Ο Ντέμης Νικολαΐδης μίλησε για μερικές από τις πιο σημαντικές και δύσκολες στιγμές της προσωπικής του ζωής, στο podcast της Lifo. Στιγμές όπως ο θάνατος της συντρόφου του και το διαζύγιο με τη Δέσποινα Βανδή.

Η Αλεξάνδρα Νικολαΐδου έφυγε από τη ζωή τον Αύγουστο του 2025, σε ηλικία 41 ετών, με τον Ντέμη Νικολαΐδη να εστιάζει στη δυσκολία του να βλέπει έναν νέο άνθρωπο να αντιμετωπίζει τον θάνατο, αλλά και στα μαθήματα που, όπως δήλωσε, πήρε από τη στάση της.

Όπως είπε ο ίδιος: «Το άλλο μετά με την Αλεξάνδρα ήταν πιο… Δεν είναι ότι χάνεις τον μπαμπά σου, τη μαμά σου επειδή μεγάλωσε. Όταν όμως είναι λίγο αφύσικο και χάνονται νέοι άνθρωποι, κοστίζει πολύ. Κοστίζει γιατί ήμασταν πολύ αγαπημένοι. Θεωρώ ότι αν πω πολλά πράγματα, θα είναι ύβρις γι’ αυτό το θέμα. Απλά πήρα πολλά από το πόση αξιοπρέπεια μπορεί να έχει ένας άνθρωπος, βλέποντας το σώμα του να χάνεται και βλέποντας τον θάνατο μπροστά. Είναι τρομερά τα μαθήματα που μπορείς να πάρεις. Μπορώ μόνο να αναπολώ και να το σκέφτομαι με χαμόγελο».

Όσο για το τέλος του γάμου του με τη Δέσποινα Βανδή, ο Ντέμης Νικολαΐδης εξήγησε ότι ένα διαζύγιο μπορεί να αποτελεί απώλεια ακόμη και όταν είναι συνειδητή επιλογή και των δύο ανθρώπων.

Πιο συγκεκριμένα, αναφέρθηκε στις αλλαγές που μπορεί να φέρει ο χρόνος σε μια σχέση, αλλά και στο γεγονός ότι η αλλαγή της οικογενειακής ζωής επηρεάζει αναπόφευκτα και τα παιδιά: «Το διαζύγιο μετά από τόσα χρόνια είναι μία απώλεια. Και να θέλουν δύο άνθρωποι να χωρίσουν. Ξέρεις, καμιά φορά μεγαλώνουν οι άνθρωποι, είναι μαζί χρόνια αλλά μπορεί να μεγαλώνουν και γίνονται λίγο διαφορετικοί, όχι αναγκαστικά κακοί. Κάποια γεγονότα μπορεί να επηρεάζουν τον έναν και τον άλλον διαφορετικά. Αν δεν ασχοληθείς και πάρα πολύ, αν το μυαλό σου είναι αλλού, αν δεν υπάρχει μεγάλη επικοινωνία, καμιά φορά μεγαλώνεις διαφορετικά και κάποια στιγμή, ξέρεις, το χάνεις. Οπότε μπορεί να είναι καλό να χωρίσεις».

Έπειτα, περιέγραψε την επόμενη μέρα μετά από την απόφαση ενός ζευγαριού να χωρίσει: «Δεν είναι όλα τα διαζύγια κακά, υπάρχουν και διαζύγια που μπορεί να λες “πέρασα πολύ καλά, αλλά πρέπει να χωρίσω για να συνεχίσω”. Και να θέλεις να χωρίσεις όμως, το ότι έχεις μία οικογένεια και έναν τρόπο ζωής και αυτό αλλάζει, είναι μία απώλεια. Μπορεί από τη μία να λες “καλά έκανα που χώρισα”, από την άλλη όμως είναι στενάχωρο, τα παιδιά, ξέρεις, είναι στη μέση. Αλλά, δεν είμαι ο μόνος, πολλοί άνθρωποι το κάνουν αυτό, δεν είμαι ο τύπος που παραπονιέται για κάτι. Δύσκολο ήταν, αλλά ήταν όπως γίνεται σε ένα διαζύγιο για τον οποιονδήποτε άνθρωπο».