Ήμουν, είμαι και θα είμαι πάντα υπέρ των αγώνων μέσα στους αγωνιστικούς χώρους.

Και δεν το κρύβω ότι δεν μου άρεσε η πρώτη απόφαση του ΑΣΕΑΔ που δικαίωσε τον Ολυμπιακό, παρά το γεγονός ότι οι ερυθρόλευκοι είχαν δίκιο.

Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος ήταν τιμωρημένος και κακώς πήγε στο γήπεδο η, αν θέλετε δεν έπρεπε να παρουσιαστεί στις θέσεις των επισήμων στο άδειο ΟΑΚΑ.

Με το γράμμα του νόμου το ματς του κυπέλλου έπρεπε να κατοχυρωθεί στον Ολυμπιακό ανεξάρτητα του αποτελέσματος.

Βέβαια, διαφωνώ με το νομοθέτη γιατί  η παρουσία ενός τιμωρημένου παράγοντα στην εξέδρα κοστίζει τόσο ακριβά σε βάρος της ομάδας του.

Για εμένα σε ανάλογες περιπτώσεις πρέπει να τιμωρείται προσωπικά ο παράγοντας. Όπως συνέβη τώρα με τον Γιαννακόπουλο κι όχι να καταδικάζεται η ομάδα. 

Δεν είναι αυτός που αγωνίζεται στο γήπεδο και ο κόσμος αντιδρά όταν μια καθαρή νίκη στο παρκέ αντικαθίσταται από την απόφαση ενός δικαστηρίου.

Ο νόμος, όμως, είναι νόμος και κανονικά πρέπει να εφαρμόζεται. Έτσι, λοιπόν, ο Ολυμπιακός πήρε τον αγώνα στα χαρτιά.

Ο Παναθηναϊκός έκανε προσφυγή και μετά από δύο μήνες περίπου το ίδιο δικαστήριο που είχε δικαιώσει τον Ολυμπιακό αποφάσισε να δώσει το ματς στους πράσινους. Τελεσίδικα.

Ανεξάρτητα από την ολοκάθαρη και μεγάλη νίκη του Παναθηναϊκού που είχε παίξει με ελλείψεις και νεαρούς, είναι πρωτοφανές το ίδιο δικαστήριο να αναιρεί τον εαυτό του.

Τι πάει να πει ότι την πρώτη απόφαση την πήρε το Β΄ τμήμα του ΑΣΕΑΔ και την δεύτερη το Γ΄ τμήμα; Ήταν ένα αξέχαστο αυτογκόλ…

Η κοινή γνώμη δεν ξέρει και δεν ασχολείται με τα τμήματα, αλλά σχολιάζει τις αποφάσεις και δικαιολογημένα μιλάει για θέατρο του παραλόγου.

Να σημειωθεί ότι ο κόσμος του Ολυμπιακού δεν ενδιαφερόταν για τον αγώνα και το κύπελλο από τη στιγμή που η ομάδα τους έχασε στο γήπεδο.

Η προσφυγή ήταν καθαρά θέμα Αγγελόπουλων και εντάσσεται στα πλαίσια του πολέμου με τον Γιαννακόπουλο.

Το ΑΣΕΑΔ δεν έπιασε τον σφυγμό του κόσμου και δεν είχε αντανακλαστικά να κλείσει την υπόθεση πολύ γρήγορα.

Γι΄ αυτό η δημοσιότητα, οι ανακοινώσεις και το δηλητηριώδες κλίμα κυρίως από τα μεγάλα αφεντικά που δεν λένε να σταματήσουν.

Να είστε σίγουροι ότι μέχρι το τέλος της σεζόν θα γίνουμε μάρτυρες κι άλλων μεγάλων προσωπικών συγκρούσεων.

Κρίμα γιατί αυτός ο πόλεμος δεν συνάδει με το επίπεδο των παικτών και των δύο ομάδων συνολικά που είναι από τις καλύτερες στην Ευρώπη…