Πόσες φορές έχω πει κι έχω γράψει ότι ο Παναθηναϊκός και ο ΠΑΟΚ είναι ιδανικοί αυτόχειρες. Όπως έγινε και χθες.

Είσαι ο Παναθηναϊκός. Δεν μπορείς να μιλάς για κρύο, συνθετικό χλοοτάπητα και απουσίες όταν απέναντί σου είναι μια ομάδα που δεν υπάρχει στον ποδοσφαιρικό χάρτη.

Δέχομαι ότι εμείς δεν είμαστε συνηθισμένοι σε τέτοιες συνθήκες, αλλά όχι οι πράσινοι να μιλούν για άλλοθι.

Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα. Και κατάφερες να χάσεις.

Πάλι καλά που ο Ιωαννίδης πέτυχε το πέναλτι και η λογική λέει ότι μέσα στο ΟΑΚΑ το Τριφύλλι θα το γυρίσει.

Ως εικόνα, όμως, φωνάζει από μακριά ότι η ομάδα έχει πρόβλημα. Νοκ άουτ στο κύπελλο από τον Ολυμπιακό, ήττα στου Χαριλάου και ξεφτίλα στην Ευρώπη.

Δεν πάει καλά τον τελευταίο καιρό. Και οι παίκτες και ο προπονητής με το πώς διαχειρίζεται το ρόστερ.

Αλλά και ο ΠΑΟΚ δεν πάει πίσω. Ελέγχει το ματς, προηγείται, ο Κωνσταντέλιας αποφασίζει να βοηθήσει τον Σαμάτα και τον βγάζει οφσάιντ στερώντας από την ομάδα του ένα δεύτερο και καθοριστικό γκολ και ο Τάισον διαμαρτύρεται στον διαιτητή έχοντας κίτρινη.

Και δεν ήταν μόνο αυτά. Στο 1-1 ο Κοτάρσκι σημάδεψε αντίπαλο και στο 1-2 ο Κόλεϊ δικαιολόγησε απόλυτα τον Λουτσέσκου γιατί δεν τον ξεκινά στην βασική ενδεκάδα.

Κρίμα κι άδικο για έναν ΠΑΟΚ που στα πρώτα 45 λεπτά ήταν το απόλυτο αφεντικό του αγώνα με τη Στεάουα και έδειχνε να βάζει γερά θεμέλια για την πρόκριση στους 16 του Γιουρόπα Λιγκ.

Όχι ότι δεν έχει τις δυνατότητες να κάνει την ανατροπή στο Βουκουρέστι, αλλά, δυστυχώς, αυτή η ομάδα που ξέρει να στέκεται στα εκτός έδρας ματς έχει ευμετάβλητη ψυχολογία και ουδείς μπορεί να της έχει εμπιστοσύνη.

Ο Παναθηναϊκός και ο ΠΑΟΚ είναι ικανοί για το καλύτερο και το χειρότερο.

Θα είναι, πάντως, άξιοι της μοίρας τους αν αποκλειστούν. Ειδικά οι πράσινοι που είναι σκάλες ανώτεροι από τους Ισλανδούς.