Πολλές φορές έχω πει κι έχω γράψει ότι είμαι αντίθετος στις συχνές αλλαγές προπονητών. Και το ίδιο πιστεύω για τον Γιοβάνοβιτς, παρά το γεγονός ότι δεν τον θεωρώ προπονητή υψηλών προσδοκιών.

Η άποψή μου είναι ότι θα πρέπει να του δοθεί μία ακόμη ευκαιρία και συμφωνώ με την τοποθέτηση του Γκαγκάτση. Κι εγώ στη θέση του προέδρου της ΕΠΟ το ίδιο θα έκανα. Θα στήριζα τον προπονητή της εθνικής ομάδας.

Επίσης μου αρέσει όταν ένας προπονητής είναι πιστός στις ιδέες του, τη φιλοσοφία του. Όπως έπραξε ο Γιοβάνοβιτς και στο χθεσινό ματς με τους Δανούς. «Εγώ δεν μπορώ να παίξω όπως η Σκωτία» είπε ο Σέρβος πριν το ματς και το τήρησε.

Αλλά έχω μία ένσταση την οποία έχω καταθέσει από το πρώτο ματς με τους Δανούς στο Καραϊσκάκη. Αυτές οι ομάδες δεν παίζονται με τόσο επιθετική διάθεση. Ναι μεν θέλω να βλέπω την εθνική να ανεβαίνει ψηλά, να πρεσάρει βάζοντας δύσκολα στον αντίπαλο, αλλά να είναι ισορροπημένη και να προσέχει τα νώτα της.

Εμείς παίζουμε με αφέλεια. Γι’ αυτό και αποτύχαμε. Στα τελευταία τρία ματς γνωρίσαμε ισάριθμες ήττες με τριάρες.

Μόνοι μας βγάλαμε τα μάτια μας. Όπως και χθες με Ζαφείρη, Κουλιεράκη και μία ακόμη στατική φάση που επιμένω ότι είμαστε αδούλευτοι.Κι ανοργάνωτοι. Θυμηθείτε τον Μπακασέτα, τον Κουρμπέλη, τον Ζαφείρη τους παίκτες που μάρκαραν. Δύο κεφάλια τους περνούσαν σε μπόι!  

Ο Γιοβάνοβιτς θα πρέπει να αναθεωρήσει κάποια πράγματα και να δει πώς θα παντρέψει το ταλέντο με τη λογική, τον κυνισμό αν προτιμάτε. Μας αρέσει, δεν μας αρέσει στο ποδόσφαιρο μετράει το αποτέλεσμα. Καλές οι εντυπώσεις, αλλά σημασία έχει το σκορ. Κι εδώ είμαστε πολύ πίσω.

Κάποτε στηριζόμασταν στην άμυνα και παίρναμε αυτό που θέλαμε. Τώρα παίζουμε φουλ επιθετικά και την πατάμε. Δεν γίνεται έτσι. Χρειάζεται διαφορετική προσέγγιση κι ειδικά όταν έχουμε να αντιμετωπίσουμε πολύ καλές ομάδες.

Θα τις βρούμε μπροστά μας στο Nations League και θα πρέπει να παίξουμε ανάλογα.  Έξυπνα και οργανωμένα. Διαθέτουμε εξαιρετικό ρόστερ και μπορούμε να παίξουμε πολύ καλό ποδόσφαιρο. Το ζητούμενο είναι να κερδίζουμε κιόλας.

Και με την ευκαιρία να επαναλάβω για πολλοστή φορά ότι χωρίς 6άρι και ηγέτη στο κέντρο της άμυνας δεν θα πάμε πουθενά. Όπως δεν γίνεται ενας Κωνσταντέλιας να γυαλίζει τον πάγκο.

Και υπάρχει κι ένας Κωστούλας…