Φταίει ο Μουζακίτης που έκανε το φάουλ. Φταίει ο Κοστίνια που δεν έδιωξε σωστά. Φταίει ο Τζολάκης που δεν απέκρουσε. Φταίει ο Ζέλσον που δεν τροφοδότησε νωρίτερα τον Ελ Κααμπί.

Τέλος πάντων, κάποιος πρέπει να πάρει την ευθύνη για το 1-1 σύμφωνα με τους οπαδούς του Ολυμπιακού.

 Όχι, παιδιά. Για ποδόσφαιρο μιλάμε. Όλα γίνονται. Όπως ο Ολυμπιακός ομαδικά έκρυψε το τόπι χθες το βράδυ, έτσι ο Ολυμπιακός  ομαδικά την πάτησε στο φινάλε του αγώνα. Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο.

Εννοείται ότι πλέον μιλάμε για ένα μικρό θαύμα να πάρει την πρόκριση για τα μπαράζ της League Phase, αλλά στα δικά μου μάτια ο χθεσινός Ολυμπιακός, ειδικά του πρώτου ημιχρόνου, ήταν μια ομάδα του Τσάμπιονς Λιγκ. Ο καλύτερος φετινός Ολυμπιακός.

Ο κόσμος ευχαριστήθηκε ποδόσφαιρο. Μια κυριαρχική ομάδα που… έπνιξε τον αντίπαλο και ως γενική εικόνα τον κέρδισε κατά κράτος. Η ομάδα που έριξε έξι γκολ στην πρωταθλήτρια Ιταλίας είχε εξαφανιστεί από το επιθετικό κομμάτι και το μόνο που έκανε ήταν να προσπαθεί να μην δεχθεί δεύτερο τέρμα.

Αυτό είναι το μεγάλο παράσημο των ερυθρόλευκων από το χθεσινό παιχνίδι. Και ο προπονητής της Αϊντχόφεν είπε τα πράγματα με το όνομά τους. Ότι η ομάδα του από τύχη πήρε τον βαθμό. Δεν τον άξιζε.

Ο Ολυμπιακός ήταν κλάσεις ανώτερος. Είχε πάθος, αποφασιστικότητα, σχέδιο, τρεξίματα, πίεση, επιθετικότητα, ευκαιρίες, γκολ. Τα πάντα.

Και στο τέλος έφυγε από τον αγωνιστικό χώρο πικραμένος. Γιατί; Διότι η ομάδα έδειξε πνευματική και σωματικη κούραση. Επηρεάστηκε από την έξοδο των Γκαρθία, Τσικίνιο (για εμένα ο Σιπιόνι έπρεπε να μπει νωρίτερα αντί του Νασιμέντο), ενώ στα τελειώματα του ματς ο Ορτέγκα είχε παραδώσει πνεύμα.  

Όπως και ο Ποντένσε που ακόμα δεν μπορει να βγάλει ολόκληρο ματς σε αυτόν τον διαβολεμένο ρυθμό. Όσο περνούσε η ώρα ο Ολυμπιακός μείωνε ταχύτητα. Γι’ αυτό δεν κέρδισε. Είχε σε φοβερή βραδιά τον Ζέλσον και έπρεπε να σκοράρει άλλο ένα τέρμα. Θα είχε καθαρίσει με το 2-0. Αλλά, είπαμε, αυτό είναι το ποδόσφαιρο που όλοι αγαπάμε.

Ήταν ένα πολύ καλό μάθημα για τους παίκτες του Ολυμπιακού που τα έδωσαν όλα και δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τους αντιπάλους τους. Αυτός ο Ολυμπιακός είναι ικανός για ωραία πράγματα, αρκεί να συνειδητοποιήσει βαθιά μέσα του ότι είναι ομάδα του Τσάμπιονς Λιγκ.

Σε αυτή τη διοργάνωση η λεπτομέρεια της λεπτομέρειας παίζει τεράστιο ρόλο. Η απουσία των πέντε χρόνων από την κορυφαία ευρωπαϊκή διοργάνωση φάνηκε στην τελευταία φάση του ματς…