Ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα  ξένων κεντρικών αμυντικών είναι αυτό του Ρικάρντο Κόστα. Κι ασφαλώς πρόκειται για μεγάλη επιτυχία του ΠΑΟΚ που κατάφερε να πάρει τον Πορτογάλο διεθνή ποδοσφαιριστή.

Θυμίζω ότι αυτόν τον παίκτη είχε επιλέξει ο Μίτσελ για τον Ολυμπιακό, όμως η δουλειά δεν προχώρησε διότι ο Μαρινάκης έκρινε σκόπιμο να προχωρήσει σε αλλαγή προπονητή.

Ο Κόστα διαθέτει αξιοζήλευτο βιογραφικό. Έχει παραστάσεις από διαφορετικά πρωταθλήματα, ο Σάντος τον υπολογίζει κανονικά για την εθνική ομάδα της χώρας του και γενικά είναι ένας παίκτης αναγνωρίσιμος και αποδεκτός  από τη διεθνή ποδοσφαιρική κοινότητα.

Ο ΠΑΟΚ “ψηλώνει” με την απόκτηση του συγκεκριμένου παίκτη και αυτό πρέπει να το εκμεταλλευτεί στη συνέχεια.

Το ζητούμενο είναι σε τι κατάσταση βρίσκεται ο Κόστα. Όπως και να το κάνουμε άλλο είναι ένα πρωτάθλημα στην Ευρώπη και τελείως διαφορετικό να παίζεις στο Κατάρ.

Ο γνωστός Κόστα παίρνει φανέλα βασικού στο σπίτι και γίνεται ο ηγέτης του ΠΑΟΚ.

Είναι, όμως, σε τέτοια κατάσταση; Κι αν όχι, που είναι και το πλέον πιθανό, το ερώτημα που τίθεται είναι πότε θα ετοιμαστεί για να μπει στην ομάδα.

Αυτό είναι που απασχολεί τον Αναστασιάδη και το ίδιο ισχύει για τον Νομπόα.

Κι αυτός είναι εξαιρετικός παίκτης, όμως φαίνεται στις προπονήσεις ότι χρειάζεται χρόνο για να αποκτήσει καλή φυσική κατάσταση και να δέσει ακόμα περισσότερο με τους νέους του συμπαίκτες.

Γι΄ αυτό έγραφα τόσο καιρό ότι ο ΠΑΟΚ πρέπει να κινηθεί γρήγορα στις μεταγραφές. Για να πάρει παίκτες έτοιμους να μπουν στην ενδεκάδα η, έστω να υπάρχει χρόνος να κάνουν μίνι προετοιμασία και σιγά σιγά να ενσωματωθούν με την ομάδα.

Τέλος πάντων. Έστω στο παραπέντε ο δικέφαλος πήρε δύο σημαντικούς παίκτες και μακάρι να μπορέσει να αποκτήσει κι άλλον παίκτη με σπουδαίο όνομα που να μπορεί να βοηθήσει την ομάδα στο επιθετικό κομμάτι.

ΑΞΙΖΟΥΝ συγχαρητήρια στον Ηρακλή για την μεγάλη πρόκρισή του στους “8” του κυπέλλου σε βάρος του Αστέρα. 

Ο ιστορικός γηραιός είναι η πρώτη ομάδα που κατάφερε να κερδίσει την Τρίπολη μέσα στο σπίτι της και αυτό δείχνει ότι έχει τα κότσια να διακριθεί στην διοργάνωση και βιάζεται να επιστρέψει στην κατηγορία των μεγάλων.

Προσωπικά το εύχομαι ολόψυχα στον Ηρακλή, διότι έχει τραβήξει πολλά από το σύστημα και για εμένα πάντα παραμένει μια ομάδα που έχει το δικό της σημείο αναφοράς στο ελληνικό ποδόσφαιρο.

Πολλά μπράβο αξίζουν και στα Χανιά. Ο ΠΑΣ είχε κερδίσει στο πρώτο ματς με 2-1, προηγήθηκε στο σκορ, αλλά οι Χανιώτες δεν το έβαλαν κάτω.  Εκμεταλλεύτηκαν την αποβολή του Κρητικού, γύρισαν τον αγώνα και τον πήγαν στα πέναλτι όπου η ψυχολογία τους ήταν καλύτερη.

Μαγκιά στην ομάδα του Σούλη Παπαδόπουλου  που είναι στους “8” και της έχει ανοίξει η όρεξη για πιο ψηλά. Οι περισσότερες ομάδες παίζονται και τα Χανιά καλά κάνουν να έχουν δικαίωμα στο όνειρο. Αυτό είναι, άλλωστε, το μεγαλείο του αθλητισμού.