Κατηγορήθηκα ότι είμαι από αυτούς που… χάλασα το μυαλό του Κωνσταντέλια και οδηγήθηκε στην γνωστή απόφασή του να αποσυρθεί – θα δείξει αν είναι προσωρινά – από τις υποχρεώσεις της εθνικής ομάδας. Κάποιος, μάλιστα, μου είπε χθες στην εκπομπή μου στο Kontra Channel (6-7 το απόγευμα) ότι κακώς τον αποκαλώ Ντέλια κι όχι κανονικά με το όνομά του. Μάλιστα.

Κατ’ αρχάς, δεν θα πάρω άδεια από κανέναν για το πώς θα αποκαλώ έναν αθλητή. Κι ειδικά ένα παιδί που το αγαπώ και είμαι αυτός που δύο χρόνια νωρίτερα μέσω του Real Fm είχα προαναγγείλει το τι θα δούμε. Κι ασφαλώς δικαιώθηκα γιατί μιλάμε για μια ποδοσφαιρική ιδιοφυία.

Από εκεί και πέρα το τι κάνει ο παίκτης του ΠΑΟΚ στην ζωή του, πώς σκέφτεται, πώς λειτουργεί, τα πιστεύω του είναι αυστηρά προσωπικά θέματα.

Ουδείς έχει το δικαίωμα να τα σχολιάσει.Ίσα ίσα που επιβάλλεται σεβασμός στην απόφασή του κάθε ανθρώπου.

Εννοείτα ότι όλοι μας στενοχωρηθήκαμε, όμως στην εθνική ομάδα πρέπει να αγωνίζονται αυτοί που πραγματικά το αισθάνονται και δεν επηρεάζονται από τίποτα και κανέναν.

Προσωπικά δεν μου αρέσει να ακούω, να διαβάζω, να μαθαίνω ότι αθλητές αρνούνται να φορέσουν το εθνόσημο. Όπως και να λέγονται.

Από την άλλη, όμως, οφείλω να καταθέσω τούτο.

Ο νεαρός ποδοσφαιριστής νιώθει την εθνική σαν το σπίτι του όπως ισχύει στον ΠΑΟΚ που είναι το κέντρο του κόσμου για όλους; Αισθάνεται ότι του έχουν εμπιστοσύνη και τον αγαπούν με όλη τη σημασία της λέξης;

Ο ίδιος λέει ότι δεν υπάρχει πρόβλημα με τον Γιοβάνοβιτς, τους συμπαίκτες του και την ΕΠΟ. Κι ότι όντως έχει να κάνει με την οικογένειά του. Σεβαστό και το τελειώνω.

Από την άλλη, όμως, είναι κομματάκι δύσκολο να πιστέψει ο οποιοσδήποτε ότι ένας ποδοσφαιριστής παίρνει τέτοια απόφαση για να κάθεται στο σπίτι να μεγαλώσει τα παιδιά του. Αν ήταν αυτός ο πραγματικός λόγος, τότε θα ίσχυε και για τον ΠΑΟΚ που  του «τρώει» ώρες από την καθημερινότητά του. Όχι η εθνική ομάδα στην οποία παίζει τέσσερα, πέντε ματς τον χρόνο…

Σε κάθε περίπτωση ο Ντέλιας έχει βάλει αυτογκόλ και το ερώτημα είναι αν στο τέλος θα σώσει την παρτίδα…