Όσοι παρακολουθήσατε τον αγώνα της με τη Γκάνα θα διαπιστώσατε ότι η Αγγλία δεν είχε ουδεμία σχέση με την ομάδα που κέρδισε εύκολα την Κροατία.

Γιατί, όμως αυτή η διαφορά; Η απάντηση είναι πολύ απλή. Οι Κροάτες έχουν ένα επίπεδο που δεν τους επιτρέπει να παίζουν πίσω από τη μπάλα, ενώ οι Αφρικάνοι δεν είχαν κανένα πρόβλημα να παρατάξουν πούλμαν.

Έτσι, λοιπόν, η Αγγλία βραχυκυκλώθηκε. Δεν είχε λύσεις, ιδέες και εναλλακτικές.

Ναι μεν προς το τέλος πίεσε αφόρητα και θα μπορούσε να σκοράρει, όμως η εικόνα της δεν ήταν καλή.

Το ίδιο έπαθε και η Ισπανία με το Πράσινο Ακρωτήρι. Είναι πολύ δύσκολο να διασπάσεις την άμυνα 11 παικτών. Ιδιαίτερα όταν μιλάμε για εθνική που οι παίκτες δεν παίζουν συνέχεια μαζί και υπάρχει θέμα χημείας.

Σε τέτοια παιχνίδια η ομάδα που προσπαθεί να σκοράρει θα πρέπει να κάνει ορισμένα πράγματα. Να παίζει το ένας εναντίον ενός, να σουτάρει όποτε μπορεί, να δοκιμάζει στημένα και φυσικά να παίζει πολύ χωρίς τη μπάλα.

Στο σύγχρονο ποδόσφαιρο η σωστή και γρήγορη κίνηση του παίκτη χωρίς τη μπάλα κάνει τη διαφορά. 

Θα σχολιάσει κάποιος ότι όλα αυτά είναι θεωρητικά. Σωστό. Δεν γίνεται, όμως, διαφορετικά.

Ομάδες σαν τη Γκάνα είναι δυσκολοκατάβλητες και ταυτόχρονα επικίνδυνες, διότι σε μία κόντρα θα μπορούν να σκοράρουν. Το ίδιο πήγε να γίνει και χθες.

Έτσι, κρατώ μικρό καλάθι για τις δυνατότητες της κάθε ομάδας, γιατί εξαρτάται το ματς και τον αντίπαλο. Είναι ένα πολύ ανοιχτό Μουντιάλ και στη φάση των 16 θα αρχίζουν να φαίνονται κάποια πράγματα…