Ήταν τόσο απογοτευτική χθες η εθνική στο Ηράκλειο με τα… μωρά των Ιταλών που δεν έχω το ερέθισμα για σχολιασμό. Δεν θέλω να εκφράσω αυτά που ένιωθα όταν έβλεπα τον αγώνα και πάω παρακάτω.

Απόψε θα δούμε το τρίτο ματς στο μπάσκετ ανάμεσα σε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό.

Το κλίμα είναι πολύ άσχημο μετά τα όσα έγιναν στο δεύτερο παιχνίδι και τις ανακοινώσεις που συνεχίστηκαν μέχρι και χθες το απόγευμα.

Η τοξικότητα βρίσκεται στα ύψη κι αυτό που θέλω να τονίσω είναι ότι αν υπάρχει σεβασμός στο τεράστιο όνομα των ομάδων και το άθλημα και οι δυο πλευρές οφείλουν να φροντίσουν έτσι ώστε τα πάντα να κριθούν μόνο στο παρκέ και ασφαλώς οι τελικοί να ολοκληρωθούν με νικητή τον καλύτερο.

Ειλικρινά λυπάμαι που το λέω, αλλά με όλα αυτά που βλέπουμε και διαβάζουμε μόνο έκπληξη δεν θα είναι αν η σειρά των αγώνων δεν ολοκληρωθεί.

Για παράδειγμα, ποιος θα κατηγορούσε τους διαιτητές αν την περασμένη Παρασκευή αποφάσιζαν τη διακοπή του αγώνα όταν μπούκαρε στο γήπεδο ο Γιαννακόπουλος;

Όπως είναι τώρα τα πράγματα κανένας δεν μπορεί να βάλει το χέρι του στη φωτιά ότι όλα θα κυλήσουν ομαλά.

Ο κόσμος των ομάδων βράζει και ιδιαίτερα οι πιτσιρικάδες που δεν θέλουν και πολύ για να ξεφύγουν. Φροντίζουν, άλλωστε, άλλοι να τους δείχνουν τον δρόμο…

Είναι κρίμα και άδικο να διαθέτουμε τέτοιες ομαδάρες και αντί να ασχολούμαστε καθαρά με το αγωνιστικό κομμάτι να εκφράζουμε τους φόβους μας μήπως οι αγώνες δεν τελειώσουν. Αυτό είναι κατάντια για να μην γράψω κάτι χειρότερο.