Μεταξύ των καταιγιστικών εξελίξεων στον χώρο του μπάσκετ είναι και οι εκλογές στην Ομοσπονδία που λογικά θα γίνουν μέσα στον Δεκέμβριο.

Κατά τη γνώμη μου άπαντες θα έπρεπε να είχαν δηλώσει παραίτηση χωρίς αυτό να σημαίνει ότι με αυτή τους την πράξη θα δήλωναν ενοχή η, αδυναμία.

Ίσα ίσα. Καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται και ο καθένας από  τα μέλη του Δ.Σ. έχει δικαίωμα να θέσει ξανά υποψηφιότητα.

Κι επειδή καθημερινά αναγράφονται τα ονόματα του Γιαννάκη και του Φασούλα ως πιθανοί διάδοχοι του Λιόλιου, η ταπεινή μου άποψη είναι ότι αξίζει τον κόπο να δοκιμαστεί ένας άνθρωπος που έχει συνδέσει το όνομά του με το μπάσκετ.

Δεν θα υποδείξω ποιος, αλλά υπάρχουν αθλητές που έγραψαν ιστορία.

Διότι, όπως και το κάνουμε, άλλο είναι να έχεις δει το έργο κι άλλο να έχεις παίξει στο έργο…

Αρκεί αυτός ο παλιός αθλητής να έχει τη δυνατότητα και το κέφι να ασχοληθεί σοβαρά, διότι θα πρέπει να αφιερώσει πολύ χρόνο επτά ημέρες την εβδομάδα.

Εδώ μιλάμε για γκρέμισμα και χτίσιμο από την αρχή!