Την ώρα που ο Ολυμπιακός παρουσιάζει μακέτες και βίντεο για το «Νέο Καραϊσκάκης», στα χαρτιά της Καραϊσκάκης ΑΕ εξακολουθεί να υπάρχει μια ανοιχτή πληγή 20 και βάλε ετών που κανείς δεν έχει καταφέρει να κλείσει μέχρι σήμερα.

Πρόκειται για το ομολογιακό δάνειο που χρηματοδότησε την ανακατασκευή του γηπέδου πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, το οποίο δεν αποπληρώθηκε ποτέ και τώρα βρίσκεται σε χέρια που ούτε καν οι ίδιοι οι εμπλεκόμενοι φαίνεται να γνωρίζουν με ακρίβεια.

Η αρχή έγινε το 2008, όταν η Καραϊσκάκης ΑΕ, με μετόχους τον Σωκράτη Κόκκαλη και τον Λαυρέντη Λαυρεντιάδη από 50%, υπέγραψε κοινό ομολογιακό δάνειο με πέντε τράπεζες, Alpha Bank, Εθνική, Eurobank, Πειραιώς και Attica Bank, συνολικού ύψους γύρω στα 50 εκατ. ευρώ.

Το δάνειο εξυπηρετούνταν για κάποια χρόνια, όμως, στην πορεία σταμάτησε η αποπληρωμή, με τη διαμάχη Κόκκαλη-Μαρινάκη για το ποιος έχει πραγματικά στην κατοχή του το 50% του πρώτου να μπλοκάρει κάθε προσπάθεια διευθέτησης.

Το 2019 η Eurobank, ως επικεφαλής των ομολογιούχων, κατήγγειλε επίσημα το δάνειο, καθιστώντας άμεσα απαιτητό το σύνολο της οφειλής. Από εκεί και πέρα η ιστορία μπερδεύεται ακόμα περισσότερο…

Οι τράπεζες δρομολόγησαν σχέδιο πώλησης του εν λόγω κόκκινου δανείου με την κωδική ονομασία «Project Kick». Το αμερικανικό fund Fortress αναδείχτηκε προτιμητέος επενδυτής κάπου στο 2019 κάνοντας και κούρεμα που, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της εποχής, θα ξεπερνούσε το 50%. Η πανδημία, όμως, έριξε άκυρο στη διαδικασία και το θέμα έμεινε και πάλι σε εκκρεμότητα για χρόνια.

Κάποια στιγμή μέσα στο 2025 μάθαμε πως τα δάνεια της ανέγερσης του Καραϊσκάκη κατέληξαν σε ένα κυπριακό fund, με την Do Value να έχει αναλάβει τον ρόλο του διαχειριστή της απαίτησης.

Τα ρεπορτάζ μιλούσαν για ποσά που κινούνται ανάμεσα σε 40 και 50 εκατ. ευρώ, χωρίς όμως ενημερωμένο, επίσημο αριθμό για το σήμερα. Κι αν μη τι άλλο, όταν σκαρώνεις ένα τόσο μεγάλο έργο, πρέπει να βγεις να τα πεις… Με κάποιο τρόπο, να το αποκαταστήσεις το ζήτημα.

Το ίδιο χάος επικρατεί και στο ιδιοκτησιακό της Καραϊσκάκης ΑΕ. Ο Κόκκαλης υποστηρίζει εδώ και χρόνια ότι πούλησε το μερίδιό του στον Μαρινάκη ήδη από το 2011, ο Μαρινάκης απαντά ότι προπλήρωσε το τίμημα, αλλά η μεταβίβαση δεν ολοκληρώθηκε ποτέ τυπικά λόγω νομικών εμπλοκών και το άλλο 50% πέρασε από τον Λαυρεντιάδη σε συνεργάτη του εν μέσω των δικαστικών του περιπετειών με την υπόθεση Proton Bank.

Αποτέλεσμα; Ούτε το ποιος κατέχει σήμερα ουσιαστικά την εταιρεία είναι απόλυτα ξεκάθαρο, ούτε ποιος θα έπρεπε τυπικά να διαπραγματευτεί με το κυπριακό fund για τη ρύθμιση του χρέους. Το ΓΕΜΗ γράφει μέσα μόνο το ΔΣ, τίποτε άλλο, περί της πραγματικής ιδιοκτησίας.

Και εδώ ακριβώς μπλέκεται η ιστορία με το «Νέο Καραϊσκάκης». Το σχέδιο του Μαρινάκη προϋποθέτει συναίνεση της ΕΟΕ ως ιδιοκτήτριας του οικοπέδου, ρύθμιση από την πολιτεία για το ύψος, αλλά και μια εταιρεία εκμετάλλευσης που κουβαλάει ανοιχτό, ασαφές χρέος δεκαετιών σε έναν πιστωτή που ούτε καν είναι στην Ελλάδα πλέον.

Δύσκολο να πειστεί κανείς ότι μια τόσο μεγάλη επένδυση μπορεί να προχωρήσει ομαλά όσο η ίδια η εταιρεία που κατέχει το δικαίωμα εκμετάλλευσης του γηπέδου κουβαλάει έναν τέτοιο σκελετό στην ντουλάπα της.

Μέχρι να υπάρξει επίσημη, τεκμηριωμένη ενημέρωση για το ποιος είναι σήμερα ο πιστωτής, πόσα ακριβώς ζητάει και ποιος έχει την εξουσία να διαπραγματευτεί εκ μέρους της Καραϊσκάκης ΑΕ, το πιο τίμιο πράμα που μπορεί να κάνει κάποιος αντί να τρώει τα όνειρα που του πλασάρουν είναι να περιμένει ξεκάθαρες απαντήσεις.

Ένα ακόμα κομμάτι του παζλ που δεν έχει βρεθεί, σε μια υπόθεση όπου το χάος φαίνεται να είναι το μόνο σταθερό στοιχείο εδώ και 20 χρόνια. Μάλλον ήρθε η ώρα να το κάνει ο ίδιος ο Ολυμπιακός.