Ο Σταύρος Ξαρχάκος, σε μια από τις πραγματικά σπάνιες συνεντεύξεις του μίλησε για όλα στο Φιλgood, το Κυριακάτικο ένθετο του Φιλελεύθερου.

Εσείς τι συμπέρασμα βγάζετε;
Έχουμε μεγάλο πρόβλημα και από ‘δω ξεκινάει -είναι μία λέξη που έχουμε πει πολύ και την έχουμε επαναλάβει- η παιδεία. Η παιδεία είναι ο άγνωστος χ. Η οποία αρχίζει από την εκπαίδευση- τι να περιμένεις, όμως, από μία εκπαίδευση η οποία αλλάζει κάθε λίγο και λιγάκι σα να αλλάζεις κοστούμι μέσα έξω; Δεν υπάρχει κάποιο σύστημα. Από ‘κει και πέρα, ο κόσμος είναι έρμαιο και καταλήγει να γίνεται ζόμπι. Τους βλέπω στο δρόμο που περπατάνε- δεν σκέφτονται κανονικά, δεν ακούνε, δεν βλέπουν, δεν μιλάνε κανονικά. Αυτό ξεκινάει από το πρόβλημα της ίδιας της πολιτείας. Μου θυμίζει η χώρα μας την «έρημη χώρα» του Έλιοτ.

Άρα εσείς δεν παρακολουθείτε τηλεόραση.
Βλέπω ένα δορυφορικό κανάλι που λέγεται «mezzo», το οποίο έχει κλασική μουσική, όπερες, μπαλέτο. Διότι αυτά είναι μέσα στα ενδιαφέροντα μου. Και το «arte» είναι άλλο ένα εξαιρετικό κανάλι. Ενημερώνομαι κιόλας στο τι γίνεται στον κόσμο, σε ό,τι αφορά σε καινούριες παραγωγές. Το μόνο άλλο που βλέπω, αλλά με πιάνουν τα νεύρα μου και το σταματάω, είναι τις ειδήσεις. Δεν είναι ειδήσεις αυτές, είναι για να σε πιάνει τρόμος και φόβος.