Ισόπαλα τελείωσαν και τα τρία ματς των ομάδων μας στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και οι ρεβάνς είναι ανοιχτές. Σαφώς πιο δύσκολη είναι η αποστολή του Παναθηναϊκού με την ποιοτική Σαχτάρ, όμως τόσο ο Αρης Λεμεσού όσο και η Βόλφσμπεργκερ θέλουν τεράστια προσοχή από την ΑΕΚ και τον ΠΑΟΚ αντίστοιχα.

Όταν έχεις αντίπαλο τη Σαχτάρ το 0-0 δεν μπορεί να είναι κακό αποτέλεσμα, όμως ο Παναθηναϊκός έφτασε κοντά στη νίκη. Δημιούργησε μεγαλύτερες ευκαιρίες από την ουκρανική ομάδα και θα μπορούσε να είχε πετύχει τουλάχιστον ένα τέρμα για να πάει στην Κρακοβία με άλλο αέρα. Ειδικά με το ανεπανάληπτο τετ-α-τετ ου Σφιντέρσκι με τον αντίπαλο γκολκίπερ προς το τέλος του ματς. Για μία ακόμη φορά το «τριφύλλι» έδειξε αδυναμία στο σκοράρισμα.

Όπως και να έχει, οι «πράσινοι» τα έδωσαν όλα, έτρεξαν πολύ και έπαιξαν άμυνα χώρου με στόχο να βγαίνουν στην κόντρα. Η Σαχτάρ είχε περισσότερη ώρα τη μπάλα στα πόδια της, αλλά ο Παναθηναϊκός ήταν πολύ σοβαρός, πειθαρχημένος και διαβασμένος για τις απαιτήσεις του συγκεκριμένου αγώνα.

Η ρεβάνς  θα είναι ζόρικη για τον Παναθηναϊκό, όμως τίποτα δεν έχει τελειώσει. Η Σαχτάρ έδειξε αμυντικές αδυναμίες που μπορεί να τις εκμεταλλευτεί η ομάδα του Βιτόρια.

Απογοητευτικός επιθετικά ήταν ο ΠΑΟΚ στο πρώτο του επίσημο παιχνίδι της νέας σεζόν. Ήταν ανίκανος να δημιουργήσει έστω μια ευκαιρία για γκολ κι αυτό είναι προϊόν του αργού στιλ που έχει επιλέξει ο Λουτσέσκου για να παίζει η ομάδα. Αυτός ο ΠΑΟΚ μόνο για το σέντερ φορ του δεν παίζει και μόνο τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι ο Δικέφαλος έχει εισπράξει πολλές αρνήσεις από τους παίκτες που τους πρότεινε συνεργασία.

Πλέον οι πάντες γνωρίζουν τις ιδιοτροπίες του Λουτσέσκου. Όπως  και για τα κολλήματά του. Ο Μπάμπα ήταν μόνιμη πηγή κινδύνου στο πρώτο ημίχρονο, ενώ ο Μεϊτέ ναι μεν έτρεξε πολύ, όμως έκανε πολλά αβίαστα λάθη που θα μπορούσαν να κοστίσουν στην ομάδα του. Έπειτα, δεν γίνεται ο εγκέφαλος του ΠΑΟΚ να είναι ο Μιχαηλίδης με τις βαθιές μπαλιές. Αυτό το παιχνίδι είναι προβλέψιμο. Αν, πάντως, μια ομάδα άξιζε τη νίκη αυτή ήταν η Βόλφσμπεργκερ.

Στερήθηκε σοβαρότητας η ΑΕΚ στην Κύπρο. Δεν γίνεται σε αυτό το επίπεδο να προηγείσαι με 2-0 κι αντί να κλειδώσεις τη νίκη και την πρόκριση να δέχεσαι τόσο γρήγορα και τόσο εύκολα την ισοφάριση. Ταχύτατοι και πολύ καλοί οι παίκτες του Αρη Λεμεσού, αλλά το 2-2 ήταν προσφορά της Ενωσης.

Ο Νίκολιτς μίλησε για έλλειψη συγκέντρωσης. Σωστό. Αλλά από εκεί και πέρα είναι και θέμα συνολικής δουλειάς στο κομμάτι της ανασταλτικής λειτουργίας. Το πώς διαβάζεις τις φάσεις, αν επιστρέφεις έγκαιρα και γενικά τι χημεία έχεις ως ομάδα. Με την Χάποελ Μπερ Σεβά είδαμε μια ΑΕΚ σφιχτή που ήξερε τι ήθελε και πώς να το πάρει.

Στο τρίτο της επίσημο παιχνίδι η Ενωση είχε αρρυθμίες και πολλά προβλήματα μετά το 0-2. Χτύπησε καμπανάκι μετά την ισοφάριση και στο δεύτερο ημίχρονο και οι δύο ομάδες ήταν πολύ πιο προσεχτικές.  Ο Νίκολιτς έπαιξε ξανά με 4-4-2, αλλά μετά το 67 το γύρισε 4-2-3-1 για να έχει τον απόλυτο έλεγχο σε άξονα και άκρα και σε αυτό το κομμάτι τα κατάφερε. Η ζημιά, όμως, είχε γίνει από το πρώτο ημίχρονο.

Στο χέρι της ΑΕΚ είναι, πάντως, να π[ροχωρησεισ την Ευρώπη.