Όλα καλά κι όλα ωραία για τον Παναθηναϊκό στις Σέρρες, αλλά μετά το 30΄ και ειδικά μετά το 1-0. Διότι μέχρι τότε ο Πανσερραϊκός θα μπορούσε να είχε προηγηθεί ακόμη και με 2-0! Οι γηπεδούχοι αλώνιζαν από αριστερά…

Ο δε Παναθηναϊκός με τις πολλές απουσίες είχε μείνει στα αποδυτήρια κι αυτό είναι θέμα για τον Μπενίτεθ.

Μετά το πρώτο γκολ και σε όλο το δεύτερο ημίχρονο οι πράσινοι πραγματικά ήταν πολύ καλοί και επέβαλλαν τον ρυθμό τους. Πήραν αυτοπεποίθηση και τους βοήθησε η είσοδος του Τσέριν στη θέση του Τσιριβέγια που τραυματίστηκε.

Είναι άλλος ο Παναθηναϊκός όταν παίζει ορθολογικά με ένα 6άρι, 8άρι και τον Μπακασέτα να εκτελεί χρέη 10αριού. Το είδαμε και με τον ΠΑΟΚ μετά τον τραυματισμό του Κωνσταντέλια και την αλλαγή του Σιώπη.

Ανεβασμένη ήταν και η ΑΕΚ. Ναι μεν νίκησε με τη ψυχή στο στόμα, αλλά η εικόνα της ήταν τέτοια που θα μπορούσε να είχε καθαρίσει νωρίτερα.

Ο Αρης κατέβηκε για την ισοπαλία και ήταν απειλητικός στη φάση του δοκαριού με τον Παναγίδη. Τίποτε άλλο επιθετικά.

Αντίθετα με την Ενωση που δεν είχε κλασικούς ακραίους, όμως  κυκλοφόρησε τη μπάλα γρήγορα και δημιούργησε τις προϋποθέσεις για να σκοράρει.

Αυτό δεν έγινε λόγω έλλειψης καθαρού μυαλού. Υπήρχαν φάσεις που οι παίκτες της ΑΕΚ έκαναν το κάτι παραπάνω και αδίκησαν τον εαυτό τους και την ομάδα τους.

Είχαν, όμως, σχέδιο, ήταν πολύ δυνατοί και άρεσαν στον κόσμο. Το 4-4-2 μπορεί να αποδώσει, αλλά χρειάζεται και παιχνίδι από τα άκρα.

Από τα όπλα της Ενωσης είναι οι καλοί χειριστές  της μπάλας. Ο δε Μάνταλος διανύει περίοδο εξαιρετικής κατάστασης και αυτό θα πρέπει να το εκμεταλλευτεί ο Νίκολιτς.

Το ντέρμπι της Κυριακης ανάμεσα σε Παναθηναικο και ΑΕΚ θα είναι κομβικό και για τους δύο. Θα γίνει μεγάλη μάχη.