Στον Παναθηναϊκό τίποτα δεν μου προκαλεί έκπληξη. Ούτε το  νέο λάθος του Γεντβάι, ούτε η ανικανότητα στη δημιουργία φάσεων, αλλά ούτε και η απίστευτη δήλωση του Μπενίτεθ ότι είναι επίτευγμα για τους πράσινους η κατάκτηση της τέταρτης θέσης.

Στον Παναθηναϊκό του Αλαφούζου μπορείς να δεις τα πάντα. Δεν έχει καμία σημασία πόσα λεφτά μπαίνουν στην ομάδα, αλλά τι προπονητή έχεις και τι παίκτες παίρνεις.

Αυτός ο Παναθηναϊκός πρώτα χρειάζεται γκρέμισμα και χτίσιμο από την αρχή σε θέματα νοοτροπίας και μετά σοβαρή ενίσχυση με πρώτη και καλύτερη την άμυνα. Εκτός από τον Ινγκασον απαιτούνται παίκτες από το πάνω ράφι σε όλες τις άλλες θέσεις.

Κι ασφαλώς χρειάζεται κεντρικό χαφ κι ένα ακόμη σέντερ φορ, έτσι ώστε να απελευθερωθεί ο Τετέι, διότι το παιδί χαραμίζεται ως κλασικός φορ και δεν μπορεί να αναδειχθεί.

Σε κάθε φάση πέφτει στο έδαφος και η εικόνα του δεν είναι ωραία. Αδικείται αυτό το παιδί για τα προσόντα που έχει.

Όσον αφορά τον Μπενίτεθ φροντίζει να κάνει ό,τι πρέπει για να απομακρυνθεί από τον πράσινο πάγκο. Δε είναι μόνο η δήλωση, αλλά ο τρόπος που κατεβάζει την ομάδα του.

Η χθεσινή εμφάνιση στο τελευταίο clasico ήταν απογοητευτική και πισωγύρισμα που χρεώνεται στον προπονητή, ο οποίος δεν έχει φρέσκες ιδέες και δεν έκανε το παραμικρό για να σπρώξει την ομάδα να σκοράρει και να ξαναμπεί στο παιχνίδι.

Δέχομαι ότι ο Ισπανός έχει σφίξει την ομάδα και γενικά την έχει βελτιώσει, όμως όχι σε τέτοιο βαθμό που να υποχρεώνει τον Αλαφούζο να πει με σιγουριά ότι “με αυτόν θα πορευτούμε και τη νέα σεζόν”.

Αυτή τη στιγμή το κλίμα είναι βαρύ για τον Μπενίτεθ και ανεξάρτητα το τι θα γίνει με τον προπονητή είναι επιβεβλημένες οι στοχευμένες μεταγραφές. Διαφορετικά ο Παναθηναϊκός και του χρόνου θα είναι μία από τα ίδια.