Αυτές τις εποχές της έντονης οργής και της μόνιμης αντιπαράθεσης μπορεί να ακούγεται εξωφρενικό αλλά υπήρξε μία εποχή, τον Σεπτέμβρη του 1975, που ο Ολυμπιακός έπαιξε ως γηπεδούχος στη Θεσσαλονίκη και, μάλιστα, στην Τούμπα για ματς του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης. 

Μάλιστα το πιο σπουδαίο απ’ όλα, δεν ήταν τόσο η έδρα, όσο το γεγονός ότι η συντριπτική πλειοψηφία των θεατών υποστήριζε τον σύλλογο του Πειραιά! 

Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί απόσπασμα από το βιβλίο-μπεστ σέλερ, του Χρήστου Σωτηρακόπουλου με τίτλο «Ταξίδι στ’ αστέρια». 

Το απόσπασμα: 

«Για τρίτη συνεχόμενη σεζόν, ο Ολυμπιακός το 1975-76 θα εκπροσωπούσε την Ελλάδα στο πιο σπουδαίο Κύπελλο, έχοντας μία σημαντική φυσιογνωμία στον πάγκο του, τον Άγγλο Βικ Μπάκιγχαμ. 

Ο πρώην τεχνικός του Άγιαξ και της Μπαρτσελόνα, που στη χώρα μας είχε δουλέψει ήδη στον Εθνικό (δελεασμένος από τα χρήματα του αείμνηστου Δημήτρη Καρέλλα) δέχτηκε την πρόταση της νέας διοίκησης του Ολυμπιακού που είχε προκύψει μετά την οριστική αποχώρηση του αείμνηστου Νίκου Γουλανδρή. 

Ωστόσο ο κύκλος της σπουδαίας ομάδας που είχε δημιουργήσει ο Λάκης Πετρόπουλος έκλεινε. Το έργο των πρωταθλητών έγινε πολύ δύσκολο από τη στιγμή που η κλήρωση της Ζυρίχης έστειλε πάνω τους την Ντιναμό Κιέβου του Βαλερί Λομπανόφσκι. 

Η ουκρανική ομάδα που εκπροσωπούσε τη Σοβιετική Ένωση ήταν η κάτοχος του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης της προηγούμενης σεζόν, αφού είχε διαλύσει στον τελικό με 3-0 τη Φερεντσβάρος.