Η Τόνια Σωτηροπούλου ποζάρει με σέξι μαγιό για το νέο τεύχος του κυπριακού “Down Town” και για όλα!

Για την επαγγελματική της βάση στο εξωτερικό

Το να κάνω επαφές με το εξωτερικό και να έχω ορισμένες διασυνδέσεις δεν ήταν και τόσο δύσκολο, αφού ζούσα πολλά χρόνια, επτά περίπου, στο Λονδίνο. Εκεί ήταν η βάση μου. Ταξιδεύω, άλλωστε, πολύ συχνά και στην Αμερική, έχω τον ατζέντη μου και δεν θεωρώ ότι έκανα κάποια… υπεράνθρωπη κατάκτηση. Όπου κοιτάζεις, πηγαίνεις! Κι επειδή εγώ “κοιτάζω” αρκετά στο εξωτερικό, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά στο σινεμά, χτυπάω πόρτες, πάω σε οντισιόν και διεκδικώ μία θέση σε ένα ευρύτερο φάσμα, εκτός Ελλάδας. Αυτή την περίοδο μόλις ολοκλήρωσα το “Saison Morte” – ένα αστυνομικό θρίλερ του Θανάση Τότσικα. Και, τη δεδομένη στιγμή, κάνω το “Success Story”, μία ταινία του Νίκου Περράκη. Τον Ιούλιο, ωστόσο, έχω να κάνω μία ταινία, αμερικάνικης παραγωγής, της οποίας τα γυρίσματα θα πραγματοποιηθούν στο Chicago. Θα είναι κι αυτό θρίλερ! Επίσης, τον ερχόμενο Σεπτέμβριο, θα συμμετάσχω σε ακόμα μία αμερικάνικη ταινία, που θα έχει τίτλο “Perfidious” και θα γυριστεί στην Πράγα. Ναι, είμαι ευτυχής για όλα αυτά που μου συμβαίνουν!
 

Για την κυπριακή καταγωγή

Είναι άρρηκτη και πολύ στενή η σχέση μου με την Κύπρο – σχέση εξ’ αίματος, αφού η μητέρα μου είναι Κύπρια, με καταγωγή από την Πάφο. Θα σου πω μόνο ότι, σχεδόν όλα μου τα παιδικά καλοκαίρια, τα πέρασα εκεί. Έχω πολύ καλές σχέσεις και αναμνήσεις απ’ το νησί – ακόμα και φίλους από εκείνα τα χρόνια έχω κρατήσει στη ζωή μου. Α! Και ο λογιστής μου, που με έχει σώσει πολλές φορές, Κύπριος είναι! (γελάει). Γενικότερα, η Κύπρος είναι η μισή μου πατρίδα και με συνδέουν πολλά. Γιατί η Κύπρος μού θυμίζει πάντα τον ήρεμο τρόπο ζωής που είχα κάποτε, εκείνα τα καλοκαίρια, στο χωριό: όταν έπαιζα με τους φίλους μου και τρέχαμε από ‘δω κι από ‘κει, όταν κάναμε μπάνιο, όταν παίρναμε τα φρούτα από τα δέντρα και τα λαχανικά από το μποστάνι μας. Ναι, αυτή ήταν μία πολύ ήρεμη περίοδος της ζωής μου.

Για τον James Bond
Αν μου το ρωτούσες πέρσι θα σου έλεγα ότι κουράστηκα κι ότι βαρέθηκα πια να μιλάω γι’ αυτό το θέμα. Δεν ξέρω, τώρα τελευταία, το είδα λίγο διαφορετικά. Ok, είναι μία εμπειρία που θα λέω αύριο μεθαύριο στα παιδιά μου. Χαίρομαι που έκανα το “Skyfall”. Θεωρώ πάντως ότι για σας είναι κάτι πιο μεγάλο αυτό, απ’ ό,τι είναι στην πραγματικότητα. Πάντα, ωστόσο, θα είμαι ευγνώμων γι’ αυτή την εμπειρία, η οποία μου άνοιξε πολλές πόρτες κι έπειτα ακολούθησαν πέντε χρόνια στα οποία γύρισα επτά ταινίες και υπήρξα σε ωραίους ρόλους.

Για τους άντρες
Πάντοτε είχα πολύ καλή σχέση με τους άντρες! Θεωρώ πως -και στις φιλικές και στις ερωτικές μου σχέσεις- έχω υπάρξει τυχερή. Μου αρέσει η οπτική των ανδρών. Βλέπουν τα πράγματα πιο ξεκάθαρα, πιο straight. Οι γυναίκες είμαστε πολύπλοκα όντα. Κι είμαι τυχερή γιατί έχω δύο αδέρφια άντρες – ο Στέφανος είναι 49 και ο Γιάννης 47. Είναι μία συναισθηματική θωράκιση για εμένα. Απ’ την άλλη, έχω και κολλητούς φίλους άνδρες. Τους αγαπώ πολύ.

Για το ότι δεν μιλάει για τα προσωπικά της

Μα, νομίζω ότι ο κόσμος δεν ενδιαφέρεται καθόλου γι’ αυτά. Όπως ούτε κι εσύ προσωπικά ενδιαφέρεσαι -και είμαι σίγουρη ότι βαριέσαι- που με ρωτάς για τον Αλέξη. Εγώ μπορώ να πω για τον Αλέξη Γεωργούλη ότι είναι ένας καταπληκτικός άνθρωπος, τον θεωρώ οικογένειά μου, ανήκει στους αγαπημένους μου ανθρώπους και το τι συμβαίνει μεταξύ μας, αν τα έχω, αν τα είχα μαζί του -ή με τον οποιονδήποτε Αλέξη!- αφορά μόνο εμένα κι εκείνον. Δεν μου αρέσει να τα δημοσιοποιώ αυτά! Θέλω κάποια πράγματα να τα κρατάω για μένα. Να είναι προστατευμένα. Δεν έχει καμία σημασία, ούτε για τον κόσμο. Είναι σαν να έχω ένα πρόβλημα αλκοολισμού και να βγαίνω να μιλάω δημόσια γι’ αυτό. Αν είναι να περάσω ένα μήνυμα ή πρόκειται να βοηθήσω κάποιον, να βγω και να πω κάτι. Αλλά θα κάνω καλό έστω και σε έναν αναγνώστη, αν μιλήσω για τη σχέση μου; Δεν νομίζω! Αν είναι να παντρευτώ και να κάνω παιδιά, δεν θα κρυφτώ, θα το μάθετε. Κάτι τέτοιο δεν κρύβεται. Άλλο όμως το ένα, άλλο το άλλο.
 

Για τα ψυχολογικά της

Δεν ξέρω αν υπάρχει άνθρωπος που θα σου πει ότι δεν έχει θέματα ψυχολογικά κι ότι τα έχει βρει 100% με τον εαυτό του. Εγώ το παλεύω. Έχω άλυτα ψυχολογικά θέματα. Κάνω ψυχοθεραπεία κάποια χρόνια κι έχω εξελιχθεί. Με αγαπάω πολύ κι έχω δουλέψει αρκετά γι’ αυτό. Η ψυχανάλυση βοήθησε. Όπως και ο νευρογλωσσικός προγραμματισμός, αλλά και ο διαλογισμός. Η ζωή μου, όπως και η ψυχολογία μου, είναι σταθερές. Πλέον, έχω ροπή στην ευτυχία, η οποία πηγάζει από την ευγνωμοσύνη που νιώθω. Τα έχω όλα, είμαι υγιής, έχω τη δουλειά μου, την προσωπική μου ζωή, τους φίλους και την οικογένειά μου. Είμαι πάρα πολύ καλά, άρα φροντίζω να είμαι και χαρούμενη. Δίνω περιθώριο στον εαυτό μου να νιώσει τη χαρά. Δεν λέω “Οκ, τα έχω αυτά! Όμως Θα μπορούσα να χτυπήσω τον τάδε ρόλο, να παίξω στο Hollywood, να έχω τον τάδε γκόμενο, να βγάλω πιο πολλά λεφτά…”. Δεν πιέζω τον εαυτό μου να τρέξει αμέσως στο επόμενο βήμα, χωρίς πρώτα να γευτεί τη χαρά των όσων έχω καταφέρει. Άλλο το να κάνουμε όνειρα, κι άλλο το να έχουμε μόνιμα παράπονα από τον εαυτό μας για όλα όσα δεν έχουμε. Δεν έχουμε το δικαίωμα να είμαστε στη μαύρη κατάθλιψη! Έχω περισσότερους λόγους ώστε να είμαι χαρούμενη!