Το τζαρτζάρισμα του Κουσάνοφ στον Ζίνι αντικατοπτρίζει την τεράστια διαφορά του αγγλικού ποδοσφαίρου με το ελληνικό. Τι ψάχνουμε να βρούμε για τη χθεσινή ήττα της ΑΕΚ;

Διαβάζω και ακούων δεξιά κι αριστερά τα λάθη που έκανε ο Νίκολιτς είτε με τη συγκρότηση της ενδεκάδας είτε με το στιλ παιχνιδιού που επέλεξε να κατεβάσει την ομάδα του και μου είναι τόσο ξένα με την πραγματικότητα.

Τι να κάνει αυτή η ΑΕΚ με την ομαδάρα της Σίτι; Εδώ οι Αγγλοι ούτε καν ανέβασαν τρίτη και τέταρτη ταχύτητα. Στο ρελαντί έπαιζαν. Και αγωνίστηκαν με τόσες αλλαγές.

Όποιος  παρακολουθεί την Μάντσεστερτ στο αγγλικό πρωτάθλημα θα με καταλαβαίνει.

Αυτή η ομάδα είναι έτη φωτός μπροστά σε σχέση με την ΑΕΚ και κάθε ομάδα του ποδοσφαίρου μας.

Το θέμα είναι το πώς θα διαχειριστεί η ΑΕΚ αυτή τη βαριά ήττα. Είναι καθαρά πνευματικό.

Μη τυχόν και κάποιοι παίκτες επηρεαστούν. Αυτό το 5-1 θα πρέπει να ξεχαστεί γρήγορα και να απασχολήσει ιδιαίτερα τον προπονητή και τον Ριμπάλτα ενόψει  των επόμενων μεταγραφικών περιόδων. Τον Ιανουάριο και το καλοκαίρι.

Δεν είναι δυνατόν να συμμετέχεις στο Τσάμπιονς Λιγκ και να έχεις μόνο αυτά τα δυο μπακ. Καλός ο Πήλιος όταν ανεβάζει τη μπάλα, αλλά  είναι πολύ πίσω στα ανασταλτικά του καθήκοντα.

Κι ο Ρότα δεν είναι γι’ αυτό το επίπεδο. Αυτή είναι η αλήθεια. Μόνο ζημιά προκαλούν όσοι χαϊδεύουν αυτιά.

Δεν λέω ότι η Ενωση ηττήθηκε από αυτούς τους δύο παίκτες. Για παράδειγμα το ανέφερα.

Η ομάδα είναι γυμνή αμυντικά και το λέω από πέρυσι. Όταν αντιμετωπίζει τον Παναιτωλικό, τον Ηρακλή και τον Λεβαδειακό δεν φαίνεται. Άλλο, όμως, η Σίτι, η Ρεάλ η Ντόρτμουντ.

Μέχρι και στη Σαχτάρ παραδόθηκε μετά το 60’ γιατί δεν έχει βάθος στο ρόστερ και κουράστηκε σε σώμα και μυαλό.

Αυτή η διοργάνωση απαιτεί μεγάλους παίκτες με όλη τη σημασία της λέξης.