Mετά την πενταετία του ως παίκτης της Ρεάλ Μαδρίτης από το 2001 ως το 2006, όταν και αποφάσισε να κρεμάσει τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια, ο Ζινεντίν Ζιντάν έμελλε να καθίσει και στον πάγκο της ως πρώτος προπονητής. Μια εμβληματική μορφή των “μερένγκες”, ανέλαβε την τεχνική της ηγεσία το 2015 και τρία χρόνια μετά αποχωρεί, έχοντας πετύχει απόλυτα.

Κατ’ αρχάς, πέτυχε κάτι που κανένας άλλος στο παρελθόν δεν είχε πετύχει, κατακτώντας τρεις συνεχόμενες φορές το τρόπαιο του Champions League. Το 2016 απέναντι στην Ατλέτικο Μαδρίτης, πέρυσι κόντρα στη Γιουβέντους και φέτος με αντίπαλο τη Λίβερπουλ, η Ρεάλ κατάφερε να θριαμβεύσει με τον “Ζιζού” στον πάγκο της, σηκώνοντας το “Άγιο Δισκοπότηρο”.

Βέβαια, δεν είναι μονάχα τα τρία Πρωταθλητριών που κατέκτησε με τη Ρεάλ, διότι κόσμησαν και άλλοι τίτλοι την πλούσια τροπαιοθήκη της. Πήρε το ισπανικό πρωτάθλημα το 2017, δυο Super Cup Ευρώπης (2016, 2017), το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων τις ίδιες χρονιές (2016, 2017) και το ισπανικό Super Cup πέρυσι (2017). Αυτοί οι τίτλοι κατέληξαν στη Ρεάλ με τον Ζιντάν να την καθοδηγεί.

Διακρίσεις όμως είχε και ο ίδιος ως προπονητής των Μαδριλένων. Συγκεκριμένα, το 2016 ανακηρύχθηκε κορυφαίος Γάλλος προπονητής από το έγκυρο France Football, ενώ την αγωνιστική περίοδο 2016-17 αναδείχθηκε προπονητής της χρονιάς στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση. Τέλος, προπονητής της χρονιάς το 2017 βγήκε μέσω του Onze d’Or.

Ο Ζιντάν έχει αμφισβητηθεί από πολλούς για την προπονητική του επάρκεια, όμως αποδείχθηκε ως ο απόλυτος κατάλληλος για να διαχειριστεί τις απαιτήσεις της και τα τεράστια ονόματά της. Ήταν ο κατάλληλος άνθρωπος για την κατάλληλη θέση, όπως μαρτυρούν και οι επιτυχίες των “μπλάνκος”.

Πέρα από τους τίτλους που πήρε ως προπονητής, ο Ζιντάν ως παίκτης της Ρεάλ πήρε ένα πρωτάθλημα (2002-03), ένα Champions League (2001-02), ένα Διηπειρωτικό Κύπελλο (2002) και ένα Super Cup Ευρώπης (2002). Εν ολίγοις, η οκταετής παρουσία του στη Μαδρίτη ως παίκτης και ως προπονητής ήταν συνυφασμένη με μεγάλες επιτυχίες.