Έχω γράψει αρκετές φορές ότι ο φετινός Ολυμπιακός είναι έργο Σίλβα και αποδεικνύεται σε κάθε αγώνα.

Πολύ περισσότερο στο ξεκίνημα του 2016 οπου οι ερυθρόλευκοι μπήκαν πολύ δυνατά και παίζουν ποδόσφαιρο υψηλών προδιαγραφών.

Ποιος να το περίμενε ότι μετά το 1 – 4 του πρώτου ματς ο Ολυμπιακός θα πετούσε φωτιές στη χθεσινή ρεβάνς κυπέλλου με τα Χανιά;

Οι παίκτες όχι μόνο δεν έκαναν αγγαρεία όπως περίμενε ο περισσότερος κόσμος, ίσα ίσα που σκόραραν με το καλημέρα, πέτυχαν έξι γκολ, έχασαν πέναλτι και πολλές ευκαιρίες.

Δείγμα της μεγάλης διάθεσης να διακριθούν και να πιάσουν την ευκαιρία από τα μαλλιά.

Σε τέτοια παιχνίδια οι περισσότεροι παίκτες, ακόμα και οι ρεζέρβες, αποφεύγουν να φορτσάρουν και να βάζουν τα πόδια τους στη φωτιά, όμως ο χθεσινός Ολυμπιακός ήταν απολαυστικός διότι ο Σίλβα δεν αστειεύεται, έχει τους παίκτες στην “τσίτα” και τους θέλει ετοιμοπόλεμους ακόμα και στην προπόνηση.

Γι’ αυτό και ο κόσμος αποθέωσε ξανά τον 38χρονο τεχνικό.

Βλέπει ότι ο άνθρωπος κάνει δουλειά που αποδίδει καρπούς.

Δικαιολογημένα τα φώτα έπεσαν πάνω στον Πουλίδο, ο οποίος περίμενε πώς και πώς να παίξει από την αρχή και να βγάλει ολόκληρο το παιχνίδι.

Ο Μεξικάνος είχε όρεξη. Έτρεξε, σκόραρε, έβγαλε ασίστ, κέρδισε πέναλτι, γενικά είχε ρυθμό και ένταση στο παιχνίδι του.

Εδειξε πόσο θέλει να παίξει ποδόσφαιρο σε υψηλό επίπεδο και έχω την αίσθηση ότι μάλλον θα μείνει στην ομάδα, αν κρίνουμε και από τις δηλώσεις του προπονητή του.

Σε σχέση με τον Φινμπόγκασον, που κατά κάποιο τρόπο αποτελεί ξένο σώμα για τον Ολυμπιακό, ο Πουλίδο είναι πολύ πιο γρήγορος, έχει έκρηξη, παίζει και στην κορυφή και στα άκρα και έχει μεγαλύτερη ακτίνα δράσης.

Ο Ισλανδός είναι ένας κλασικός παίκτης περιοχής, ένα φορ παλαιάς κοπής.

Ασφαλώς δεν είναι δυνατόν να κριθεί ο Πουλίδο σε ένα ματς με αντίπαλο από την Β΄εθνική και καλό θα είναι σιγά σιγά να πάρει κι άλλες ευκαιρίες και να δείξει τι μπορεί να κάνει.

Από εκεί και πέρα και ο Ερνάνι ήταν καλός μέχρι τον σοβαρό τραυματισμό του, καλά στοιχεία έδειξε ο Ζντίελαρ, ενώ μου άρεσε που ο Πορτογάλος έριξε στο ματς τον 16χρονο Μανθάτη.

Χαίρομαι όταν βλέπω στο ελληνικό ποδόσφαιρο να δίνονται ευκαιρίες σε τόσο μικρά παιδιά και μακάρι να υπάρχει συνέχεια.