Σε κακό δαίμονα του Ολυμπιακού έχει εξελιχθεί ο Αρης στου Χαριλάου και είναι αξιοσημείωτο ότι ο Μεντιλίμπαρ δεν έχει καταφέρει να κερδίσει στη Θεσσαλονίκη.

Η ομάδα του Χιμένεθ ήταν μαχητική κι όπως θα μπορούσε να χάσει το ματς άλλο τόσο θα μπορούσε και να το πάρει. Κι ο Αρης είχε τις ευκαιρίες του.

Όσον αφορά τον Ολυμπιακό δεν δέχομαι ως άλλοθι το ματς στην Αστάνα που είχε γίνει την περασμένη Τριτη, ούτε αυτά για τη διαιτησία.

Η πραγματικότητα είναι ότι οι ερυθρόλευκοι δεν ήταν καλοί. Και οι παίκτες και ο προπονητής.

Η ομάδα κατέβηκε με πολλές απουσίες, είτε λόγω τραυματισμών είτε λόγω απόφασης του Μεντιλίμπαρ ο οποίος προχώρησε σε έξι αλλαγές.

Ο Ολυμπιακός δεν είχε φρεσκάδα, ούτε δεύτερο και τρίτο πλάνο να αντιμετωπίσει τον δυνατό και αποφασιστικό Αρη.

Ναι μεν δημιούργησε κάποιες προϋποθέσεις για να σκοράρει, ειδικά όταν και οι δύο ομάδες έμειναν με 10 παίκτες, αλλά η εικόνα του δεν έδειχνε ότι του άξιζε το διπλό.

Ο δε Μεντιλίμπαρ άργησε να ρίξει στο ματς τον Ποντένσε και τον Γιάρεμτσουκ, κακώς δεν αντικατέστησε τον λίγο Γκαρθία που είχε κίτρινη κάρτα και ρίσκαρε με τον Μπρούνο που τον έκανε ό,τι ήθελε ο Πέρεθ.

Ο Ολυμπιακός έμπαζε από τα αριστερά του και σε μια, δυο περιπτώσεις αν ο Πέρεθ ήταν ομαδικός ίσως τώρα να κάναμε άλλη συζήτηση.

Για τη διαιτησία ασφαλώς και ο Γερμανός ρέφερι, που πρόσφατα αναβαθμίστηκε στην elite κατηγορία, ήταν κατώτερος του αναμενομένου. Δεν γίνεται να του λέει ο VARίστας για την κόκκινη του Φαντιγκά, ούτε να κλείνει τα μάτια στο καθαρό φάουλ που έκανε μπροστά του ο Μόντσου στον Τσικίνιο.

Για τη φάση με το χέρι του Ράτσιτς, κατά τη γνώμη μου, δεν είναι πέναλτι. Ουδεμία πρόθεση είχε ο Σέρβος και η μπάλα πήγε στο χέρι από το πόδι του.