Μια χαρά τα είπε ο Αταμάν για την άθλια εμφάνιση του Παναθηναϊκού στο Βελιγράδι. Ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο. «Παίξαμε σαν παλαίμαχοι», τόνισε ο Τούρκος προπονητής και έχει χίλια δίκια.

Αυτή δεν ήταν εικόνα ομάδας που πριν λίγους μήνες σήκωσε την ευρωπαϊκή κούπα.

Υπάρχουν παίκτες που μαρκάρουν με τα μάτια και δεν είναι τυχαίο ότι τις 7 τελευταίες αγωνιστικές το Τριφύλλι έχει την τρίτη χειρότερη άμυνα στην Ευρωλίγκα.

Με αυτή τη νοοτροπία ο Παναθηναϊκός θα είναι πάρα πολύ δύσκολο πάει στο φάιναλ φορ. Κι ας διαθέτει  τα σούπερ ονόματα. Ομάδα που δεν παίζει άμυνα δεν έχει τύχη. Είναι χαμένη από χέρι.

Ασφαλώς ακόμα είναι νωρίς κι όλα διορθώνονται. Αρκεί οι παίκτες να βρουν την φλόγα για την επιτυχία που είχαν πέρυσι, να ξεκαθαρίσουν οι ρόλοι τους και να αποφασίσουν να παίξουν πρώτα για την ομάδα και μετά για τους εαυτούς τους.

Δεν γίνεται ολόκληρος Παναθηναϊκός να εξαρτάται από τη βραδιά που είναι ο Ναν, ο Σλούκας και ο Λεσόρ.

Ο Παναθηναϊκός θα πρέπει να γίνει πολύ πιο ομαδικός κι ο Αταμάν να σταματήσει να ποντάρει σε συγκεκριμένους παίκτες.

Για παράδειγμα, ο Ναν κέρδισε τη Μπαρτσελόνα, αλλά με την Παρτιζάν ήταν άφαντος.

Θα μου πει κάποιος ότι αυτή είναι η φιλοσοφία του Τούρκου, όμως φέτος δεν του κάθεται.

Βέβαια, είναι προσωπικό του θέμα το πώς θα πορευτεί, γιατί είναι από τους προπονητές που δεν φημίζονται να αλλάζουν πολλά κατά τη διάρκεια των αγώνων.

Χθες έκανε τις δοκιμές του, αλλά το παιχνίδι είχε χαθεί μετά τα τρία σερί τρίποντα του Μαρίνκοβιτς…

Ακόμα δεν έχουμε δει τον πραγματικό Σλούκα, ο Γκραντ δεν έχει την ενέργεια που είχε πέρυσι, ο Μπράουν είναι η ημέρα με τη νύχτα σε σχέση με τον παίκτη που ξέραμε, ο Οσμάν και ο Γιουρτσεβέν δεν έχουν κάνει τη διαφορά, ο Μήτογλου θέλει, αλλά δεν… πάει.

Όσο για τον Παπαπέτρου γκρινιάζει, λέει, γιατί δεν παίζει, αλλά κι αυτός δεν βγάζει μάτια με την απόδοσή του. Επίσης είναι απώλεια ο τραυματισμός του Γκριγκόνις.