Θεωρώ υπερβολικά τα διθυραμβικά σχόλια για το κοουτσάρισμα του Αναστασίου στο ντέρμπι. Σαφώς ο Παναθηναϊκός πέτυχε μια τεράστια νίκη που τον έβαλε για τα καλά στο κόλπο του τίτλου, όμως μην ξεχνάμε ότι και τα δύο γκολ ήταν δώρα του Ολυμπιακού, συν την ατμόσφαιρα που υπήρχε στο γήπεδο και δυσκόλεψε αφάνταστα τους ερυθρόλευκους.

Ξεκινώντας από την άμυνα ο προπονητής των πρασίνων δικαιώθηκε με τον Τριανταφυλλόπουλο, ο οποίος ναι μεν δεν είχε πολλή δουλειά, όμως ήταν σωστός στα καθήκοντά του, αρκετές φορές προωθήθηκε και είχε σωστές τοποθετήσεις και μεταβιβάσεις.

Πριν τον αγώνα είχα γράψει ότι ο Ζέκα είναι πολύ πιο χρήσιμος στα χαφ κι αυτό αποδείχθηκε για μια ακόμα φορά.

Ο Πορτογάλος κάνει πολλές δουλειές στον άξονα και είναι ιδανικό εργαλείο για κάθε προπονητή. Σαν δεξιός οπισθοφύλακας χαραμίζεται.

Ο Νάνο φάνηκε στο β΄ ημίχρονο όταν παίχτηκε περισσότερο από τους συμπαίκτες του και δημιούργησε αρκετά προβλήματα στην άμυνα του Ολυμπιακού.

Για τον Ταυλαρίδη φωνάζω χρόνια. Πάντα απορούσα γιατί αυτός ο παίκτης δεν έχει φορέσει ακόμα την φανέλα μιας μεγαλύτερης ελληνικής ομάδας.

Είναι πανίσχυρος στο ψηλό παιχνίδι, δεν τρώει εύκολα ντρίμπλες, μπορεί να παίξει και μαν του μαν και “σκούπα” και αγωνίζεται με τέτοιο πάθος που παρασύρει όλη την ομάδα.

Μεγάλη μεταγραφή για τον Παναθηναϊκό και κρίμα που αυτό το παιδί δεν είναι κάτω από 30 χρόνων για να κάνει πολύ σπουδαία καριέρα στην ομάδα που λατρεύει από παιδί.

Μαζί με τον Σίλντενφελντ κατάπιαν τον αργό και βαρύ Μήτρογλου. Όσο για τον Χάρα είναι σαν μην μπήκε ποτέ αλλαγή.

Στα χαφ, εκτός από τον Ζέκα, εξαιρετική ήταν η παρουσία του Λαγού, ο οποίος εξαφάνισε τον Φορτούνη και κέρδισε πολλές προσωπικές μονομαχίες.

Έτρεξε πολύ και “κάλυψε” τον βαρύ Πράνιτς που δεν ξέρω αν του αξίζει να παίζει βασικός.

Για τον Πέτριτς επαναλαμβάνω ότι η θέση του είναι κλασικό φορ η, έστω δίπλα στον Μπεργκ και όχι από πίσω του.

Ήταν σωστή η αλλαγή του Καρέλη με τον Ατζαγκούν, ο οποίος περιόρισε τον Ελαμπντελαουί και ταυτόχρονα ο Πέτριτς βρήκε χώρο δράσης και σημείωσε το δεύτερο γκολ. 

Ο Σουηδός δεν είναι στα καλύτερά του και προχθές δεν μου άρεσε ο Καρέλης, ο οποίος δεν είχε κίνηση χωρίς τη μπάλα.

Με λίγα λόγια οι παίκτες κλειδιά του Αναστασίου ήταν οι Ταυλαρίδης, Νάνο, Λαγός, Ζέκα και Πέτριτς.