Έγραψα χθες ότι το ματς του Παναθηναϊκού με τη Ρεάλ θα δείξει πολλά για το μέλλον στους πράσινους.

Κι ο τρόπος που αγωνίστηκαν οι παίκτες, κέρδισαν και πανηγύρισαν μετά το τέλος δείχνει ότι το φάρμακο στην αστάθεια του Παναθηναϊκού είναι η ενότητα.

Αυτό που είδα στο ΟΑΚΑ ήταν μια ομάδα- γροθιά. Παίκτες, προπονητής, διοίκηση και κόσμος έγιναν ένα με κατάθεση ψυχής σε ένα πολύ δύσκολο παιχνίδι που οι πράσινοι το γύρισαν και το πήραν με χιτσκοκικό φινάλε.

Το θέμα είναι να υπάρχει συνέχεια με την Παρτιζάν, διότι σιγά σιγά η πρώτη φάση στην Ευρωλίγκα μπαίνει στην τελική της ευθεία και οι νίκες είναι απαραίτητες όσο ποτέ.

Ο Ολυμπιακός το πάλεψε στο Ντουμπάι, γύρισε το ματς, αλλα δεν παρουσιάστηκε στην παράταση.

Κι αυτό σαφώς προβληματίζει τον Μπαρτζώκα, διότι είδε την ομάδα του να μην έχει ενέργεια και βασικά στελέχη να υστερούν εμφατικά.

Όπως ο Βεζένκοφ που παίρνει 3,7 εκατ. ευρώ τη σεζόν και σε κομβικά σημεία του αγώνα δεν ήταν ο εαυτός του.

Σαφώς δεν ήρθε η καταστροφή για μια τόσο μεγάλη ομάδα όπως είναι ο Ολυμπιακός, αλλά, όπως και να το κάνουμε, έχει τη σημασία του το πώς εμφανίστηκαν οι ερυθρόλευκοι στο έξτρα πεντάλεπτο.

Όσο για τον Μπαρτζώκα πραγματικά είναι άξιος της μοίρας του. Είναι δυνατόν να ανεβαίνει στα κάγκελα για να απαντήσει σε αυτόν που τον έβριζε και να ακούγεται να τα χώνει στους οπαδούς του Παναθηναϊκού; Είναι δημόσιο πρόσωπο, προπονητής του Ολυμπιακού, μεγάλος τεχνικός και οφείλει να διαχειρίζεται τα συναισθήματά του.

Το έχω γράψει άπειρες φορές. Στερείται λογικής η συμπεριφορά του Μπαρτζώκα. Σκεφτείτε τον κάθε αθλητή η, προπονητή να ανεβαίνει στις εξέδρες κάθε φορά που κάποιοι ανεγκέφαλοι τον βρίζουν…