Η αλήθεια είναι ότι υπήρχαν αρκετοί που είχαν διαγνώσει ότι ο Ματίας Αλμέιδα εδώ και πολύ καιρό είχε χάσει το χαμόγελο, το κέφι, τον ενθουσιασμό του, όμως λίγοι περίμεναν ένα τέτοιο ακραίο ξέσπασμα όπως αυτό μετά την αναμέτρηση με τον Παναθηναϊκό.

Ο Αργεντινός δεν είπε ευθέως την λέξη «παραιτούμαι», ούτε χρησιμοποίησε το ρήμα «φεύγω». Ωστόσο, με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους εξέφρασε την ενόχλησή του για πολλά κακώς κείμενα στο εσωτερικό της ΑΕΚ.

Χρησιμοποίησε πολλές φορές την λέξη αξιοπρέπεια, μίλησε για τον Μπουσίντο, τον κώδικα ηθικής των Σαμουράι, φωτογράφισε δημοσιογραφικές διαρροές που κατευθύνονται από την διοίκηση και ουσιαστικά είπε πως το μέλλον του στην Ένωση θα κριθεί από την συνάντηση που θα έχει με τον Μάριο Ηλιόπουλο.

Με τα λεγόμενα του, φωτογράφισε ένα χάσμα επικοινωνίας με τον ιδιοκτήτη της Ένωσης και ξεκαθάρισε ότι η δουλειά και το έργο 2,5 ετών δεν μπορεί να κρίνεται κάθε εβδομάδα από ένα αποτέλεσμα, από μία εμφάνιση, από μία φάση.

Ήταν το ξέσπασμα ενός βαθιά ενοχλημένου προπονητή, σε μία χειμαρρώδη συνέντευξη τύπου που κράτησε 35 λεπτά και η οποία άφησε την αίσθηση πως ο «πελάδο» είναι πιο κοντά στην έξοδο, παρά στην παραμονή του στους κιτρινόμαυρους.

Και το ερώτημα που τίθεται εδώ είναι ένα: άραγε η ΑΕΚ έχει κάνει κάποια προεργασία στο θέμα προπονητή; Είχε στο μυαλό τους ένα τέτοιο ενδεχόμενο; Έχει ψάξει την αγορά, ξέρει τι υπάρχει διαθέσιμο;

Κι αν το πάμε ακόμα πιο βαθιά. Άραγε η ΑΕΚ ξέρει τι ακριβώς ψάχνει για την επόμενη της ημέρα, σε περίπτωση διαζυγίου με τον Ματίας Αλμέιδα;

Αυτά δεν είναι εύκολα ερωτήματα για να απαντηθούν. Αν και κάθε ομάδα πρέπει να είναι έτοιμη για όλα τα ενδεχόμενο, δεν είναι σίγουρο ότι η Ένωση έχει ψαχτεί στην αγορά για προπονητή.

Αν τελικά προκύψει διαζύγιο είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα υπάρξουν κάποια σίγουρα ονόματα που θα πέσουν στο τραπέζι ως «εύκολες» λύσεις.

Για παράδειγμα, των δύο πρώην ομοσπονδιακών τεχνικών του Τζον Φαν’τ Σχιπ και του Γκουστάβο Πογέτ, που παραμένουν χωρίς ομάδα είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα παίξουν, τουλάχιστον σε φιλολογικό επίπεδο.

Ωστόσο, πρέπει να μπούμε λίγο στην λογική του Μάριου Ηλιόπουλου. Από τις μεταγραφικές κινήσεις που έχει κάνει μέχρι στιγμής είναι φανερό ότι του αρέσουν τα μεγάλα ονόματα.

Για να φέρει έναν Λαμέλα, έναν Μαρσιάλ έχει δείξει ότι δεν υπολογίζει το κόστος. Και είναι σίγουρο ότι αν θα χρειαστεί να αντικαταστήσει τον λαοφιλή «πελάδο» πως θα στραφεί σε ένα δυνατό όνομα, ώστε να κερδίσει τις επικοινωνιακές εντυπώσεις και να κατευνάσει τα πλήθη.

Ένα τέτοιο θα μπορούσε να είναι ο Μαουρίτσιο Σάρι, ο οποίος παραμένει χωρίς ομάδα και είχε συζητήσει το καλοκαίρι με τον Παναθηναϊκό.

Ένα τέτοιο θα μπορούσε να είναι ο Ράφα Μπενίτεθ, ο οποίος μετά το διαζύγιο με την Θέλτα δεν έχει εργαστεί ξανά.

Κανείς δεν θα μπορούσε να αποκλείσει το όνομα του Κίκε Σάντσεθ Φλόρες, του Γκάμπριελ Μιλίτο ή του Μαρκ Φαν Μπόμελ που είναι αυτή την στιγμή διαθέσιμοι.

Σε κάθε περίπτωση η μετά-Αλμέιδα εποχή (αν τελικά ο Αργεντινός αποχωρήσει) ενδεχομένως να αποδειχθεί πολύπλοκη, άλλωστε η Ένωση μέχρι να φτάσει στα 2,5 χρόνια σταθερότητας με τον «πελάδο», είχε αλλάξει 13 προπονητές (Δέλλας, Μανωλάς, Πογέτ, Κετσπάγια, Μοράις, Χιμένεθ, Ουζουνίδης, Καρντόσο, Κωστένογλου, Καρέρα, Μιλόγεβιτς, Γιαννίκης, Οφρυδόπουλος) σε 8 χρόνια, δείγμα της δυσκολίας της να βρει έναν άνθρωπο που να κολλήσει απόλυτα με τα «θέλω» της διοίκησης της.