Για τη φετινή σεζόν με την ΑΕΚ και τον στόχο της κατάκτησης του πρωταθλήματος μίλησε σε podcast στη Σερβία ο Μάρκο Νίκολιτς, ο οποίος αναφέρθηκε και στην ποδοσφαιρική του φιλοσοφία.

«Η ΑΕΚ είχε έναν πρίγκιπα, τώρα θα έχει βασιλιά», γράφουν στη Σερβία, μετά από συνέντευξη που παραχώρησε ο Νίκολιτς στο Denis podcast και αναφέρθηκε στην επιθυμία του να πάρει το φετινό πρωτάθλημα.

Ο 46χρονος τεχνικός αποθεώνεται για τα όσα έχει πετύχει μέσα σε λιγότερο από έναν χρόνο στην Ένωση και μιλάει για τη σύνδεση που έχει με τον κόσμο της ομάδας, αλλά και την προπονητική του φιλοσοφία.

Γι’ αυτό και δεν χαλαρώνει μέχρι να επιτευχθεί ο στόχος, που είναι η κατάκτηση του πρωταθλήματος.

Αναλυτικά:

Για την αγάπη του κόσμου της ΑΕΚ στο πρόσωπό του: «Δεν ξέρω αν το περίμενα. Δεν ήταν ο στόχος μου, όπως ακριβώς δεν ήταν και πουθενά, αλλά δουλεύω αρκετά καιρό για να ξέρω ότι αν καταρρεύσεις και θέλεις να κάνεις κάποιον να σε συμπαθήσει τεχνητά, καταλήγει καταστροφικά. Δεν ήταν ποτέ δική μου ιδέα, αλλά να κάνω τη δουλειά. Η εμπειρία έχει δείξει ότι πρέπει να είσαι αυτός που είσαι και αργά ή γρήγορα οι άνθρωποι σε σέβονται, σε αγαπούν και σε εκτιμούν. Ο τρόπος που οι άνθρωποι εδώ παρακολουθούν τον αθλητισμό, όχι μόνο το ποδόσφαιρο, είναι εντυπωσιακός. Είναι πάντα γεμάτα τα γήπεδα, οπότε η υποδοχή είναι πραγματικά φανταστική. Μετά τη φετινή νίκη επί της Άντερλεχτ, θα ήταν ψέμα αν έλεγα ότι δεν είναι ευχάριστο, αλλά το βλέπω ως υποχρέωση, γιατί όταν αρέσεις σε ανθρώπους, όταν φωνάζουν το όνομά σου στο γήπεδό μας, είναι ακόμη μεγαλύτερη υποχρέωση», είπε στο podcast, που μεταδόθηκε μετά τον αγώνα με τον ΠΑΟΚ.

Σε αυτό το ματς, η ΑΕΚ έδειξε τουλάχιστον δύο χαρακτηριστικά που διακρίνουν μια σπουδαία ομάδα. Είχε και πάλι το ίδιο καλό παιχνίδι και την ενέργεια που έβγαλε μόλις τρεις μέρες νωρίτερα στη ρεβάνς με τη Ράγιο Βαγιεκάνο, οπότε παρόλο που ολοκλήρωσε την πορεία της στην Ευρώπη, οι οπαδοί στάθηκαν δίπλα στην ομάδα και τον προπονητή. Ιδιαίτερη αξία…

«Θυμάμαι καλά όταν ξεκινήσαμε, κανείς δεν μας έβλεπε πουθενά. Είχαν λίγο τραύμα εδώ από τα προηγούμενα χρόνια, αποκλεισμό από τη Νόα και από τη Βέλεζ, και όταν ήρθα, ήταν απλώς θέμα να φτάσουν με κάποιο τρόπο στον όμιλο. Ήταν πραγματικά δύσκολα τα προκριματικά. Ήταν απίστευτο τι είδους κλήρωση πήραμε (Χάποελ Μπερ Σεβά, Άρης Λεμεσού, Άντερλεχτ). Μετά ήταν: “Ας παίξουμε στον όμιλο, ας το απολαύσουμε”. Τερματίσαμε στην τρίτη θέση ως η πιο αποτελεσματική ομάδα στο πρωτάθλημα, με ιστορικές νίκες επί της Φιορεντίνα και της Σαμσουνσπόρ, και φτάσαμε στα προημιτελικά. Αυτή τη φορά η ατμόσφαιρα ήταν συναρπαστική και το πλήθος το αναγνώρισε και το ανταπέδωσε στην ομάδα, η οποία ήταν εντυπωσιακή φέτος».

Είναι ιδιαίτερα συναρπαστικό το πώς σε λιγότερο από 72 ώρες η κιτρινόμαυρη ομάδα επανέλαβε τη δυναμικά λαμπρή έκδοση από τον αγώνα με τη Μαδρίτη, η οποία μεταθέτει το θέμα στο αποκλειστικά επαγγελματικό κομμάτι. Ο Νίκολιτς τονίζει ότι στο σύγχρονο ποδόσφαιρο, οι σωματικές απαιτήσεις δεν αποτελούν πρόβλημα, αλλά ότι η ψυχική ανάρρωση των παικτών αποτελεί ήδη μια πρόκληση.

«Οι νέες γενιές έχουν προσαρμοστεί, οπότε σήμερα αναρρώνεις τη μια μέρα, την επόμενη μέρα έχεις ήδη προπόνηση σοβαρής έντασης και οι παίκτες μπορούν να το αντέξουν. Νομίζω ότι αυτό δεν είναι πλέον πρόβλημα. Η συναισθηματική ανάρρωση είναι πολύ πιο δύσκολη και αναζητούνται τρόποι για αυτό, αλλά είναι δύσκολο, επειδή ένας άνθρωπος είναι ακόμα άνθρωπος. Και ίσως ο πιο αποτελεσματικός τρόπος είναι το εύρος του επιτελείου, όταν μπορείς να αντικαταστήσεις τον παίκτη Α με τον παίκτη Β που δεν εξάντλησε συναισθηματικούς πόρους δύο ή τρεις μέρες πριν, και έχει την ίδια ποδοσφαιρική και φυσική ποιότητα με τον παίκτη Α.

Μόνο οι μεγαλύτερες ομάδες έχουν την πολυτέλεια. Το είδαμε στο παράδειγμα της Μπάγερν, όταν παίζει έναν τόσο σημαντικό αγώνα εναντίον της Ρεάλ Μαδρίτης, και στη συνέχεια το Σαββατοκύριακο εναντίον της Στουτγάρδης έχει την ευκαιρία να αλλάξει έξι, επτά παίκτες, που θα φέρουν αρκετή ποιότητα για να το λύσουν λίγο πολύ συστηματικά, ας πούμε».

Και πάλι, αυτή είναι μόνο μια λεπτομέρεια της προπονητικής. Μια άλλη σημαίνει συνεχή βελτίωση, ακολουθούμενη από τάσεις: «Το ποδόσφαιρο αλλάζει τόσο γρήγορα, όπως και άλλα αθλήματα. Για παράδειγμα, πριν από δέκα χρόνια, όταν η μπάλα παιζόταν από τα πέντε μέτρα, όλοι οι παίκτες έπρεπε να βρίσκονται εκτός περιοχής πέναλτι. Αυτός ο δραματικός κανόνας από μόνος του κάνει τεράστια διαφορά στην ανάπτυξη, την πίεση κ.λπ. Ο αριθμός των αλλαγών ήταν τρεις, τώρα είναι πέντε. Οι εντάσεις είναι διαφορετικές, η προετοιμασία του αγώνα είναι διαφορετική, ακόμη και η ίδια η διοίκηση.

Για να μην αναφέρουμε το γεγονός ότι δεν υπήρχε VAR, οπότε επιτρέπονταν διαφορετικά πράγματα, για παράδειγμα, στις αμυντικές διακοπές, στις επιθετικές διακοπές και ούτω καθεξής, μιλάω μόνο για τους κανόνες και για το πόσο έχει εξελιχθεί όσον αφορά την τακτική και άλλες λεπτομέρειες. Έχω επίσης την ευκαιρία να κάνω παρέα με τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς και τον Ντράγκαν Σάκοτα (προπονητή της ΑΕΚ), ο οποίος είναι πάνω από 20 χρόνια μεγαλύτερος από εμένα και έχει μια απίστευτη καριέρα. Κυριολεκτικά, αν για έξι μήνες σταματήσεις και δεν είσαι στο ίδιο επίπεδο, όχι μόνο εσύ ως άτομο, αλλά και οι συνάδελφοί σου, πρώτα απ’ όλα, όλα αλλάζουν τόσο γρήγορα που σου ξεφεύγουν».

Γι’ αυτό είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε τους ανθρώπους. Όχι απλώς να αντλούμε έμπνευση από το προπονητικό τιμ: «Ίσως ο χρόνος μου αρνείται ότι θα υπάρχει μια ευθεία γραμμή, πολλοί ίδιοι παίκτες στα αποδυτήρια, αλλά δεν το πιστεύω αυτό. Είμαι πεπεισμένος ότι θα είναι πάντα απαραίτητο να έχουμε περισσότερους από εκείνους που, από τη φύση τους, την ποιότητα και τη δύναμη της προσωπικότητάς τους, είναι κάπως διαφορετικοί από τους άλλους και που μπορούν να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους στις πιο δύσκολες στιγμές. Είναι μια ιταλική παροιμία: «Se son rose fioriranno». Οι σπόροι είναι σχεδόν όλοι ίδιοι. Αν είναι τριαντάφυλλο, θα ανθίσει. Αν είναι ζιζάνιο, θα είναι ζιζάνιο, σωστά;»

Φαίνεται ότι και ο Μάρκο Νίκολιτς είναι έτοιμος να υπερασπιστεί τις απόψεις του, έτοιμος να τις διορθώσει, αλλά επίσης, όταν πρόκειται αυστηρά για τον αθλητισμό, έτοιμος να κερδίσει, επειδή επέλεγε κυρίως συλλόγους (ή εκείνοι τον επέλεγαν) με στόχο τα κύπελλα: «Δεν λέω ότι είναι οι μεγαλύτεροι, αλλά είναι από τους μεγαλύτερους στις χώρες τους, οπότε η μάχη για τον τίτλο, για το κύπελλο και την κατάταξη στην Ευρώπη υπονοείται. Δεν υπάρχει λοιπόν χαλαρή σεζόν. Ούτε αυτό μου αρέσει. Κάποιος με ρωτάει: «Μίλησες με τη διοίκηση για τους στόχους;» Δεν χρειάζομαι κανέναν να μου πει τους στόχους στην Παρτιζάν, την ΑΕΚ ή την ΤΣΣΚΑ. Ίσως βρισκόμαστε στη διαδικασία δημιουργίας ομάδας και περιμένουμε τα καλύτερα αποτελέσματα την τρίτη ή τέταρτη σεζόν…

Όλα αυτά είναι προς συζήτηση, αλλά πρέπει να ξέρεις από πού προέρχεσαι. Πρέπει να γνωρίζεις την κουλτούρα αυτού του συλλόγου, απλώς να ψάχνεις για ένα αποτέλεσμα. Ακόμα και όταν κερδίζεις επτά συνεχόμενα παιχνίδια και φέρεις ισοπαλία σε ένα, δεν είναι καλό, δεν είναι καλό. Προσαρμόστηκα σε αυτή τη νοοτροπία, μου ταιριάζει. Φυσικά, μερικές φορές είναι δύσκολο, αλλά το έχω μάθει τόσο πολύ που είναι μια φυσιολογική καθημερινότητα. Μου αρέσει αυτό το είδος πίεσης και έχω απαντήσει σε αυτό το ερώτημα αρκετές φορές με τρόπο που πιθανότατα θα εργαστώ κάπου όπου δεν υπάρχει τόσο μεγάλη πίεση αποτελεσμάτων, αλλά πιθανότατα θα είναι ένα σημάδι ότι ίσως δεν είμαι στην καλύτερη θέση εκείνη τη στιγμή».

Μέχρι τότε, κυνηγάς το πρωτάθλημα Ελλάδας με την ΑΕΚ: «Προσπαθούμε να ολοκληρώσουμε αυτή τη σεζόν, το ονειρευόμαστε. Το μόνο που έχω στο μυαλό μου είναι να προσπαθήσω να κερδίσω τον τίτλο με την ΑΕΚ, γιατί αυτό είναι κάτι για το οποίο δουλέψαμε φέτος. Έχω μια τεράστια επιθυμία να κερδίσω αυτόν τον τίτλο. Αυτό είναι που με παρακινεί αυτή τη στιγμή. Θα ήταν η πέμπτη διαφορετική χώρα στην οποία θα κέρδιζα ένα τρόπαιο με τους συναδέλφους μου. Στη Σερβία κερδίσαμε το νταμπλ, στην Ουγγαρία κερδίσαμε πρώτα το πρωτάθλημα, μετά το κύπελλο, στη Ρωσία δύο κύπελλα με δύο διαφορετικές ομάδες, στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα δύο. Το τρόπαιο μας έχει ξεφύγει στη Σλοβενία. Ακούγεται καλό, αλλά δεν το έχουμε ακόμα. Είμαστε κοντά σε αυτό».