Μετά τη νίκη του Ολυμπιακού κόντρα στον ΠΑΟΚ, ο Κώστας Παπανικολάου μίλησε για τον τρόπο με τον οποίο προσπαθεί πλέον να επηρεάζει το παιχνίδι, τονίζοντας πως θέλει να απολαμβάνει κάθε στιγμή που βρίσκεται στο παρκέ.

Αναλυτικά τα όσα ανέφερε στην ΕΡΤ:

«Είναι δεδομένο ότι είναι δύσκολο να παίζεις σε λιγότερο από 48 ώρες μετά από ένα ματς τόσο μεγάλης έντασης όσο ήταν της Παρασκευής. Είναι φυσιολογικό τα επίπεδα ενέργειας να μην ήταν στα επιθυμητά στάδια. Είχαμε επαγγελματική προσέγγιση στο ματς. Ο ΠΑΟΚ είναι μία καλά δουλεμένη ομάδα, μας έβαλε πολύ δύσκολα, αλλά δουλέψαμε σωστά, ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο, για να κάνουμε τη δουλειά μας και να εξασφαλίσουμε τη νίκη.

Θέλουμε να έχουμε όλα τα παιδιά, να είμαστε όλοι στο 100%. Αλλά σε μία τόσο μεγάλη σεζόν, τόσο αδίστακτη που έχει γίνει η Ευρωλίγκα σε συνδυασμό με το ελληνικό πρωτάθλημα, με πάρα πολλά παιχνίδια και ταξίδια, είναι λογικό να υπάρχουν τραυματισμοί και μυϊκά θέματα. Έχουμε ένα μεγάλο ρόστερ και μπορούμε να ανταπεξέλθουμε. Θέλουμε όλοι να είναι υγιείς, αλλά όταν προκύπτουν τέτοιες καταστάσεις δείχνουμε πως μπορούμε να σταθούμε απέναντι στον οποιονδήποτε.

Δεν παίζουμε κανένα παιχνίδι για να χάσουμε. Κάναμε μία πολύ κακή εμφάνιση στον τελικό του Κυπέλλου. Πνευματικά δεν μπήκαμε ποτέ στο ματς. Αυτό μας στεναχώρησε πολύ και έθιξε τον εγωισμό μας. Από εκεί και πέρα η σεζόν είναι αμείλικτη, δεν περιμένει ούτε νίκες ούτε ήττες και προσπαθούμε ό,τι συμβαίνει να το αφήνουμε πίσω μας και να εστιάζουμε στην επόμενη μέρα. Έτσι κάναμε και παρουσιαστήκαμε έτοιμοι.

Πολύ θετικό εργαλείο για τον προπονητή είναι το να έχει παίκτες που μπορούν να παίξουν σε πολλές θέσεις και να κρατήσουν το επίπεδο έντασης και τη συνέχεια αυτού που θέλει να βγάλει ο προπονητής στο παρκέ. Είναι σημαντικό. Σίγουρα λύνει και τα χέρια των προπονητών σε πράγματα που θέλουν να κάνουν μέσα στο παρκέ.

Τα χρόνια περνούν και δεν μένουν πολλά, οπότε κοιτάω να απολαμβάνω κάθε στιγμή που βρίσκομαι στο παρκέ. Προσπαθώ και θέλω να είμαι χρήσιμος. Πραγματικά δουλεύω και προσπαθώ να είμαι όσο καλύτερα γίνεται. Καταλαβαίνω ότι και τα επίπεδα ενέργειας και η αθλητικότητα δεν είναι ίδια όπως όταν ήμουν 23. Προσπαθώ να διαβάζω φάσεις, να βρίσκω το πλεονέκτημα και να βοηθάω με άλλους τρόπους. Κάποιες φορές τα καταφέρνω, άλλες όχι. Αλλά αυτή είναι η ζωή του μπασκετμπολίστα, να προσπαθεί και να παλεύει για το καλύτερο».