Δεν μου αρέσουν οι συχνές αλλαγές προπονητών, αλλά από πέρυσι έλεγα ότι ο Βιτόρια δεν μου γεμίζει το μάτι. Με αυτόν τον προπονητή ο Παναθηναϊκός δεν είχε ταυτότητα. Τη μία έπαιζε έτσι και την άλλη γιουβέτσι.

 Όπως χθες στον Βόλο που η εικόνα των πράσινων ήταν αποκαρδιωτική. O Τετέι ξεφτίλισε τους πάντες και τα πάντα και η Κηφισιά του Λέτο πήρε μια δικαιότατη νίκη.

Με το καλημέρα ο Παναθηναϊκός έχει μείνει πολύ πίσω και το εύλογο ερώτημα όλων είναι πώς θα μπορέσει να σηκωθεί, να ρεφάρει και να διεκδικήσει τον τίτλο.

Αν νικήσει τον ΟΦΗ στο ματς που χρωστάει από την πρεμιέρα του πρωταθλήματος, η διαφορά θα είναι 5 πόντοι από την κορυφή και θα κυνηγά τρεις ομάδες.

Ασφαλώς όλα είναι ανοιχτά, αλλά πολύ ζόρικα για τους πράσινους που χθες ήταν παθητικοί και σε καμία περίπτωση δεν θύμιζαν μια ομάδα που λέγεται Παναθηναϊκός.

Τα δε γκολ που πέτυχαν ήταν από πέναλτι και δώρο του αντίπαλου γκολκίπερ. Τεράστιο το επιθετικό πρόβλημα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι άλλες γραμμές ήταν υποφερτές. Οι αμυντικοί διασύρθηκαν και τα χαφ ήταν εξαφανισμένα.

Το 3-2 έγινε από τον στόπερ της Κηφισιάς, τον Σόουζα, που διέσχισε όλο το γήπεδο!

Στην κυριολεξία δεν ξέρεις από πού να αρχίσεις και πού να τελειώσεις με αυτόν τον Παναθηναϊκό. Μια ομάδα χωρίς αρχή, μέση και τέλος. Στα ευρωπαϊκά παιχνίδια έδειξε πέντε πράγματα, αλλά στο πρωτάθλημα είναι αλλού κι αλλού.

Υ.Γ.: Από τη μία ο Παναθηναϊκός του Παπαδημητρίου και του Τζαβέλλα και η Κηφισιά του Λέτο, του Μπασινά και του Κυργιάκου.

Έλεος……