Με τον Αλόνσο δεν πήγαινε άλλο. Κι έγινε το αυτονόητο. Αυτό που περίμενε όλος ο κόσμος.

Με τον Ουρουγουανό ο Παναθηναϊκός δεν είχε αγωνιστική ταυτότητα και η αντικατάστασή του ήταν δεδομένη.

Ο Αλαφούζος τον στήριξε επικοινωνιακά μετά το ματς με τον Αρη μόνο και μόνο για να κερδίσει χρόνο. Μίλησε με αρκετούς προπονητές και, τελικά, συμφώνησε με τον Βιτόρια. Νέα ζαριά από τον ιδιοκτήτη του Παναθηναϊκού.

Το βιογραφικό του Πορτογάλου είναι δυνατό. Το σημαντικό είναι ότι ξέρει από πρωταθλητισμό κι έχει καθίσει στον πάγκο μιας μεγάλης και ιστορικής ομάδας, όπως είναι η Μπενφίκα, με πολύ μεγάλη επιτυχία.

Από εκεί και πέρα άλλο η Πορτογαλία κι άλλο η Ελλάδα. Κι ειδικά ο Παναθηναϊκός που έχει τρομερή πίεση για την κατάκτηση του πρωταθλήματος και δεν υπάρχει πίστωση χρόνου.

Εννοείται ότι ο Ρουί Βιτόρια θα πρέπει πρώτα να μάθει τους παίκτες και να μπει στο νόημα του πρωταθλήματος, όμως κι ο ίδιος ξέρει και καταλαβαίνει ότι με το καλημέρα θα κολυμπήσει κατευθείαν στα βαθιά χωρίς σωσίβιο.

Το θετικό για τον διάδοχο του Αλόνσο είναι ότι θα βρει πολύ καλό έμψυχο υλικό και είναι στο χέρι του να το διαχειριστεί ανάλογα.

Θα ξεκινήσει από ένα ματς στον Βόλο που ο Παναθηναϊκός μπορεί να το κερδίσει και να φτιάξει λίγο το κλίμα στην ομάδα.

Ο Παναθηναϊκός, άλλωστε, είναι κοντά στην κορυφή, βλέπει τους άλλους διεκδικητές να γκελάρουν, οπότε μία νίκη θα σημαίνει επανεκκίνηση απ’ όλες τις πλευρές.

Σε κάθε περίπτωση και για τον νέο τεχνικό του Τριφυλλιού ισχύει ό,τι για όλους. Ανεξάρτητα τι έχει κάνει στην προπονητική διαδρομή του, ο καθρέπτης του θα είναι η εικόνα και τα αποτελέσματα της νέας του ομάδας.