα και αυτόν τον παλιόγερο που έριξε τόση λάσπη πάνω σου ενώ ήξερε τι έχει κανει ο φονιάς.

Σε ευχαριστώ για όλα τα παραμύθια που μου έλεγες για να κοιμηθώ. Σε ευχαριστώ που ήσουν πάντα εκεί όταν σε χρειαζόμουν. Σε ευχαριστώ που μου χάρισες τρία πανέμορφα παιδιά και σφίγγω τα δόντια για να αντέξω να τους προσφέρω όλα όσα εσύ η γλυκιά τους μανούλα πάντα τους προσέφερες.

Γίνε άγγελος και δώσε μου δύναμη και καθοδήγηση να αντέξω. Σε αγαπάω μ’ ακούς;

Κατερίνα».