Η αποχώρηση του Παναγιώτη Ρέτσου από τον Ολυμπιακό για τη Λεβερκούζεν είναι πρόσφατη και εύλογα για συγκεκριμένο λόγο ήρθε στο μυαλό των φίλων της ομάδας που έβλεπαν χθες την αναμέτρηση με τη Γιουβέντους. Ο λόγος δεν ήταν άλλος από τον Δημήτρη Νικολάου. 

Ο 19χρονος στόπερ έκανε ντεμπούτο στο Champions League, στο πλευρό του Μπιόρν Ένχελς και έδειξε πως ο Τάκης Λεμονής μπορεί να υπολογίζει στις υπηρεσίες του.

Μάλιστα, ήταν τέτοιο το πάθος του, που κατά τη διάρκεια του δευτέρου μέρους και ύστερα από ένα εξαιρετικό τάκλιν πάνω στον Χουάν Κουαδράδο, γύρισε προς την πλευρά του κόσμου και τους ζήτησε να φωνάξουν πιο δυνατά.

Μετά το τέλος του αγώνα, ο νεαρός στόπερ εξέφρασε τη χαρά του, τονίζοντας πως ένα όνειρο ζωής έγινε πραγματικότητα,  καθώς αντιμετώπισε απίστευτους ποδοσφαιριστές, τους οποίους έβλεπε μόνο στο… FIFA.

“Σίγουρα ήταν πολύ σημαντικό για εμένα. Ήταν το όνειρό μου, το έκανα πραγματικότητα. Επαιξα απέναντι σε παίκτες πάρα πολύ υψηλού επιπέδου που θα μείνουν για πάντα στην ιστορία. Έπαιζα με τους Ιγκουαΐν και Μάντζουκιτς στο FIFA και τώρα τους είχα αντίπαλους. Προσπάθησα, έδωσα τον καλύτερο μου εαυτό και συνεχίζουμε”.

Για το πώς ένιωσε όταν ο Τάκης Λεμονής του ανακοίνωσε πως ξεκινάει βασικός: “Όταν μου ανακοινώθηκε ότι θα παίξω, το μόνο πράγματα που ένιωσα ήτα χαρά, ούτε άγχος ούτε τίποτα. Θα έπαιζα σε ένα απίστευτο γήπεδο, με απίστευτους παίκτες. Το περίμενα από μικρός, καθώς ήταν ένα όνειρο. Δεν υπήρχε λόγος να αγχωθώ”.

Για το αν είναι κίνητρο για τον ίδιο η μεταγραφή του Παναγιώτη Ρέτσου: “Σίγουρα η μεταγραφή του στη Λεβερκούζεν είναι πολύ σημαντική. Είναι κίνητρο, αλλά ο καθένας χαράζει την πορεία του. Ο καθένας έχει τους δικούς του στόχους κι ο καθένας προσπαθεί για τα δικά του ‘θέλω’. Δεν προσπαθούμε να αντιγράψουμε τον Παναγιώτη. Ο καθένας έχει τη δική του πορεία. Ο Παναγιώτης αξίζει να βρίσκεται εκεί, γιατί έκανε τα πάντα”.

Από το καλοκαίρι του 2016, μετά την άφιξη του Πάουλο Μπέντο στον Πειραιά, ένα από τα βασικά “στοιχήματα” που έβαλε ο Πορτογάλος τεχνικός ήταν η προώθηση των νέων παιδιών, αλλά και η καθιέρωσή τους. Σιγά σιγά, ο Ρέτσος σταθεροποιήθηκε στην ενδεκάδα, Μανθάτης και Ανδρούτσος πήραν περισσότερες ευκαιρίες και τελικά ήρθε η σειρά του Δημήτρη Νικολάου. 

Ο νεαρός κεντρικός αμυντικός -με καταγωγή από την Εύβοια και γεννημένος το 1998 όπως και ο Ρέτσος- όπως είχε πει και ο Μπέντο μπορούσε να γίνει η μόνιμη λύση για την άμυνα. Ήταν σαφές ότι ήθελε να τον καθιερώσει όπς έκανε με τον συνομήλικό του και επί δέκα χρόνια συμπαίκτη του στην Ακαδημία, τον Παναγιώτη Ρέτσο. Πριν πάει στο Ρέντη, το 2007, αγωνιζόταν στον ΠΑΟ Ρουφ. Η θέση του είναι κεντρικός αμυντικός, αλλά δεν ξεκίνησε από εκεί. Παλαιότερα έπαιζε ως αριστερός μπακ, αλλά ο Θόδωρος Ελευθεριάδης και ο Γρηγόρης Γεωργάτος ήταν εκείνοι που συνέβαλλαν για να μετακινηθεί ο αριστεροπόδαρος αμυντικός από την πτέρυγα στο κέντρο και να γίνει στόπερ.

Την τελευταία τριετία ο Δημήτρης Νικολάου ήταν μέλος της ομάδας Νέων. Με την Ακαδημία έχει το πρωτάθλημα Super League K17 το 2015, με προπονητή τον Δημήτρη Μαυρογενίδη, αλλά και τα πρωταθλήματα Super League K20 του 2015 (σ.σ.: είχε συμμετοχές παράλληλα με την Κ17) και του 2016, υπό την καθοδήγηση του Βασίλη Βούζα. Έχει αγωνιστεί με την ερυθρόλευκη φανέλα στο UEFA Youth League τις σεζόν 2014-15 και 2015-16. Υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό το 2015 και το 2016 το επέκτεινε ως το 2021. Μαζί με τον Παναγιώτη Ρέτσο, με τον οποίον ήταν δέκα χρόνια μαζί στην Ακαδημία, ήταν οι πρώτοι 98ρηδες που υπέγραψαν επαγγελματικό συμβόλαιο με τους πρωταθλητές Ελλάδας. 

Το καλοκαίρι του 2015 πήρε το… βάπτισμα του πυρός στην πρώτη ομάδα, καθώς ο Μάρκο Σίλβα τον πήρε στην καλοκαιρινή προετοιμασία των “ερυθρολεύκων”. Εάν τον ρωτήσει κανείς ποιος είναι ο αγαπημένος του ποδοσφαιριστής από τον Ολυμπιακό, θα απαντήσει μονομιάς… Ο Ζιοβάνι! Παράλληλα, θεωρούσε καλύτερο συμπαίκτη του στον Ολυμπιακό τον καλό του φίλο Παναγιώτη Ρέτσο. Όσον αφορά στον παίκτη πρότυπο που έχει από το χώρο του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, αυτός είναι ο Αντρέα Μπαρτζάλι της Γιουβέντους. Ισως γι’ αυτό άλλαξε χθες φανέλα μαζί του στο τέλος του ματς.