Για την αναγνωρισιμότητα, τον φόβο με τους παπαράτσι και τα αρνητικά σχόλια που την έφτασαν στα άκρα, μιλάει η Κωνσταντίνα Σπυροπούλου.

«Όσον αφορά τους παπαράτσι, τους δημοσιογράφους και τις τηλεοπτικές κάμερες, φοβόμουν λίγο, δεν ήξερα τι να πω και πώς να αντιμετωπίσω κάποιες καταστάσεις. Σκεφτόμουν “να ο παπαράτσο που θα με τραβήξει. Να ο δημοσιογράφος που θα με ρωτήσει”. Έβαζα τους ανθρώπους που δραστηριοποιούνται σε αυτόν το χώρο σε κουτιά», λέει, στο περιοδικό Celebrity, η παρουσιάστρια και συνεχίζει: «πλέον, συνειδητοποίησα ότι δεν υπάρχουν κουτάκια όπου καταχωρείς τον καθένα. Μιλάω σε ανθρώπους και πρέπει να τους αντιμετωπίζω τον καθένα ξεχωριστά ως οντότητα. Δεν είναι ο παπαράτσο, αλλά ο Γιώργος. Δεν είναι η “κάμερα 1”, αλλά ο οπερατέρ μου ο Διονύσης. Άρχισα να βλέπω τα πράγματα με άλλο μάτι. Με τον κόσμο, όμως, αυτό δεν το είχα ποτέ. Ανέκαθεν κυκλοφορούσα, από το πρωί… είναι σαν να μου κάνει κάποιος ενέσεις αδρεναλίνης».

Σε ερώτηση για το πώς διαχειρίζεται πλέον τα αρνητικά της στοιχεία, η Κωνσταντίνα αναφέρει ότι «τα έχω αποδεχτεί και προσπαθώ να τα βελτιώσω. Για παράδειγμα, πολλές φορές οι άλλοι νομίζουν ή νιώθουν πως εγώ δεν τους έχω ανάγκη. Δηλαδή, σκέφτονται ότι θα τα καταφέρω και ότι δεν χρειάζομαι τη βοήθεια κανενός. Όμως, έχω κι εγώ ανάγκη από συμπαράσταση και φροντίδα. Δεν είμαι αυτάρκης συναισθηματικά», ενώ, όταν την ρωτούν γιατί πιστεύει ότι δημιουργεί αυτή την εντύπωση απαντά «ίσως γιατί ήρθα από πολύ μικρή και έζησα μόνη μου στην Αθήνα και αναγκάστηκα να σκληρύνω. Χρειάστηκε να αντεπεξέλθω σε δύσκολες συνθήκες και ίσως αυτό οι άλλοι να το εισπράττουν ως ανεξαρτησία, υπερβολική σιγουριά, αυτοπεποίθηση. Ειλικρινά δεν ξέρω. Αυτό, βέβαια, ισχύει όταν κάποιος δεν με γνωρίζει».