Με κρύα καρδιά ξεκίνησα να βλέπω το χθεσινό ματς γιατί δεν ήθελα να γίνει. Και στο τέλος δεν πανηγύρισα όπως άλλες φορές.

Αισθάνθηκα, όμως, τεράστια υπερηφάνεια και συγκίνηση. Για τον αδόκητο χαμό του Μπάλντοκ και την ηρωική προσπάθεια των διεθνών που πραγματικά έκαναν την ψυχολογική υπέρβαση και κατέθεσαν όλο τους το είναι για να τιμήσουν τον συμπαίκτη και φίλο τους.

Δεν ήθελαν να αγωνιστούν, όμως βρήκαν τη δύναμη και συγκριτικά με τον αντίπαλο η εθνική ομάδα έκανε ένα από τα καλύτερα παιχνίδια εδώ και δεκαετίες.

Αυτό το 1-2 μέσα στο Γουέμπλεϊ σε βάρος της Αγγλίας, 4ης ομάδας στον κόσμο αυτή την περίοδο, είναι πραγματικά ιστορικό και μπορεί να σημαίνει την απογείωση του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος και συνολικά του ποδοσφαίρου μας.

Η εθνική ομάδα μπήκε αποφασισμένη στον αγωνιστικό χώρο για να κερδίσει και το απέδειξε μετά την ισοφάριση των Άγγλων.

Δεν έπαιξε πίσω από τη μπάλα. Ήταν ομάδα με όλη τη σημασία της λέξης. Είχε σχέδιο. Πίεση όπου χρειαζόταν, σωστή κάλυψη των χώρων, κοντά οι γραμμές, ωραίες συνεργασίες και γρήγορες αντεπιθέσεις.

Η Αγγλία κατέβηκε αλαζονικά, αιφνιδιάστηκε από την επιθετικότητα της ομάδας μας και την πάτησε.

Η Ελλάδα πήρε μια πανάξια νίκη. Απλά ήταν ανώτερη από τους Εγγλέζους.

Ουδείς παίκτης υστέρησε. Όλοι έδωσαν τα πάντα. Λες και ήταν γραφτό για να τιμηθεί όσο γίνεται πιο εμφατικά η μνήμη του Μπάλντοκ.

Ο κάθε διεθνής αντιμετώπισε τον αγώνα σα να είχε την ιερή υποχρέωση να φύγει νικητής από το Γουέμπλεϊ. Όλα πήγαν τέλεια. Τρομερή η οργάνωση και η λειτουργία της ομάδας. Πολύ καλά τοποθετημένοι οι παίκτες.

Ο Γιοβάνοβιτς κατάλαβε από την ομιλία του Μπακασέτα στα αποδυτήρια ότι αυτό το βράδυ η ομάδα μπορεί να κάνει την Ευρώπη να παραμιλάει. Το δούλεψε πολύ καλά το ματς.

Για να είμαι ειλικρινής ανησύχησα λίγο με τις αλλαγές των Σιώπη, Κουρμπέλη που ήταν όλα τα λεφτά, όμως η ομάδα συνέχισε στον ίδιο ρυθμό. Ίσως έπρεπε και ο Κωνσταντέλιας να μπει λίγο νωρίτερα για να κρατήσει μπάλα.

Όπως και να έχει, η εθνική ήταν απόλαυση. Της πάνε γάντι αυτά τα απαιτητικά παιχνίδια.

Αλλά το πιο σπουδαίο απ’ όλα είναι ότι η ομάδα μας έδειξε μεγάλες δυνατότητες κι αυτές θα πρέπει να κρατήσουμε και να αξιοποιήσουμε. Με οδηγό πάντα τον Τζορτζ Μπάλντοκ.