Πολύ σωστά ο Μεντιλίμπαρ λέει ότι είναι διαφορετικές διοργανώσεις το πρωτάθλημα με τα ματς της Ευρώπης. Μόνο που και ο Ολυμπιακός είναι αλλαγμένος στην Ελλάδα.

Με το που είδα την 11άδα για το ματς στην Τρίπολη, είπα από μέσα μου ότι ο Ολυμπιακός μπορεί να έχει θέμα.

Είχε τις ευκαιρίες να σκοράρει και ένα και δύο γκολ. Όπως και να δεχθεί και δεύτερο τέρμα από τον πολύ καλά τοποθετημένο στον αγωνιστικό χώρο  Αστέρα Τρίπολης.

Η ομάδα, όμως, «φώναζε» ότι δεν μπορεί να είναι η ομάδα του Μάλμε. Όχι γιατί οι παίκτες διαλέγουν παιχνίδια, αλλά διότι δεν παίζουν ως σύνολο οι ίδιοι και οι πολλές αλλαγές δημιουργούν ανισορροπία.

Συν ότι δεν υπάρχει σταθερότητα, ούτε είναι εύκολο για τους ερυθρόλευκους να βρουν ρυθμό. Ειδικά όταν στην Ελλάδα θα πρέπει να διασπάσουν τις αντίπαλες άμυνες, ενώ στην Ευρώπη βρίσκουν χώρους…

Είναι φως φανάρι ότι οι Εσε, Τσικίνιο, Ελ Κααμπί, Μαρτίνς, ακόμα και ο μικρός Μουζακίτης, είναι πλέον απαραίτητοι. Πώς να το κάνουμε; Σε αυτούς στηρίζεται ο Ολυμπιακός.

 Οι δε μεταγραφές έχουν αποτύχει. Βλέπεις τον Γουίλιαν κι αναρωτιέσαι πώς αυτός οι παίκτης έκανε τεράστια καριέρα στην Αγγλία. Η, ο Γιάρεμτσουκ. Δεν κάνει για τον Ολυμπιακό. Είναι “λίγος”.

Πού είναι ο Ολιβέιρα; Πού είναι ο Βέλντε που ξεκίνησε καλά και στην πορεία χάθηκε; Που είναι ο Γκαρθία και ο Στάμενιτς;

Ο μόνος που στέκεται είναι ο Κοστίνια, ο οποίος έχει απελευθερώσει τον Ροντινέι και ο Βραζιλιάνος βοηθά σημαντικά στην επίθεση. Είτε ως ακραίος, είτε όταν συγκλίνει στον άξονα.

Κι ασφαλώς αυτή η αλλαγή θέσης του Ροντινέι αναδεικνύει πλήρως το αγωνιστικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η ομάδα.

Ο δε Κάρμο είναι με τα πάνω του και τα κάτω του και ο Πιρόλα ένας ρολίστας που θέλει τον χρόνο του. Ξέρεις τι θα πάρεις από τον Ιταλό.

Όταν, λοιπόν, ο Μεντιλίμπαρ αποφασίζει να διαχειρίζεται με αυτόν τον τρόπο το ρόστερ και να μην παίρνει τίποτα από τους καινούργιους παίκτες, είναι λογικό να έρχονται οι σφαλιάρες.

Και δεν είναι λίγες. Τα αποτελέσματα και η εικόνα σε κάποια ματς τα λένε όλα.